OPIS DOŚWIADCZENIA:

Byłam świadoma, że zaczynam wybudzać się po operacji. Najpierw zaczęłam słyszeć głosy chirurga i personelu, aż usłyszałam, jak mówią: ‘Oddychaj, Paul! Oddychaj!’ Słyszałam, że mówią o podaniu powietrza przez rurkę, ale byłam całkowicie niezdolna i niechętna, żeby choć spróbować oddychać. Moje ciało było jak martwy ciężar, jak coś zupełnie ze mną niezwiązanego. To, co wydarzyło się potem, wydawało mi się trwać około godziny, choć w rzeczywistości trwało tylko kilka sekund.

Czułam, jakby mój umysł znajdował się jakieś sto trzydzieści centymetrów na prawo od mojej głowy. Wiedziałam, że nadal jestem w sali operacyjnej, ale nie byłam już jej częścią. Nagle poczułam, jakby ktoś delikatnie popychał mnie od tyłu. ‘Teraz twoja kolej’ — powiedział jakiś głos. Byłam bardzo zaskoczona, bo miałam wrażenie, że stoję na końcu bardzo, bardzo długiej kolejki ludzi (których nie widziałam, a jedynie wyczuwałam). Uczucie było dokładnie takie, jak wtedy, gdy ktoś w supermarkecie przepuszcza cię na początek kolejki przy kasie, pamiętam to właśnie jako takie przyjemne zaskoczenie.

Przede mną pojawiło się ogromne, otwarte prostokątne wejście, za którym panowała całkowita ciemność. Sala operacyjna wokół niego zaczęła zanikać, a ja zbliżyłam się do tego wejścia. Było to uczucie absolutnego spokoju. Bez bólu, bez żadnej troski. Tego nie da się opisać. Wtedy zobaczyłam liczbę czterdzieści dziewięć — na jakieś dziewięćdziesiąt centymetrów wysokości — stojącą przede mną (miałam wtedy czterdzieści dziewięć lat) i powiedziałam: ‘Tylko czterdzieści dziewięć, co? Myślałam, że dobiję przynajmniej do pięćdziesiątki!’ i roześmiałam się. Poczułam ogromne szczęście, ale potem przypomniałam sobie, że przyszłego lata moja córka miała wyjść za mąż, a ja sama miałam wkrótce odebrać nagrodę, na którą czekałam.

Głosy personelu z sali operacyjnej wróciły i zostałam gwałtownie wciągnięta z powrotem do swojego ciała. Zaczęłam czuć ból w gardle, gdy wyciągali mi z niego rurkę. Poczułam się ‘ciężka’, z powrotem zamknięta w ciele i chciałam wrócić tam, skąd przyszłam. Przez dwa dni miałam ból głowy i wrażenie, że tak naprawdę nie należę do tego świata, ale że moim obowiązkiem jest tu pozostać.

Świat wydawał mi się taki szary, taki ciężki, niemal ‘martwy’ w porównaniu z tamtym doświadczeniem. Zajęło mi kilka dni, by na nowo przywyknąć do tego wszystkiego tutaj. Czułam, jakby nie było mnie tu całe wieki.

Informacje Ogólne:

Płeć: Kobieta

Data wystąpienia DBS: 10/10/02

Czy w czasie twojego doświadczenia wystąpiło związane z nim zdarzenie zagrażające życiu? Tak   Związane z operacją. Moje gardło zacisnęło się i nie mogłam oddychać.

Elementy DBS:

Jak oceniasz treść swojego doświadczenia? Mam mieszane odczucia.

Czy są jakieś leki lub zabiegi, które mogły mieć wpływ na to doświadczenie? Nie jestem pewna.  Byłam znieczulona podczas rutynowej operacji. Podczas wybudzania przestałam oddychać i dlatego podano mi tlen.

Czy to doświadczenie w jakikolwiek sposób przypominało sen? Nie.

Czy czułeś się oddzielony od ciała? Tak. Byłam świadoma tego, że moje ciało tam gdzieś leży, choć go nie widziałam, bo patrzyłam gdzie indziej.

W którym momencie doznania twój poziom świadomości i czujności był najwyższy? Tak jak opisałam wcześniej.

Czy czas wydawał się przyspieszać lub zwalniać? Zdawało się, że wszystko dzieje się w tej samej chwili; lub czas się zatrzymał albo stracił znaczenie. Wszystko było inne, a zarazem takie samo.  ‘Tu’ I ‘teraz’ to jedno miejsce. Podobnie jest z czasem. Czas nie jest linearny.   Everything was different, but the same. The 'here' and 'now' are one place. The same with time. It's all the same. There's no linear time. Nie ma przestrzeni takiej, jaką znamy.

Proszę porównać swoje wrażenia słuchowe podczas doznania z codziennymi, które miałeś bezpośrednio przed doznaniem. Nie. Odgłosy personelu medycznego zaniknęły, ale nie było innych dźwięków. Zdawało się, że umiem ‘czytać w myślach’ słowa, które słyszałam, ale i wypowiadałam.

Czy wchodziłeś do tunelu lub przemieszczałeś się przez tunel? Nie

Czy spotkałeś lub byłeś świadomy obecności  jakichkolwiek zmarłych (lub żywych) istot? Tak. Ktoś za mną był, prowadził mnie, choć nie widziałam tej postaci. Nie była to ani kobieta, ani mężczyzna, po prostu ‘ktoś’. Nie mogę też opisać głosu, bo nie towarzyszył mu dźwięk. ‘Czytałam w myślach’ te słowa.

Czy widziałeś jakieś nieziemskie światło? Nie. Wręcz przeciwnie. Widziałam czerń, ale była zapraszająca, nie straszna. To taka czerń, którą lubisz, gdy masz migrenę.

Czy zdawało ci się, że wkraczasz w jakiś inny, nieziemski świat? W wyraźnie mistyczne lub nieziemskie królestwo

Jakie emocje czułeś podczas doświadczenia? Zaskoczenie, a potem niewypowiedziany spokój. Całkowita obojętność na to, co się działo z moim ciałem. Dezorientacja i rozczarowanie po powrocie.

Czy nagle miałeś wrażenie, że wszystko rozumiesz? Wszystko o wszechświecie. Wszystko ma swój czas. Każdy ma swoją rolę, wszystko ma jakiś powód. Celem życia nie jest tylko własne szczęście.

Czy wróciły do ciebie sceny z przeszłości Nie czułam żadnej mocy. To inni mieli moc; ja czułam się tak, jakbym ‘wykonywała rozkazy’ — i byłam z tego powodu bardzo szczęśliwa.

Czy pojawiły się sceny z przyszłości? Nie

Czy dotarłeś do jakiejś granicy lub ograniczającej struktury fizycznej? Nie jestem pewna. Wielkie, otwarte wejście, za którym rozpościerała się kojąca, przyjemna czerń. Nie czułam strachu. Szłam tam, ale wtedy tu wróciłam.

Bóg, duchowość i religia:

Jaka była twoja religia przed doświadczeniem? Nie jestem pewna.

Jaka jest teraz twoja religia? Liberalna

Czy zmieniły się twoje wartości i przekonania z powodu tego doświadczenia? Nie

Odnośnie naszego ziemskiego życia poza religią:

Doświadczenie na przestrzeni czasu było: Takie samo.

Jakie zmiany zaszły w twoim życiu po twoim doświadczeniu? Często myślę o tym doznaniu I zastanawiam się, czy istnieje jakieś logiczne wyjaśnienie czy nie. Nie wiem, czy chciałabym dowiedzieć się, że mogła to być tylko fizjologiczna reakcja na znieczulenie.

Czy twoje relacje z ludźmi zmieniły się w jakiś szczególny sposób z powodu twojego doświadczenia? Mam tak samo liberalne przekonania jak wcześniej.

Po Doświadczeniu Bliskości Śmierci (DBS):

Czy doświadczenie było trudne do wyrażenia słowami? Tak. Ta nagła zmiana odczuć i poczucie, że czas jakby się przemieścił. Nie byłam martwa, a jednak byłam poza swoim ciałem.

Czy masz jakieś psychiczne, niezwykłe lub inne specjalne zdolności po tym doświadczeniu, a których nie miałeś przed nim? Nie

Czy jest jakiś fragment lub kilka fragmentów twojego doświadczenia, które są dla ciebie szczególnie znaczące lub ważne? Najlepsza była błogość bycia poza ciałem. Najgorsze – gdy ponownie zostałam doń wciągnięta.

Czy kiedykolwiek podzieliłeś się tym doświadczeniem z innymi? Tak. Lekarze powiedzieli, że to skutek znieczulenia. Niektórzy przyjaciele robili się nerwowi, gdy o tym mówiłam, bo nie lubili tematu śmierci itp.! Moja córka też była wystraszona. Zdaje się, że tylko ja mam takie uczucia w tym temacie.

Czy kiedykolwiek w twoim życiu cokolwiek odtworzyło jakąkolwiek część tego doświadczenia? Nie. Nie później, ale wcześniej, gdy miałam siedem lat.    Not since but BEFORE, when I was seven Podczas operacji usunięcia migdałków widziałam lekarzy i pielęgniarki pracujących przy moim ciele, gdy unosiłam się pod sufitem. Pamiętam, że mieli na sobie zielone ubrania (noszone wyłącznie na sali operacyjnej, których oczywiście nigdy wcześniej nie widziałam).

Czy są jakieś inne pytania, które moglibyśmy zadać, aby pomóc ci  opowiedzieć o twoim doświadczeniu? Pytanie o to, czy były podobne doświadczenia przed tym, o którym, które tu jest relacjonowane.