OPIS DOŚWIADCZENIA:

Relacja 1: Wiek 11 lat; Wakacje w Kiefer, Oklahoma.

Pływanie w basenie przyjaciółki. Jej córka wskoczyła do basenu zaraz po tym jak ja zanurkowałam. Spadła na mnie i przestraszyła się. Była ode mnie młodsza, więc ogarnął ją strach i po prostu wciąż spychała mnie pod wodę; jej nogi oplotły najpierw moją górną część klatki piersiowej, a potem szyję. 

Pamiętam, że zobaczyłam siebie w domu w Georgii, bawiącą się na podwórku z moim młodszym bratem - bawiliśmy się w ziemi, robiliśmy błotne babki, rzucaliśmy kamieniami, wspinaliśmy się na drzewa. Widziałam siebie pracującą w ogrodzie z mamą i tatą. Zobaczyłam też moich - wtedy jeszcze żyjących - dziadków i pradziadków. Przypomniały mi się święta, które spędziliśmy razem.

To było tak, jakby w głębi basenu wyświetlał się podwodny film z moich krótkich jedenastu lat życia. Moja babcia ( która odeszła gdy miałam dziewięć lat) mówiła moje imię, ale ja słyszałam jakby mówiła przez głośnik. Widziałam jej twarz i wyciągnęłam rękę, by dotknąć ją pod wodą, gdy moje powieki stały się tak ciężkie, że nie mogłam ich utrzymać otwartych i zaczęłam opadać w dół. Pamiętam, jak woda nagrzana słońcem zaczęła się robić coraz chłodniejsza.

Następne co zobaczyłam, to moją mamę wyciągającą mnie z basenu. Po zbadaniu mnie przez techników medycznych, zapewniałam że czuję się bardzo dobrze więc pozwolono mi zostać w domu zamiast iść do szpitala. 

Relacja 2: Wiek około 20-21 lat, w domu w Georgii.

Kiedy poczułam mdłości będąc u sąsiadów, postanowiłam szybko wrócić do mojego mieszkania. Około cztery kroki od ich drzwi upadłam na betonowy chodnik i zaczęły wstrząsać mną konwulsje. 

Podczas napadu nie czułam bólu - zwykle zresztą nigdy go nie czuję i nie uświadamiam sobie, że mam napad, dopóki się nie skończy, gdy jest to napad grand mal (toniczno-kloniczny). Tym razem wyglądało to trochę inaczej. Wydawało się to znajome, jakbym śniła że umieram i rozmawiała sama ze sobą. 

Zobaczyłam kompletną ciemność z przebłyskiem światła pośrodku, jakby przenikało przez dziurkę od szpilki. Skoncentrowałam się na świetle, żeby zobaczyć co to jest, kiedy zaczęłam słyszeć muzykę.

Opisanie światła jest proste. To b

yło jasne, oślepiające białe światło, jaśniejsze niż cokolwiek, co kiedykolwiek widziałam, a jednak wciąż tylko malutki jego przebłysk. Muzyki nie potrafię opisać i nigdy nie byłam w stanie. Była kojąca, zupełnie inna niż cokolwiek, co kiedykolwiek słyszałam - wcześniej czy później - a jednak wydawała się znajoma, jakby to była melodia, którą powinnam znać. NIe było w niej głosów, nie miała też wyraźnego rytmu - po prostu istniała. 

Wtedy usłyszałam własny głos mówiący "A więc tak wygląda umieranie, to wcale nie jest takie złe".

Następnie usłyszałam, jak ktoś w kółko woła moje imię rozpaczliwym głosem, błagając, żebym się obudziła. Gdy otworzyłam oczy, nie zdając sobie nawet sprawy do kogo mówię i gdzie się znajduję, powiedziałam "Umarłam. Właśnie umarłam". Wtedy poczułam smak krwi i ból złamanej szczęki oraz ból ogromnego guza na głowie. Zabrano mnie na ostry dyżur, próbowałam wytłumaczyć lekarzowi co się wydarzyło. Jego zdaniem po prostu bardzo mocno uderzyłam się w głowę i to właśnie spowodowało światło - błędne impulsy w mózgu. Nie miał jednak żadnego wytłumaczenia dla muzyki i skierował mnie do innego lekarza na założenie szwów, prześwietlenia i dalsze badania.

Informacje Ogólne:

Płeć:    Kobieta

Data wystąpienia DBS:  Dwa osobne przypadki; dokładne daty nieznane.

Czy w czasie twojego doświadczenia wystąpiło związane z nim zdarzenie zagrażające życiu?     Tak   Wypadek   Utonięcie i padaczka. Przypadek drugi w wieku około 20-21 lat; U mojej prababci właśnie zdiagnozowano raka wątroby. 

Elementy DBS:

Jak oceniasz treść swojego doświadczenia?     Niepokojąco

Czy są jakieś leki lub zabiegi, które mogły mieć wpływ na to doświadczenie?   Nie   

Czy to doświadczenie w jakikolwiek sposób przypominało sen?   Drugi przypadek przypominał sen i wydawał mi się znajomy.

 Czy czułeś się oddzielony od ciała?   Nie jestem pewien  W drugim przypadku; Mówiłam do siebie, jakbym była kimś innym.  

W którym momencie doznania twój poziom świadomości i czujności był najwyższy?     Myślałam , że jestem czujna, ale wszyscy świadkowie obydwu przypadków zeznali, że moje oczy były zamknięte i ciężko oddychałam.

Czy czas wydawał się przyspieszać lub zwalniać?    Zdawało się, że wszystko dzieje się w tej samej chwili; lub czas się zatrzymał albo stracił znaczenie. W obydwu doświadczeniach czas jakby się zatrzymał, a jednocześnie jakby cofał się do tyłu.

Proszę porównać swoje wrażenia słuchowe podczas doznania z codziennymi, które miałeś bezpośrednio przed doznaniem.   Tak .Głosy i muzykę.

Czy wchodziłeś do tunelu lub przemieszczałeś się przez tunel?   Nie jestem pewna. W drugim doświadczeniu bardzo przyciągała mnie maleńka ilość światła, którą widziałam. Było tak niewielkie, a jednak czułam, jakby próbowało mnie do siebie wciągnąć albo raczej zatrzymać całą moją uwagę tylko na nim. Wtedy usłyszałam muzykę, która mnie rozproszyła. 

Czy spotkałeś lub byłeś świadomy obecności  jakichkolwiek zmarłych (lub żywych) istot?     Tak    Pierwszy przypadek, wiek 11 lat: Widziałam moją babcię, która zmarła jak miałam 9 lat. Powtarzała wciąż moje imię, jakby wzmocnionym głosem.   

Czy widziałeś jakieś nieziemskie światło?      Tak. Zobacz powyżej.

Czy zdawało ci się, że wkraczasz w jakiś inny, nieziemski świat?     Nie

Czy nagle miałeś wrażenie, że wszystko rozumiesz?      Nie    

Czy wróciły do ciebie sceny z przeszłości?    Pierwszy przypadek, wiek 11 lat; widziałam samą siebie , jak robiłam wszystkie dziecięce rzeczy, które niegdyś robiłam; bawiłam się na podwórku z moim młodszym bratem, lepiłam błotne babki, rzucałam kamieniami, wspinałam się na drzewa. Widziałam siebie na spotkaniach rodzinnych; święta, gdzie cała rodzina była razem, rodzice, dziadkowie i pradziadkowie, ciotki, wujkowie i kuzyni. Nie dowiedziałam się niczego, czego już bym nie wiedziała w swoim krótkim życiu. 

Czy pojawiły się sceny z przyszłości?      Nie    

Czy dotarłeś do jakiejś granicy lub ograniczającej struktury fizycznej?     Tak   W drugim doświadczeniu; czułam - i wciąż czuję - że światło było jakby granicą; punktem oddzielającym miejsce w którym byłam, od miejsca, do którego mogłam pójść.  

Bóg, duchowość i religia:

Czy zmieniły się twoje wartości i przekonania z powodu tego doświadczenia?     Tak    Jestem przerażona umieraniem.

Odnośnie naszego ziemskiego życia poza religią:

Doświadczenie na przestrzeni czasu było:     Takie samo

Czy twoje relacje z ludźmi zmieniły się w jakiś szczególny sposób z powodu twojego doświadczenia?  Jestem przerażona umieraniem; mam ataki paniki, mam teraz stopień niepełnosprawności poprzez niekontrolowane ataki padaczki.

Po Doświadczeniu Bliskości Śmierci (DBS): 

Czy doświadczenie było trudne do wyrażenia słowami?      Tak    

Czy masz jakieś psychiczne, niezwykłe lub inne specjalne zdolności po tym doświadczeniu, a których nie miałeś przed nim?      Tak     Moja intuicja bardzo się wyostrzyła; na przykład potrafię wyczuć kiedy wydarzy się coś naprawdę złego. NIe powiedziałabym, że to dar - to po prostu instynkt, którego teraz słucham uważniej zamiast go ignorować.  

Czy jest jakiś fragment lub kilka fragmentów twojego doświadczenia, które są dla ciebie szczególnie znaczące lub ważne?  Przypadek pierwszy: najlepszy część - widziałam swoją babcię. Najgorsza część - widzieć strach mojej mamy, jak wyciągnęła mnie z basenu. Przypadek drugi: najlepsza część - uczucie spokoju, brak bólu, brak zamętu, brak strachu - tylko ciekawość. Najgorsza część - złamana szczęka!

Czy kiedykolwiek podzieliłeś się tym doświadczeniem z innymi?      Tak   Podzieliłam się tym z rodziną i przyjaciółmi. Przeszli przez to samo co ja.   

Czy kiedykolwiek w twoim życiu cokolwiek odtworzyło jakąkolwiek część tego doświadczenia?     Nie