Opisz Doświadczenie:

To proste.

Mam czternaście lat, jest sobota i wracam rowerem do domu z drugiego końca miasta. Zjeżdżałem dość szybko z górki w stronę znaku stop i ruchliwej drogi numer 31. Krzaki i drzewa zasłaniały mi widok na lewo i prawo, a jechałem zbyt szybko, żeby się zatrzymać. Postanowiłem zaryzykować i przemknąć przez szosę. W tej samej chwili, gdy podjąłem tę decyzję, poczułem że stanie się coś złego — a kilka sekund później — BAM!

Zostałem uderzony z boku, prosto w środek, przez samochód jadący ponad 60 kilometrów na godzinę. Pamiętam moment uderzenia — moja lewa noga została zmiażdżona. W tej samej chwili czas zwolnił — nie czułem bólu, ale wiedziałem, że właśnie zostałem potrącony przez samochód i że to jeszcze nie koniec. Następne, co pamiętam, to uderzenie w szybę. Wtedy na moment wszystko zrobiło się czarne, a potem patrzyłem z góry na miejsce wypadku.

Zostałem odrzucony na jakieś 15 metrów — przednia szyba samochodu była rozbita, ale trzymała się w całości, a moje ciało zostawiło w niej duże wgłębienie. Zobaczyłem siebie leżącego na ziemi w pozycji embrionalnej, na prawym boku. Ktoś podszedł od tyłu, uklęknął, pochylił się i dotknął mojego ramienia. To był kierowca innego samochodu, który się zatrzymał. W tamtym momencie uświadomiłem sobie, że to naprawdę ja leżę tam na dole — w niebieskiej koszuli i dżinsach — pośrodku drogi numer 31. Mój piękny, metalicznie niebieski rower Schwinn z pięcioma biegami był kompletnie zniszczony. :-(

Kilka sekund później (sądząc po tym, co się działo wokół) zacząłem się zastanawiać, jak to możliwe, że jestem jednocześnie tutaj i tam. A chwilę potem zostałem — brak mi lepszego słowa — „wessany” z powrotem do swojego ciała. Następny obraz, jaki zobaczyłem, to zbliżenie na asfalt drogi numer 31.

Wspomniałem o tym na izbie przyjęć, ale lekarze skupiali się na moich obrażeniach. Opowiadałem o tym ludziom przez lata, ale żeby w to uwierzyć, trzeba tego doświadczyć — i naprawdę zmienia to sposób, w jaki człowiek myśli o śmierci. Boję się tylko śmierci bliskich osób, bo będę za nimi tęsknił. Ale wiem, że PO DRUGIEJ STRONIE coś jest — byłem tam. :-)

To właściwie wszystko.

Informacje Ogólne:

Płeć: Mężczyzna

Data wystąpienia DBS: Czerwiec 1972

Czy w czasie twojego doświadczenia wystąpiło związane z nim zdarzenie zagrażające życiu? Tak. Wypadek.

Elementy DBS:

Jak oceniasz treść swojego doświadczenia? Pozytywnie.

Czy są jakieś leki lub zabiegi, które mogły mieć wpływ na to doświadczenie? Nie.

Czy to doświadczenie w jakikolwiek sposób przypominało sen? Nie — nie było w nim niczego, co można by uznać za niezwykłe.

Czy czułeś się oddzielony od ciała? Tak. Widziałem siebie jako ciało leżące na ziemi. Czułem spokój i ogromne zdumienie.

W którym momencie doznania twój poziom świadomości i czujności był najwyższy? Bardzo czujny, miałem dobry widok.

Czy czas wydawał się przyspieszać lub zwalniać? Zdawało się, że wszystko dzieje się w tej samej chwili; lub czas się zatrzymał albo stracił znaczenie. Najpierw wszystko zwolniło do skrajnie wolnego tempa, a potem miałem wrażenie, jakbym był poza czasem. Jedynym sposobem, by go jakoś ocenić, było obserwowanie tego, co działo się pode mną — mężczyzna, który podszedł od tyłu, poruszał się w ‘normalnym’ tempie.

Proszę porównać swoje wrażenia słuchowe podczas doznania z codziennymi, które miałeś bezpośrednio przed doznaniem. Nie. Była cisza.

Czy wchodziłeś do tunelu lub przemieszczałeś się przez tunel? Nie

Czy spotkałeś lub byłeś świadomy obecności jakichkolwiek zmarłych (lub żywych) istot? Nie

Czy widziałeś jakieś nieziemskie światło? Nie

Czy zdawało ci się, że wkraczasz w jakiś inny, nieziemski świat? Nie

Czy nagle miałeś wrażenie, że wszystko rozumiesz? Nie

Czy pojawiły się sceny z przyszłości? Nie

Czy dotarłeś do jakiejś granicy lub ograniczającej struktury fizycznej? Nie

Bóg, duchowość i religia:

Jaka była twoja religia przed doświadczeniem? Nie jestem pewien. W wieku czternastu lat nie byłem w ogóle religijny, choć rok wcześniej zmuszono mnie do uczęszczania na przygotowanie do bierzmowania i przystąpiłem do konfirmacji w Kościele luterańskim.

Jaka jest teraz twoja religia? Liberalna. Nie utożsamiam się z żadną zorganizowaną religią… ale jestem osobą duchową i od czasu do czasu się modlę. Nie sądzę, żeby Bóg — czymkolwiek jest — przejmował się tym, czy ktoś jest katolikiem, luteraninem czy żydem. Zorganizowane religie to w gruncie rzeczy wielki biznes, i zastanawiam się, do czego zostaną wykorzystane wszystkie te łatwe do ‘sprzedania’ informacje.

Czy zmieniły się twoje wartości i przekonania z powodu tego doświadczenia? Tak. Nie boję się śmierci. Boję się natomiast rozłąki z bliskimi — gdy to oni odejdą albo gdy to ja będę musiał ich zostawić. Ale wierzę, że jeszcze się spotkamy.

Odnośnie naszego ziemskiego życia poza religią:

Doświadczenie na przestrzeni czasu było: Wzrastające.

Jakie zmiany zaszły w twoim życiu po twoim doświadczeniu? Am I a better person for it, who knows.Czy jestem lepszym człowiekiem? Kto wie… Staram się żyć tak, jakbym miał kiedyś znów spotkać mojego wujka Henry’ego — i musiał się mu z czegoś wytłumaczyć! 😄

Czy twoje relacje z ludźmi zmieniły się w jakiś szczególny sposób z powodu twojego doświadczenia? Czasami jest łatwiej zostawić życie, gdy wie się, że śmierć to nie koniec.

Po Doświadczeniu Bliskości Śmierci (DBS):

Czy doświadczenie było trudne do wyrażenia słowami? Nie

Czy masz jakieś psychiczne, niezwykłe lub inne specjalne zdolności po tym doświadczeniu, a których nie miałeś przed nim? Nie . Moim jedynym ‘prezentem’ było to, że przez pierwsze siedem miesięcy liceum mogłem uczyć się w domu — miałem prywatnego nauczyciela — i nie musiałem kosić trawnika ani odśnieżać.

Czy jest jakiś fragment lub kilka fragmentów twojego doświadczenia, które są dla ciebie szczególnie znaczące lub ważne? Najlepsze było uświadomienie sobie, że istnieje inny poziom rzeczywistości, a najgorsze — że nie rozumiem, czym on jest ani jak działa.

Czy kiedykolwiek podzieliłeś się tym doświadczeniem z innymi? Tak. Niektórzy się śmiali, inni byli bardzo zainteresowani.

Czy kiedykolwiek w twoim życiu cokolwiek odtworzyło jakąkolwiek część tego doświadczenia? Nie

Czy jest coś jeszcze, co chciałbyś dodać mówiąc o swoim doświadczeniu? Każdy może mówić, co chce, ale to wydarzyło się dokładnie tak, jak opisałem. Czy istnieje coś poza fizyczną rzeczywistością? Wygląda na to, że tak. Umysł zdaje się być częścią wszechświata, a nie ciała.