من در بیمارستان بودم و برای زایمان فرزند سومم آماده میشدم. زایمان القا میشد، اما پس از دو اپیدورال(epidural) ناموفق، به هشت سانتیمتر اتساع(dilation) رسیدم و دخترم به استخوان شرمگاهی من گیر کرد و نتوانست وارد کانال زایمان شود. پزشکان تصمیم گرفتند که من به سزارین اورژانسی نیاز دارم، که اولین سزارین من می بود. از آنجا که اپیدورالها بیاثر شده بودند، آنها رئیس بخش بیهوشی بیمارستان را صدا زدند تا قبل از شروع جراحی مطمئن شوند که بیحسی نخاعی مؤثر خواهد بود. بیحسی نخاعی کار میکرد، اما با وجود داروهای زیادی که در بدنم وجود داشت، احساس بسیار بدی داشتم. همانطور که روی تخت عمل دراز کشیده بودم، شروع به استفراغ غیرقابل کنترلی کردم و سرگیجهام به طور فزایندهای افزایش یافت. پزشکان و پرستاران هنگام شروع عمل، مانند هر شیفت عادی، با خوشحالی با هم حرف میزدند.
همانطور که استفراغم ادامه داشت، احساس شدیدی داشتم که میخواستم از پوست خودم بیرون بخزم. احساس بدتری نسبت به هر زمان دیگری در زندگیام داشتم. ناگهان، صدای بوق مانیتورهای پزشکی را شنیدم که شدت گرفت و لحنشان تغییر کرد و مکالمات عادی بین کادر پزشکی ناگهان متوقف شد. در آن لحظه، احساس کردم که برای مدت کوتاهی از بدنم بیرون آمده و دیدم که مانیتور فشار خون ۶۰/۴۰ را نشان میدهد. چیزی که مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که چقدر سریع همه چیز تغییر کرد. از احساس کاملاً وحشتناک به احساس آرامش و پذیرش قابل توجهی نسبت به آنچه اتفاق میافتاد، رسیدم. من به سادگی به مانیتور نگاه کرده و فکر کردم: «این فشار خون خیلی پایینی است. ممکن است بمیرم.» با این حال نترسیدم.
ناگهان، صدایی را شنیدم که انگار از درونم به من میگفت شروع به زمزمه کردن کنم و ناگهان به بدنم برگشتم. من هرگز کسی نبودهام که جلوی دیگران آواز بخواند یا زمزمه کند، اما بدون هیچ تردیدی، شروع به زمزمه کردن شعرهای کودکانهای کردم که مادرم در کودکی برایم خوانده بود. همچنان که به زمزمه کردن ادامه میدادم، فشار خونم شروع به بالا رفتن کرد، صدای بوق مانیتورها آرام گرفت و جو اتاق عمل به طور قابل توجهی ملایم تر شد. حال و هوا آنقدر بهتر شد که پزشکم حتی شروع به خواندن آهنگ «چشمک بزن، چشمک بزن، ستاره کوچولو» همراه با زمزمه ی من کرد. طولی نکشید که دخترم به دنیا آمد و کادر پزشکی او را از بالای پرده ی جراحی بلند کردند تا بتوانم او را ببینم.
چند هفته بعد، داشتم مقالهای را میخواندم که توضیح میداد چگونه زمزمه کردن میتواند عصب واگ(vagus) را تحریک و به کاهش استرس فیزیولوژیکی کمک کند. از آنچه خواندم شگفتزده شدم، زیرا در آنچنان لحظه ی بحرانی، به نحوی دستورالعمل دقیقی را که به نظر میرسید نیاز داشتم، دریافت کرده بودم. زمزمه کردن چیزی نبود که معمولاً فکر میکردم انجام دهم، به خصوص در آن شرایط. تا به امروز، برایم باورنکردنی است که وقتی از نظر جسمی در پایینترین نقطه بودم، صدایی در درونم به من گفت کاری را انجام دهم که به نظر میرسید به بهبودی بدنم کمک میکند.
اطلاعات زمینهای:
جنسیت: زن
تاریخ تجربه ی نزدیک به مرگ: 10/00/2025
عناصر NDE:
در زمان تجربه ی شما، آیا رویداد تهدیدکننده ی زندگی مرتبطی وجود داشت؟ بله من دو اپیدورال ناموفق داشتم. اولی وارد جریان خونم شد و باعث وحشت شدید گردید. دومی اصلاً کارساز نبود. هرگز نمیتوانستم آرام باشم و نوزادم گیر کرده بود. مجبور به سزارین شدم و به من بیحسی نخاعی داده شد. داروی اضافی در سیستم بدنم باعث شد که در حالی که روی تخت عمل بودم، بدون وقفه استفراغ کنم. فشار خونم به 60/40 کاهش یافت.
محتوای تجربه ی خود را چگونه ارزیابی می کنید؟ نه خوشایند بود و نه ناراحتکننده
آیا یک احساس جدایی از بدن خود را داشتید؟ من به وضوح بدنم را ترک کردم و خارج از آن بودم. من همزمان در دو مکان احساس میکردم. بخشی از من وحشتزده روی میز دراز کشیده بود و به کادر پزشکی عجول نگاه میکرد و بخش دیگر بالای سرم معلق بود، مشاهده میکرد و آرام میگرفت.
بالاترین سطح خودآگاهی و هوشیاری شما در طول این تجربه چگونه با خودآگاهی و هوشیاری روزمره ی شما مقایسه میشد؟ وقتی از بدنم خارج شدم، هوشیارترین بودم. بدون ترس موقعیت را تجزیه و تحلیل میکردم. میتوانستم جدا از بخشی از وجودم که فقط برای زنده ماندن تلاش میکرد، فکر کنم.
در چه زمانی از این تجربه در بالاترین سطح هوشیاری خود بودید؟ خودآگاهی و هوشیاری بیشتر از حد معمول
آیا افکارتان سرعت گرفته بودند؟ سریعتر از حد معمول
آیا به نظر میرسید زمان سرعت میگیرد یا کند میشود؟ به نظر میرسید همه چیز به یکباره اتفاق میافتد؛ یا زمان متوقف شد یا تمام معنای خود را از دست داد. همه چیز کند شده بود و من میتوانستم به آنچه باید انجام دهم فکر کنم.
آیا حواس شما از حد معمول زنده تر بود؟ نه
لطفاً بینایی خود را در طول تجربه با بینایی روزمره تان که بلافاصله پیش از زمان تجربه داشتید مقایسه کنید. همانند
لطفاً شنوایی خود را در طول تجربه با شنوایی روزمره تان که بلافاصله پیش از زمان تجربه داشتید مقایسه کنید. همانند
آیا به نظر میرسید از اتفاقاتی که در جای دیگری در حال رخ دادن است آگاه هستید؟ بله، اما حقایق بررسی نشدهاند.
آیا وارد تونلی شده یا از آن گذشتید؟ نه
آیا در تجربه ی خود موجودی را دیدید؟ نه
آیا با موجود مردهای روبرو یا از آن آگاه شدید؟ نه
آیا نوری درخشان را دیدید یا احساس کردید که با آن احاطه شده است؟ نه
آیا نوری غیرزمینی را دیدید؟ نه
آیا به نظر میرسید وارد دنیای دیگری شدهاید؟ نه
در طول تجربه چه عواطفی را را تجربه کردید؟ آرامش و وضوح.
آیا یک احساس آرامش یا لذت را داشتید؟ آسودگی یا آرامش
آیا یک احساس خوشی داشتید؟ نه
آیا یک حس هماهنگی یا وحدت با کیهان را داشتید؟ دیگر احساس نمیکردم با طبیعت در تضاد هستم.
آیا ناگهان همه چیز را فهمیدید؟ نه
آیا صحنههایی از گذشتهتان برایتان زنده شد؟ نه
آیا به مرز یا ساختار فیزیکی محدودکنندهای رسیدید؟ نه
آیا به مرز یا نقطهای بدون بازگشت رسیدید؟ نه
خدا، معنویت و دین:
دین شما پیش از این تجربه چه بود؟ غیرمرتبط - ندانم گرا
آیا اعمال مذهبی شما تغییر کرده است؟ بله من پس از آن بیشتر به یادگیری در مورد خدا و جستجوی حقیقت اهمیت میدادم.
اکنون دین شما چیست؟ مسیحی - کاتولیک
آیا تجربه ی شما شامل ویژگیهایی سازگار با باورهای زمینی شما بود؟ محتوایی که با باورهایی که در زمان تجربه داشتید، هم سازگار بود و هم سازگار نبود. من مسیحی بزرگ شدم، سرخورده شدم و بیش از یک دهه ندانم گرا بودم. پس از این تجربه، احساس کردم که حضوری که اصرار داشت شروع به زمزمه کردن کنم، خدا بود و خدا از من مراقبت میکند. این منجر به کشف مجدد ایمان شده است، اما من به مسیر کاتولیک بودن هدایت شدهام، در حالی که پروتستان بزرگ شدم.
آیا به دلیل تجربهتان، تغییری در ارزشها و باورهای خود داشتهاید؟ بله با این فرض که خدا مراقب من است و مرا هدایت میکند، بیدار شدم.
آیا به نظر میرسید که با یک موجود یا حضور عرفانی روبرو شده، یا صدایی ناشناخته شنیدهاید؟ صدایی شنیدم که نمیتوانستم آن را شناسایی کنم. من بیشتر به جای شنیدن آن، صدا را حس میکردم، اما به من دستور داد که شروع به زمزمه کردن کنم.
آیا با موجوداتی روبرو یا از آنها آگاه شدید که پیشتر روی زمین زندگی میکردند و در ادیان با ذکر نام توصیف شدهاند (مثلاً: عیسی، محمد، بودا و غیره)؟ نه
آیا در طول تجربه ی خود، اطلاعاتی در مورد وجود پیش از مرگ کسب کردید؟ نه
آیا در طول تجربه ی خود، اطلاعاتی در مورد ارتباط جهانی یا وحدت به دست آوردید؟ نه
آیا در طول تجربه خود، اطلاعاتی در مورد وجود خدا به دست آوردید؟ بله احساس میکردم هر آن چیزی که این به من آموزش میداد، خارج از وجود خودم بود.
در مورد زندگی زمینی ما غیر از دین:
آیا در طول تجربه ی خود، دانش یا اطلاعات خاصی در مورد هدف خود به دست آوردید؟ نه
آیا در طول تجربه ی خود، اطلاعاتی در مورد معنای زندگی به دست آوردید؟ نه
در طول تجربهتان، آیا اطلاعاتی در مورد زندگی پس از مرگ به دست آوردید؟ نه
آیا اطلاعاتی در مورد چگونگی گذراندن زندگی هایمان به دست آوردید؟ نه
در طول تجربهتان، آیا اطلاعاتی در مورد دشواری ها، چالشها و سختیهای زندگی به دست آوردید؟ نه
در طول تجربهتان، آیا اطلاعاتی در مورد عشق به دست آوردید؟ نه
بعد از تجربهتان، چه تغییراتی در زندگیتان رخ داد؟ تغییرات متوسط در زندگیام چند ماه بعد، آگاهی معنوی بسیار بیشتری پیدا کردم که باعث شد رابطه ی نزدیکتری با خدا/عیسی برقرار کنم.
آیا روابط شما به طور خاص به دلیل تجربهتان تغییر کرده است؟ نامطمئن مطمئن نیستم که آیا صرفاً به دلیل این تجربه است یا اثر دومینوییِ معنویتر/مذهبیتر شدن.
پس از NDE:
آیا بیان این تجربه با کلمات دشوار بود؟ بله مدت زیادی طول کشید تا بفهمم این ماوراءالطبیعه است، اما باوردارم که واقعا اینطور بوده است.
در مقایسه با سایر رویدادهای زندگی که در زمان تجربه رخ دادهاند، این تجربه را چقدر دقیق به یاد میآورید؟ من این تجربه را دقیقتر از سایر رویدادهای زندگی که در زمان وقوع آن اتفاق افتادهاند، به یاد میآورم. بخش زیادی از روز برایم مبهم بود و انگار مغزم تمام درد را مسدود کرده بود (معلوم میشود که رسیدن به ۸ سانتیمتر با پیتوسین Pitocin بدون مسکن برای انقباضات وحشتناک است)، اما این بخش به وضوح برجسته بود.
آیا پس از این تجربه، تواناییهای روانی، غیرمعمول یا استعدادهای ویژه ی دیگری را دارید که پیش از آن تجربه نداشته اید؟ نه
آیا تا به حال این تجربه را با دیگران به اشتراک گذاشتهاید؟ نه
آیا پیش از تجربه ی خود از تجربه ی نزدیک به مرگ (NDE) اطلاعی داشتید؟ نامطمئن من درباره ی برخی ها شنیدهام، اما تا پس از وقوع این اتفاق هرگز به آن علاقهمند نشده بودم.
کمی پس از وقوع (چند روز تا چند هفته) چه باوری در مورد واقعیت تجربه ی خود داشتید؟ این تجربه قطعاً واقعی بود. میدانستم که این اتفاق افتاده، اما تا مدتی نمیدانستم از آن چه برداشتی داشته باشم.
اکنون در مورد واقعیت تجربه ی خود چه باوری دارید؟ این تجربه قطعاً واقعی بود. قطعاً اتفاق افتاده است.
آیا تا به حال در طول زندگیتان هیچ چیزی هیچ بخشی از این تجربه را بازتولید کرده است؟ نه
آیا سوالات پرسیده شده و اطلاعاتی که ارائه دادید، تجربه ی شما را به طور دقیق و جامع توصیف کردند؟ بله