คำอธิบายประสบการณ์:

ข้อมูลโดยย่อ

• ประเภท: ประสบการณ์ใกล้ตาย (NDE)

• ประเทศ: สหรัฐอเมริกา

• เพศ: หญิง

• อายุ: ทารก

• วันที่ประสบ: 1 มกราคม 1980

• วันที่ส่ง: 16 เมษายน 2026

ประสบการณ์ที่ได้รับประกอบด้วย:

เวลาไร้ความหมาย

เห็นแสงสว่างเจิดจ้าจากอีกโลกหนึ่ง

เข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับจักรวาล

รู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาล

น่าจะเคยประสบภาวะเสียชีวิตทางคลินิก

เริ่มรู้สึกว่าเป็นหรือกำลังกลายเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้า

โลกแห่งวิญญาณมีความจริงยิ่งกว่าความเป็นจริงทางกายภาพ

รู้สึกราวกับว่าได้กลับบ้าน

อธิบายถึงจุดประสงค์ของชีวิตแต่ละคน

เวลาเป็นเพียงภาพลวงตาและไม่มีอยู่จริงในโลกแห่งวิญญาณ

จักรวาลประกอบด้วยความรักและแสงสว่างเท่านั้น

อธิบายถึงพระเจ้า

ถูกทารุณกรรมในวัยเด็ก

เห็นสีที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ตัดสินใจที่จะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ฉันได้เห็นแสงที่งดงามที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา สีสันเหล่านั้นฉันไม่เคยเห็นมาก่อนในโลกนี้ ฉันไม่รู้สึกเหนื่อยล้าอีกต่อไป แต่กลับรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที ด้วยหัวใจทั้งหมด ฉันปรารถนาที่จะงดงามเหมือนแสงนั้น ในขณะที่ฉันคิดเช่นนั้น ฉันก็ตระหนัก หรือนึกขึ้นได้ว่า ฉันคือแสง และแสงนั้นคือฉัน ความสุขท่วมท้นไปทั่วตัวฉัน ทุกอย่างดูคุ้นเคย ฉันจำได้ว่าฉันอยู่ที่ไหน นี่คือบ้าน ที่ที่ฉันอยู่มาตลอด ที่ที่เราทุกคนอยู่มาตลอด

คำอธิบายประสบการณ์:

ความทรงจำแรกในชีวิตนี้ของฉันเริ่มต้นขึ้นอย่างกะทันหัน เมื่อฉันอายุได้เพียงหนึ่งขวบกว่า ในอ่างอาบน้ำกับพี่สาวของฉัน ซึ่งอายุประมาณสองขวบครึ่ง ฉันรู้สึกราวกับว่าถูกปลุกให้ตื่นอย่างกะทันหัน ราวกับจะบอกว่า "ยินดีต้อนรับสู่ชีวิต!" เราอาศัยอยู่ในบ้านสีแดงสองชั้นในชนบท ห่างจากบ้านเกิดของฉันประมาณสามสิบไมล์ มีไก่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระอยู่ในสนาม มีเรือนกระจก และเนินเขาที่ลาดเอียงเบาๆ อยู่รอบๆ แม่ของฉันพูดกับเรา และฉันเข้าใจทุกอย่างที่แม่พูด แม้ว่าตอนนี้ฉันจะจำคำพูดที่แน่นอนของแม่ไม่ได้แล้วก็ตาม ฉันอาจจำไม่ได้เพราะฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่ และรู้สึกหงุดหงิดที่ในที่สุดฉันก็ต้องเรียนรู้ที่จะพูด ภาษาดูเหมือนจะงุ่มง่าม ช้า และน่าหงุดหงิดมาก ฉันรู้ว่ามีวิธีสื่อสารที่ดีกว่านั้น นั่นคือการเชื่อมต่อแบบทันทีทันใด ที่ความคิดของทุกคนรู้พร้อมกัน คุณรู้ไหม ปกติ! ฉันสงสัยว่าทำไมเราไม่สื่อสารกันด้วยวิธีนั้น ฉันรู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ฉันชอบมาก เพราะมันรู้สึกคุ้นเคย และฉันยังเด็กพอที่จะไม่ใช้วิธีอื่น ฉันเตือนผู้คนไม่ให้ดูถูกสติปัญญาของเด็กเล็ก ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม หลายคนรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น เช่นเดียวกับฉัน แต่พวกเขาบอกคุณไม่ได้ ฉันได้ยินผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์พูดว่าเด็กอายุขนาดนั้นไม่มีความสามารถทางจิตที่จะสร้างความทรงจำแบบนั้นได้ มันเป็นไปไม่ได้เนื่องจากสมองยังพัฒนาไม่เต็มที่ ฉันเป็นหลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่าเด็กเล็กสามารถคิดอย่างมีเหตุผลและมีความทรงจำที่ซับซ้อนได้อย่างสมบูรณ์แบบ อันที่จริง ประสบการณ์เฉียดตายของฉันเป็นความทรงจำที่ชัดเจนและสมจริงกว่าความทรงจำอื่นๆ ที่ฉันเคยมีมาในชีวิตนี้ สำหรับฉัน มันรู้สึกราวกับว่าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ ในโลกนี้ ฉันได้สัมผัสกับความสุขในระดับที่เทียบได้กับสิ่งที่ฉันรู้สึกที่บ้าน นอกร่างกาย ในหมู่สัตว์เป็นส่วนใหญ่ และคนอื่นๆ อีกไม่กี่คน มันคือความสุขที่บริสุทธิ์ของการเชื่อมต่อที่แท้จริง ฉันรับรู้ถึงสิ่งรอบข้างอย่างเต็มที่เมื่ออายุประมาณหนึ่งขวบ ว่าฉันอยู่ในอ่างอาบน้ำกับพี่สาวของฉัน ณ จุดนั้น ความทรงจำของฉันเริ่มเลือนลาง จนกระทั่งฉากที่ชัดเจนถัดไปตามมาในไม่ช้า ฉันถูกกดลงใต้น้ำ นอนหงายอยู่

ฉันจำไม่ได้แน่ชัดว่าจมน้ำไปได้อย่างไร ฉันจำได้ว่าน้ำอุ่นและตื้น แต่ลึกพอที่จะท่วมตัวเล็กๆ ของฉันเท่านั้น ตอนนั้นฉันอายุได้ประมาณหนึ่งขวบกว่าๆ พี่สาวของฉันเอามือกดลงบนหน้าผากของฉันและกดฉันลงไปอย่างจงใจ ฉันมองผ่านน้ำเพียงหนึ่งหรือสองนิ้วไปยังใบหน้าของเธอขณะที่ฉันพยายามดิ้นรนเพื่อหายใจ ฉันเห็นสีหน้าบึ้งตึงบนใบหน้าของเธอ เธอพูดว่าเธอเป็นคนทำพิธีล้างบาปให้ฉัน และคนอื่นๆ ก็ยืนยันว่ามันเป็นแค่การแข่งขันกันตามปกติของพี่น้อง ฉันโกรธมากที่เธอกำลังจะพรากชีวิตฉันไปก่อนที่ฉันจะมีโอกาสได้ใช้ชีวิตเสียด้วยซ้ำ ความโกรธนั้นเปลี่ยนเป็นความเศร้าอย่างรวดเร็วที่เวลาของฉันเหลือน้อย ฉันหวาดกลัวอย่างที่สุด ฉันรู้ว่าฉันกำลังจะตาย ดังนั้นฉันจึงยอมรับชะตากรรมและทำใจกับมัน ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้ ฉันไร้พลังโดยสิ้นเชิง ฉันให้อภัยเธอ หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ออกจากร่างของฉัน สิ่งต่อไปที่ฉันรู้คือ ฉันถูกเหวี่ยงด้วยความเร็วอนันต์ข้ามระยะทางอนันต์ผ่านความว่างเปล่าสีดำอันกว้างใหญ่ ฉันไม่ได้มองเห็นผ่านดวงตา แต่ฉันมองเห็นได้ทุกทิศทาง ความมืดดูทึบและแข็งแกร่ง แต่กลับเบาบางราวกับหมอก มันค่อยๆ จางหายไป ฉันรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างที่สุด โชคดีที่มันเริ่มสลายไปอย่างรวดเร็ว และฉันได้เห็นแสงที่สวยงามที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา พร้อมกับสีสันที่ฉันไม่เคยเห็นในโลกนี้มาก่อน ฉันไม่รู้สึกเหนื่อยล้าอีกต่อไป แต่กลับรู้สึกสดชื่นขึ้น ฉันปรารถนาจากใจจริงที่จะงดงามเหมือนแสงนั้น ในขณะที่ฉันคิดเช่นนั้น ฉันก็ตระหนัก หรือฉันจำได้ว่า ฉันคือแสง และแสงนั้นคือฉัน ความสุขท่วมท้นไปทั่วตัวฉัน ทุกอย่างดูคุ้นเคยมาก ฉันจำได้ว่าฉันอยู่ที่ไหน นี่คือบ้าน ที่ที่ฉันอยู่มาตลอด ที่ที่เราทุกคนอยู่มาตลอด การตระหนักรู้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องขณะที่ฉันจดจำความจริงทีละชั้น ฉันเห็นแสงสีทองอบอุ่นและปลอบประโลม และรู้ว่าฉันคือแสงนั้น ความทรงจำที่ว่าทุกสิ่งเป็นนิรันดร์ท่วมท้นฉัน และฉันก็ผ่อนคลายไปกับความเป็นจริงที่ฉันรู้จักดี มันเป็นความรู้สึกที่ปลดปล่อยและปลอดภัยที่สุดเท่าที่ฉันเคยสัมผัสมา ฉันได้กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณแห่งความสุขและความอบอุ่นของบ้านอีกครั้ง ความรู้สึกไร้ความหมายอย่างสิ้นเชิงเมื่อไม่มีร่างกายอีกต่อไป ฉันรู้สึกเป็นตัวเองอย่างสมบูรณ์อีกครั้ง ตัวตนของฉันแข็งแกร่งและชัดเจน ฉันอยากอยู่บ้านตลอดไป ฉันรู้สึกราวกับว่ากำลังจะบรรลุถึงความเข้าใจครั้งยิ่งใหญ่อีกครั้ง แต่ในขณะนั้นเอง ฉันก็ตระหนักว่าฉันมีทางเลือก: ฉันจะอยู่บ้านหรือกลับคืนสู่ร่างกาย ฉันรู้ว่าถ้าฉันกลับคืน ฉันจะมีชีวิตที่เจ็บปวดและยากลำบากมาก แม้จะรู้เช่นนั้น ฉันก็รู้สึกว่าฉันมีเหตุผลสำคัญมากที่จะกลับคืน ฉันมีภารกิจ การตัดสินใจกลับคืนไม่ได้ลดทอนความสุขล้นเหลือที่ฉันรู้สึกเกี่ยวกับภารกิจของฉันในโลกนี้ “ฉันรักทุกคนบนโลกใบนี้” ดังที่ฉันเขียนไว้ในสมุดบันทึกวัยเด็ก เมื่อฉันกลับคืนสู่ร่างกาย เวลาผ่านไปนานพอที่แม่ของฉันจะกลับมาพบฉัน เธอช่วยชีวิตฉันโดยใช้เทคนิคการช่วยชีวิตทารกที่เธอเรียนรู้มาเพียงหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านี้ หัวใจของฉันเริ่มเต้นอีกครั้งหลังจากอยู่ใต้น้ำประมาณหกนาที แม่บอกฉันว่า ตอนที่เธอเห็นฉัน เธอได้ยินเสียงอันสงบในใจบอกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย ซึ่งทำให้เธอรู้สึกสบายใจ อีกสามสิบสามปีต่อมา ฉันถึงได้รู้ว่าบ้านไม่ได้อยู่ไกลออกไป มันอยู่ตรงนี้เสมอมา ฉันรู้สึกปลอดภัยมากที่รู้เช่นนั้น ตอนอายุสามสิบสองปี ไขสันหลังของฉันได้รับความเสียหาย ตั้งแต่นั้นมา ฉันต้องทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดเรื้อรังอย่างรุนแรงและปัญหาสุขภาพมากมายมาเกือบสิบห้าปี ฉันต้องทนทุกข์กับประสบการณ์เลวร้ายในวัยเด็กมากมาย ทั้งการถูกละเลยทางอารมณ์ การถูกล่วงละเมิดทางเพศหลายครั้ง และการอยู่กับผู้ชายที่ทำร้ายร่างกายเป็นเวลาสิบห้าปีก่อนจะหนีออกมาได้ มันเป็นชีวิตที่เจ็บปวดและยากลำบาก ฉันคงไม่สามารถอยู่รอดมาได้อย่างสมบูรณ์หากปราศจากภาพบ้านที่ชัดเจนและอิสรภาพที่จะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในใจของฉันตลอดไป

ข้อมูลพื้นฐาน

เพศ หญิง

วันที่เกิดประสบการณ์ใกล้ตาย 1 มกราคม 1980

องค์ประกอบของประสบการณ์ใกล้ตาย

มีเหตุการณ์ที่คุกคามชีวิตเกิดขึ้นในขณะที่คุณประสบกับประสบการณ์นี้หรือไม่? ใช่ จมน้ำ มีการช่วยชีวิต (CPR) แต่เสียชีวิตทางคลินิก (ภาวะหยุดหายใจหรือหัวใจหยุดเต้น) หัวใจของฉันหยุดเต้นและฉันไม่หายใจ ร่างกายของฉันขาดออกซิเจนประมาณหกนาที

คุณให้คะแนนเนื้อหาของประสบการณ์ของคุณอย่างไร? น่าพึงพอใจอย่างยิ่ง

คุณรู้สึกว่าตัวเองแยกออกจากร่างกายหรือไม่? ฉันรู้สึกออกจากร่างกายและดำรงอยู่ภายนอกร่างกายอย่างแน่นอน

ระดับการรับรู้และความตื่นตัวสูงสุดของคุณในระหว่างประสบการณ์นั้นแตกต่างจากระดับการรับรู้และความตื่นตัวในชีวิตประจำวันของคุณอย่างไร? รับรู้และตื่นตัวมากกว่าปกติ ฉันเป็นทุกสิ่งและฉันรู้สึกถึงทุกสิ่ง

ช่วงเวลาใดในระหว่างประสบการณ์ที่คุณมีระดับการรับรู้และความตื่นตัวสูงสุด? ระหว่างการจมน้ำในอ่างอาบน้ำและการกลับเข้าสู่ร่างกายของฉัน

ความคิดของคุณเร็วขึ้นไหม? เร็วมากอย่างไม่น่าเชื่อ

เวลาดูเหมือนจะผ่านไปเร็วขึ้นหรือช้าลง? ทุกอย่างดูเหมือนจะเกิดขึ้นพร้อมกัน หรือเวลาหยุดนิ่ง หรือไร้ความหมาย ทุกสิ่งเกิดขึ้นในความหมายที่ไร้ขอบเขตและนิรันดร์ เพราะเวลาไม่มีความหมายในนิรันดร์อย่างแท้จริง ฉันเปลี่ยนจากเด็กหญิงอายุหนึ่งขวบในร่างกายทางกายภาพไปสู่จิตสำนึกนิรันดร์ในทันที รู้สึกว่าตัวตนของฉันยังคงเหมือนเดิม ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ประสาทสัมผัสของคุณคมชัดกว่าปกติไหม? คมชัดกว่าอย่างเหลือเชื่อ

โปรดเปรียบเทียบการมองเห็นของคุณในระหว่างประสบการณ์กับการมองเห็นในชีวิตประจำวันของคุณก่อนเกิดประสบการณ์ ฉันรู้สึกว่าการมองเห็นในชีวิตประจำวันของฉันก่อนจมน้ำนั้นคล้ายกับการดูโทรทัศน์ขาวดำ ค่อนข้างธรรมดา เมื่อเทียบกับความสดใสเจิดจ้าของสีสันของแสงในระหว่างประสบการณ์เฉียดตายของฉัน! เหมือนท้องฟ้าที่มืดครึ้มสีเทาเมื่อเทียบกับสีชมพู สีม่วง และสีส้มสดใสของพระอาทิตย์ตกที่สวยงามที่สุด

โปรดเปรียบเทียบการได้ยินของคุณในระหว่างประสบการณ์กับการได้ยินในชีวิตประจำวันของคุณก่อนเกิดประสบการณ์ ก่อนที่ฉันจะประสบกับประสบการณ์เฉียดตาย ฉันได้ยินแม่พูดภาษาอังกฤษ แล้วก็ได้ยินเสียงน้ำกระเซ็นจากการดิ้นรนของร่างกายเล็กๆ ของฉันเพื่อเอาตัวรอดจากน้ำขณะที่ฉันกำลังจมน้ำ หลังจากที่ฉันออกจากร่างไปแล้ว ก็ไม่มีเสียงใดๆ อีกเลย มีเพียงความเงียบสงบ

คุณรู้สึกตัวถึงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่อื่นหรือไม่? ใช่ แต่ข้อเท็จจริงนั้นไม่ได้รับการยืนยัน

คุณเข้าไปหรือเดินผ่านอุโมงค์หรือไม่? ไม่

คุณเห็นสิ่งมีชีวิตใดๆ ในระหว่างประสบการณ์ของคุณหรือไม่? ฉันรู้สึกถึงการมีอยู่ของพวกมัน

คุณได้พบหรือรับรู้ถึงสิ่งมีชีวิตที่ล่วงลับไปแล้ว (หรือยังมีชีวิตอยู่) หรือไม่? ใช่ ฉันคือทุกสิ่ง และฉันสัมผัสได้ถึงการเชื่อมต่อกับทุกสิ่งที่มีอยู่ รวมถึงทุกส่วนของความเป็นทั้งหมดของสรรพสิ่ง

คุณเห็นแสงสว่างเจิดจ้าหรือรู้สึกว่าถูกล้อมรอบด้วยแสงนั้นหรือไม่? แสงที่มาจากแหล่งกำเนิดลึกลับหรือเหนือธรรมชาติอย่างชัดเจน

คุณเห็นแสงสว่างเจิดจ้าหรือรู้สึกว่าถูกล้อมรอบด้วยแสงนั้นหรือไม่? คุณเห็นแสงจากเหนือธรรมชาติหรือไม่? ใช่แล้ว ขณะที่ความว่างเปล่าสีดำมืดมิดเริ่มสลายไป ฉันเริ่มเห็นแสงสีทองอร่ามและสวยงามมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งฉันถูกห้อมล้อมและห่อหุ้มด้วยแสงนั้น และกลายเป็นแสงที่สวยงามอย่างหาที่เปรียบมิได้ สีสันอันงดงามมากมายมหาศาลอยู่ทุกหนทุกแห่ง

คุณรู้สึกเหมือนได้เข้าไปในอีกโลกหนึ่งหรือไม่? โลกที่ลึกลับหรือเหนือธรรมชาติอย่างชัดเจน ฉันจำบ้านได้ทันทีว่าเป็นสถานที่ที่ฉันอยู่มาตลอดและจะอยู่ตลอดไป และความคุ้นเคยก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ บ้านอยู่ที่นี่ แต่ไม่สามารถรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัสทางกายภาพ

คุณรู้สึกอย่างไรบ้างในระหว่างประสบการณ์นั้น? ความสุข ความปิติ

คุณรู้สึกสงบหรือพึงพอใจหรือไม่? ความสงบหรือความสุขสบายอย่างเหลือเชื่อ

คุณรู้สึกปิติยินดีหรือไม่? ปิติยินดีอย่างเหลือเชื่อ

คุณรู้สึกถึงความกลมกลืนหรือความเป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาลหรือไม่? ฉันรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับโลก

คุณรู้สึกเหมือนเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างในทันทีหรือไม่? เกี่ยวกับทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาล ฉันจำได้ว่าฉันคือทุกสิ่ง และได้กลับมาตระหนักรู้และเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างอย่างเต็มที่อีกครั้ง

คุณเห็นภาพใดๆ จากอนาคตหรือไม่? ไม่

คุณไปถึงขอบเขตหรือจุดที่ไม่มีทางหวนกลับหรือไม่? ฉันตัดสินใจอย่างแน่วแน่และมีสติที่จะกลับคืนสู่ชีวิต ฉันตระหนักได้ในทันทีว่าฉันมีทางเลือก: ว่าจะอยู่บ้านหรือกลับคืนสู่ร่างกายของฉัน หากฉันเลือกที่จะกลับคืนสู่ร่างกาย ฉันรู้ว่าชีวิตของฉันจะเจ็บปวดและยากลำบากมาก หรือฉันอาจจะอยู่บ้านและเป็นพยานถึงความทรงจำอีกชั้นหนึ่งของตัวตนอันไร้ขีดจำกัดของฉัน

พระเจ้า จิตวิญญาณ และศาสนา

ศาสนาของคุณก่อนประสบการณ์นี้คืออะไร? คริสเตียน—มอร์มอน ตอนอายุหนึ่งขวบ ฉันไม่ได้ยึดติดกับศาสนาใดๆ เป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม ฉันเกิดมาในครอบครัวที่มีพ่อแม่ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนามอร์มอน และพวกเขาบังคับให้ฉันและพี่น้องนับถือศาสนานี้

การปฏิบัติทางศาสนาของคุณเปลี่ยนไปหรือไม่หลังจากประสบการณ์ของคุณ? ไม่

ตอนนี้คุณนับถือศาสนาอะไร? ไม่มีนิกายใดๆ—ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ—ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาใดๆ ฉันมีจิตวิญญาณของตัวเอง เพราะฉันรู้ว่าพระเจ้าเป็นสภาวะหนึ่ง แต่ฉันไม่ได้ยึดติดกับศาสนาใดศาสนาหนึ่งโดยเฉพาะ เพราะดูเหมือนว่าทุกศาสนาจะถูกสร้างขึ้นอย่างเข้มงวด จำกัด และไม่สามารถเข้าใจความจริงได้อย่างมีนัยสำคัญ

ประสบการณ์ของคุณมีลักษณะที่สอดคล้องกับความเชื่อทางโลกของคุณหรือไม่? เนื้อหาทั้งหมดสอดคล้องกับความเชื่อที่คุณมีในขณะที่คุณมีประสบการณ์นั้น ฉันอายุเพียงประมาณหนึ่งขวบในขณะที่มีประสบการณ์ใกล้ตาย ดังนั้นฉันจึงไม่มีความเชื่อใดๆ ที่ฉันจำได้ นอกเหนือจากความเชื่อของฉันที่ว่าการสื่อสารระหว่างวิญญาณกับวิญญาณนั้นเป็นธรรมชาติ มีประสิทธิภาพ และครอบคลุมมากกว่าการใช้ภาษาพูดใดๆ เนื้อหาของประสบการณ์ของฉันสอดคล้องกับความเชื่อนี้ของฉันอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่อายุเพียงหนึ่งขวบกว่าๆ

ประสบการณ์ของคุณเปลี่ยนแปลงค่านิยมและความเชื่อของคุณหรือไม่? ไม่แน่ใจ เพราะตอนนั้นฉันอายุเพียงหนึ่งขวบกว่าๆ และประสบการณ์เฉียดตายและช่วงเวลาก่อนหน้านั้นเป็นความทรงจำแรกๆ ของฉัน ฉันจึงไม่มีกรอบอ้างอิงก่อนหน้านั้น

คุณได้พบกับสิ่งมีชีวิตหรือสิ่งเหนือธรรมชาติ หรือได้ยินเสียงที่ไม่สามารถระบุได้หรือไม่? ไม่

คุณเคยพบกับบุคคลที่เคยมีชีวิตอยู่บนโลกและถูกกล่าวถึงในศาสนาต่างๆ (เช่น พระเยซู มูฮัมหมัด พระพุทธเจ้า ฯลฯ) หรือไม่? ไม่

ระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับการเชื่อมโยงหรือความเป็นหนึ่งเดียวของจักรวาลหรือไม่? ใช่ ฉันจำได้ว่าอะไรคือความจริงเสมอมา: ฉันคือทุกสิ่ง และทุกสิ่งเป็นหนึ่งเดียว

เกี่ยวกับชีวิตบนโลกของเรานอกเหนือจากศาสนา:

ระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับความรู้หรือข้อมูลพิเศษใดๆ เกี่ยวกับจุดประสงค์ของคุณหรือไม่? ไม่แน่ใจ ฉันไม่รู้ว่าการรู้ว่าทุกคนล้วนเป็นความรักอันไม่มีที่สิ้นสุดนั้นเป็น 'ความรู้พิเศษ' หรือไม่ เพราะนี่คือความรู้ที่ทุกคนมีร่วมกัน แม้ว่ามันจะอยู่เพียงในระดับความทรงจำโดยปริยายหรือจิตใต้สำนึกก็ตาม

ระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับความหมายของชีวิตหรือไม่? ใช่ การใช้ชีวิตตามความรักคือจุดประสงค์และความหมายของชีวิต โลกนี้ในแง่หนึ่งก็เหมือน 'โรงเรียน'

ระหว่างประสบการณ์ของคุณ คุณได้รับข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับชีวิตหลังความตายหรือไม่? ใช่ ฉันจำได้ว่าฉันคือทุกสิ่ง และเมื่อฉันอนุญาตให้ตัวเองได้หวนระลึกถึงการเป็นทุกสิ่ง ฉันรู้สึก และยังคงรู้สึกถึงความเป็นอนันต์

คุณได้รับข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับวิธีที่เราควรใช้ชีวิตหรือไม่? ไม่

ระหว่างที่คุณอยู่ในสภาวะนั้น คุณได้รับข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับความยากลำบาก ความท้าทาย และความทุกข์ยากในชีวิตบ้างไหม? ใช่ค่ะ แม้ว่าฉันจะไม่ทราบรายละเอียด แต่ฉันรู้ว่าชีวิตทางกายภาพของฉันจะเจ็บปวดและยากลำบากมาก และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ฉันพิการถาวรเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ไขสันหลังและต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดเรื้อรังอย่างรุนแรง รวมถึงปัญหาสุขภาพอื่นๆ อีกมากมาย ฉันเคยไร้บ้านและยากจน และประสบกับบาดแผลทางใจมากมายที่เริ่มต้นตั้งแต่อายุยังน้อย รวมถึงการถูกละเลยทางอารมณ์ในวัยเด็กและการถูกล่วงละเมิดทางเพศอย่างยาวนาน ฉันได้รับการวินิจฉัยอย่างเป็นทางการว่าเป็นโรค PTSD ที่ซับซ้อน ฉันยังคงเข้ารับการบำบัดและอาจจะต้องเข้ารับการบำบัดไปตลอดชีวิต

ระหว่างที่คุณอยู่ในสภาวะนั้น คุณได้รับข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับความรักบ้างไหม? ใช่ค่ะ ในขณะที่ฉันอยู่ที่บ้าน แยกจากร่างกายของฉัน สิ่งแรกๆ ที่ฉันจำได้คือความรู้สึกปีติยินดีที่ฉันเป็นแสงสว่าง แสงสว่างคือฉัน และฉันคือความรัก แสงสว่างคือความรัก ทุกสิ่งทุกอย่าง เราคือความรัก ฉันรักทุกคน ฉันจำจุดประสงค์ของฉันในชีวิตนี้ได้: เพื่อเป็นตัวแทนของความรัก

หลังจากประสบการณ์นั้น ชีวิตของคุณเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง? ฉันไม่กลัวความตายของร่างกายเลย บ้านอยู่ตรงนี้เสมอ แม้ว่าเราจะมองไม่เห็น เพราะดวงตาทางกายภาพของเราไม่สามารถมองเห็นได้ไกลกว่าภาพลวงตาที่เราสร้างขึ้น

ความสัมพันธ์ของคุณเปลี่ยนแปลงไปโดยเฉพาะเพราะประสบการณ์นั้นหรือไม่? ฉันไม่แน่ใจ แม่บอกฉันว่าบุคลิกของฉันเปลี่ยนไปตั้งแต่ฉันยังเด็กมากหลังจากประสบการณ์การจมน้ำและกลับบ้าน ฉันมีความทรงจำที่ขาดหายไปตั้งแต่ตอนที่ฉันตัดสินใจกลับมาสู่ร่างกายจนถึงอายุสามขวบ ราวกับว่าฉันหลับไปอีกครั้ง

หลังประสบการณ์ใกล้ตาย:

ยากที่จะบรรยายประสบการณ์นั้นออกมาเป็นคำพูดหรือไม่? ใช่ ฉันไม่สามารถอธิบายความรู้สึกของการเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง ความสุขที่บริสุทธิ์ ความสงบสุขและความปลอดภัยอย่างแท้จริงที่ฉันได้รับออกมาเป็นคำพูดได้ ฉันไม่สามารถบรรยายได้ว่าแสงสว่างนั้นสวยงามแค่ไหน/ตัวฉันเป็นอย่างไร/คุณเป็นอย่างไร ฉันไม่สามารถอธิบายความรักได้อย่างมีประสิทธิภาพ! แน่นอนว่าผู้คนพยายามอธิบายมันในหลายๆ วิธี แต่มันกลับกลายเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา

คุณจำประสบการณ์นั้นได้แม่นยำแค่ไหนเมื่อเทียบกับเหตุการณ์อื่นๆ ในชีวิตที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน? ฉันจำประสบการณ์นั้นได้แม่นยำกว่าเหตุการณ์อื่นๆ ในชีวิตที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน ฉันสามารถจดจำรายละเอียดทุกอย่างของประสบการณ์ได้อย่างชัดเจน เพราะมันรู้สึกสมจริงกว่าสิ่งใดๆ ที่ฉันเคยประสบในร่างกายนี้ มันชัดเจนกว่าเหตุการณ์ก่อนที่ฉันจะออกจากร่างกายเสียอีก เพราะฉันจำไม่ได้ว่าแม่พูดอะไรกับน้องสาวและฉัน แม้ว่าฉันจะเข้าใจสิ่งที่เธอพูด แม้ว่าฉันจะยังเด็กมากก็ตาม แต่ฉันจำได้อย่างชัดเจนว่ารู้สึกอย่างไรที่ได้เป็นทุกสิ่งทุกอย่างอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

หลังจากประสบการณ์ของคุณ คุณมีพลังจิต ความสามารถพิเศษ หรือความสามารถเหนือธรรมชาติใดๆ ที่คุณไม่เคยมีมาก่อนหรือไม่? ไม่แน่ใจ—เนื่องจากฉันอายุได้เพียงหนึ่งปีเศษ ฉันจึงไม่รู้ว่าตัวเองมีพลังจิต ความสามารถพิเศษ หรือพรสวรรค์พิเศษใดๆ ก่อนที่จะมีประสบการณ์นั้น ฉันไม่แน่ใจว่าฉันมีพรสวรรค์พิเศษใดๆ หลังจากประสบการณ์นั้น นอกเหนือจากการเชื่อมต่อกับสัญชาตญาณและสัมผัสทางพลังงานของฉันได้ดี

มีส่วนใดของประสบการณ์ของคุณที่สำคัญหรือมีความหมายเป็นพิเศษสำหรับคุณหรือไม่? ประสบการณ์ทั้งหมดของฉันมีความหมายและสำคัญ

คุณเคยแบ่งปันประสบการณ์นี้กับคนอื่นหรือไม่? ใช่

คุณมีความรู้เกี่ยวกับประสบการณ์ใกล้ตาย (NDE) ก่อนที่จะมีประสบการณ์นี้หรือไม่? ไม่

คุณเชื่ออย่างไรเกี่ยวกับความเป็นจริงของประสบการณ์ของคุณในวันหรือสัปดาห์หลังจากนั้น? ประสบการณ์นั้นเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน ฉันมีความทรงจำที่กระจัดกระจายตั้งแต่ตอนที่ฉันกลับไปอยู่ในร่างตอนอายุ 1.25 ปี จนถึงตอนอายุประมาณ 3 ขวบ… และจากนั้น ตอนอายุประมาณ 4 ขวบ ฉันก็เข้าใจอย่างแท้จริงว่ามันเป็นเรื่องจริง มันรู้สึกจริงยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ที่ฉันเคยประสบมา เพราะตัวตนของฉันดูชัดเจนและสดใสกว่ามากในระหว่างประสบการณ์นั้น

ตอนนี้คุณเชื่ออย่างไรเกี่ยวกับความเป็นจริงของประสบการณ์ของคุณ? ประสบการณ์นั้นเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน ฉันสามารถจำมันได้อย่างละเอียดและชัดเจน ราวกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ แม้ว่าฉันจะมีชีวิตอยู่ในโลกทางกายภาพนี้มา 46 ปีแล้วก็ตาม เหตุผลที่ฉันจำมันได้ดีก็เพราะมันเป็นเรื่องจริง มันเป็นที่ที่เราอยู่มาตลอดและจะเป็นตลอดไป ฉันได้รับความสบายใจจากความทรงจำนี้ในช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวด ความไม่แน่นอน และความยากลำบากมากมายในโลกทางกายภาพนี้ ฉันอดทนผ่านความทุกข์ทรมานอย่างหนักในชีวิตโดยไม่หลงทาง เพราะประสบการณ์ของฉันฝังลึกอยู่ในใจ การจำได้ว่าฉันเป็นใครและเราเป็นใครนั้นเป็นประสบการณ์ที่แท้จริงที่สุด

เคยมีช่วงเวลาใดในชีวิตของคุณที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งจำลองส่วนหนึ่งของประสบการณ์นั้นหรือไม่? ใช่ค่ะ เมื่อฉันได้รับความรักอย่างไม่มีเงื่อนไขจากใครก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ ฉันจะรู้สึกถึงความสุขบริสุทธิ์แบบเดียวกับที่ฉันรู้สึกตอนอยู่บ้าน

มีอะไรเพิ่มเติมที่คุณอยากจะเล่าเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณไหมคะ มันทำให้ร่างกายและจิตใจฉันสับสน เพราะในด้านหนึ่ง ฉันได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการจมน้ำเสียชีวิต และในอีกด้านหนึ่ง ประสบการณ์นี้เป็นเหมือนแสงสว่างนำทางให้ฉันตลอดช่วงชีวิตทางกายภาพของฉัน

คำถามและข้อมูลที่คุณให้มานั้นอธิบายประสบการณ์ของคุณได้อย่างถูกต้องและครบถ้วนหรือไม่ ใช่ค่ะ ในหลายๆ ด้าน คำถามและข้อมูลที่ฉันให้มานั้นอธิบายประสบการณ์ส่วนใหญ่ของฉันได้อย่างถูกต้องและครบถ้วน อย่างไรก็ตาม มีรายละเอียดบางอย่างที่ยากจะบรรยายเป็นคำพูดได้