Περιγραφή Εμπειρίας:

Ήταν Ιανουάριος ή Φεβρουάριος του 1968. Είχα πάει να επισκεφτώ μια φίλη μου που έμενε τρία διαμερίσματα παρακάτω. Ήταν ένα συνηθισμένο απόγευμα Σαββάτου. Ο σύντροφος της φίλης μου ήρθε να τη δει και έφερε μαζί του έναν φίλο του. Ήθελε να μάθει αν θα θέλαμε να πάμε μαζί τους σε αγώνες αυτοκινήτων (stock car races). Αποφασίσαμε ότι μπορεί να ήταν διασκεδαστικό, οπότε πήγα στο διαμέρισμά μου για να πάρω ένα μπουφάν ενώ εκείνοι με περίμεναν. Μόλις είχα φτάσει στην είσοδο του διαμερίσματός μου, όταν ξαφνικά βρέθηκα να περπατάω σε μια περιοχή με πυκνή βλάστηση. Κοιτάζοντας γύρω μου, συνειδητοποίησα ότι βρισκόμουν σε μια ζούγκλα και ακολουθούσα μια μικρή ομάδα στρατιωτών (Αμερικανών). Οι δύο στρατιώτες στο τέλος της γραμμής σταμάτησαν και γύρισαν όταν σκόνταψα πάνω σε ένα κλήμα και με βοήθησαν να περάσω μέσα από μια πυκνόφυτη περιοχή. Δεν φάνηκαν να εκπλήσσονται που με είδαν (μια πολίτη) εκεί, αν και παρατήρησαν την παρουσία μου.

Αφού περπάτησα λίγο μαζί τους, συνειδητοποίησα ότι βρισκόμουν στο Βιετνάμ. Μιλούσα σιγανά με τους στρατιώτες καθώς περπατούσαμε. Τότε συνειδητοποίησα ότι ένας πολύ στενός μου φίλος, ήταν ο επικεφαλής στρατιώτης. (Ήταν ο μόνος στρατιώτης που γνώριζα εκεί.) Ζήτησα από τη συντροφιά των δύο στρατιωτών που περπατούσαν μαζί μου να με συγχωρέσουν και άρχισα να περπατάω προς το μπροστινό μέρος της γραμμής για να μιλήσω στον φίλο μου. (Αυτός ο φίλος και εγώ ήμασταν πολύ δεμένοι στο λύκειο και χάρηκα που τον ξαναέβλεπα.) Καθώς πλησίαζα στην αρχή της γραμμής, ένας άλλος στρατιώτης με άρπαξε από το μπράτσο και με εμπόδισε να προχωρήσω λίγο πριν φτάσω στον φίλο μου. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ακούσαμε το κλικ. Ο φίλος μου είχε πατήσει νάρκη. Η δύναμη της έκρηξης με πέταξε προς τα πίσω πάνω σε ένα δέντρο. Ούρλιαξα καθώς το αίμα πετάχτηκε πάνω στο σώμα μου.

Την επόμενη στιγμή βρέθηκα ξανά στην είσοδο του διαμερίσματός μου. Άκουσα τον ήχο βιαστικών βημάτων, καθώς η φίλη μου και τα δύο αγόρια που με περίμεναν ήρθαν να δουν τι είχε συμβεί. Με βρήκαν να στέκομαι στο κατώφλι με τα χέρια μου γραπωμένα στα πλαίσια της πόρτα. Είχα αίμα και χώμα πιτσιλισμένα στα ρούχα και στο πρόσωπό μου και ο δεξιός μου ώμος ήταν πολύ πρησμένος και είχε αρχίσει να μελανιάζει. Είχε εξαρθρωθεί από την πρόσκρουση στο δέντρο. Περιττό να πω ότι δεν πήγαμε στους αγώνες εκείνη την ημέρα· χρειάστηκε αρκετός χρόνος μέχρι να καταφέρουν οι φίλοι μου να με ηρεμήσουν. Είχα βιώσει πολλές παρόμοιες εμπειρίες και δεν ήμουν αναστατωμένη από το γεγονός αυτό, αλλά για αυτό που μόλις είχα δει να συμβαίνει στον αγαπημένο μου φίλο.

Το πρόβλημα με τον ώμο μου, παρόλο που τον έβαλαν στη θέση του, παραμένει μέχρι σήμερα. Οι γιατροί δεν μπορούν να καταλάβουν ποιο είναι το πρόβλημα! Ήταν μια συνηθισμένη μέρα, δεν ήμουν αγχωμένη, ούτε ήμουν άρρωστη. Ήμουν εντελώς ξύπνια όταν συνέβη. Δεν έπαιρνα καμία φαρμακευτική αγωγή, ούτε ήμουν υπό την επήρεια οποιουδήποτε ναρκωτικού και δεν προσπαθούσα να έχω μια τέτοια εμπειρία. Παλαιότερα πίστευα ότι οι εμπειρίες μου ήταν κάποιο είδος εξωσωματικής εμπειρίας, αλλά καθώς έχω ακούσει από άλλους ανθρώπους να λέγεται, πιστεύω ότι οι εμπειρίες μου ίσως μοιάζουν περισσότερο με Αστρικές Προβολές. Συμβαίνουν συχνά. Μερικές φορές αφήνουν πίσω τους φυσικές αποδείξεις και μερικές φορές όχι.

Ιστορικό:

Φύλο: Γυναίκα

Ημερομηνία που Συνέβη η Εμπειρία: Πολυάριθμα περιστατικά από την ηλικία των 3 ετών (είμαι 59 τώρα)

Στοιχεία της ΕΚΘ:

Την στιγμή της εμπειρίας σας, υπήρξε κάποιο σχετιζόμενο γεγονός που απειλούσε τη ζωή σας; Όχι. Κανένα από τα παραπάνω. Ήταν απλώς ένα συνηθισμένο απόγευμα για μένα. Αποφάσισα να πάω στους αγώνες με κάποιους φίλους μου. Σκεφτήκαμε ότι ίσως αργότερα να έκανε κρύο, οπότε μπήκα στο διαμέρισμά μου για να πάρω ένα μπουφάν πριν φύγουμε. Οι φίλοι μου με περίμεναν.

Πώς κρίνετε το περιεχόμενο της εμπειρίας σας; Ανάμεικτο

Η εμπειρία περιελάμβανε: Εξωσωματική εμπειρία

Αισθανθήκατε ότι αποχωριστήκατε από το σώμα σας; Όχι

Σε ποια στιγμή κατά τη διάρκεια της εμπειρίας σας βρισκόσασταν στο υψηλότερο επίπεδο συνείδησης και εγρήγορσης; Ήμουν εντελώς ξύπνια.

Παρακαλώ συγκρίνετε την ακοή σας κατά την διάρκεια της εμπειρίας με την συνήθη καθημερινή ακοή που είχατε αμέσως πριν από τη στιγμή της εμπειρίας. Όλες οι αισθήσεις μου ήταν ανέπαφες. Άκουγα τα σιγανά βήματα των στρατιωτών, το θρόισμα των φύλλων στα δέντρα, το κρώξιμο των πουλιών, μύριζα το υγρό και μουχλιασμένο χώμα στη ζούγκλα, ένιωθα την υγρασία στο δέρμα μου.

Περάσατε μέσα από κάποιο τούνελ ή σήραγγα; Ναι. Βρισκόμουν στη ζούγκλα στο Βιετνάμ. Δεν είδα πλάσματα εκεί, μόνο τους στρατιώτες με τους οποίους περπατούσα, αν και άκουσα πουλιά.

Συναντήσατε ή αντιληφθήκατε αποθανόντα (ή ζωντανα) όντα; Όχι, μόνο τους στρατιώτες.

Είδατε κάποιο υπερκόσμιο φως; Όχι, όχι όπως ένα μεγάλο, λαμπερό φως για το οποίο μιλούν μερικοί σε εμπειρίες κοντά στον θάνατο. Το μόνο φως ήταν μερικές φωτεινές δεσμίδες εδώ κι εκεί, καθώς εισχωρούσε μέσα από το φύλλωμα των δέντρων.

Η εμπειρία περιελάμβανε: Ένα τοπίο ή μια πόλη.

Η εμπειρία περιλάμβανε: Ισχυρό συναισθηματικό τόνο

Ποια συναισθήματα νιώσατε κατά τη διάρκεια της εμπειρίας; Πρώτα, περιέργεια για το πού βρισκόμουν.

Μετά, χαρά που έβλεπα τον φίλο μου εκεί.

Στη συνέχεια, σοκ και τρόμο βλέποντάς τον να πατάει τη νάρκη και το αποτέλεσμα.

Αργότερα, θλίψη για την απώλεια του φίλου μου.

Και τέλος, φόβο, αφού έλαβα ένα γράμμα από τη μητέρα μου δύο εβδομάδες αργότερα, το οποίο επιβεβαίωνε όσα είχα δει μέχρι και την ημέρα και την ώρα του συμβάντος. Δεν ήθελα ποτέ ξανά να ζήσω κάτι τόσο φρικτό. Αργότερα, μετά τη θλίψη μου, συμφιλίωση με τα γεγονότα που αποτελούσαν πάντα μέρος της ζωής μου.

Είδατε σκηνές από το παρελθόν σας; Το παρελθόν μου πέρασε αστραπιαία από μπροστά μου, χωρίς να το ελέγχω. Δεν υπήρχε τρόπος να γνωρίζει κανείς για αυτό το γεγονός πριν συμβεί. Και όπως είπα, επιβεβαιώθηκε με ένα γράμμα δύο εβδομάδες αργότερα, όταν η μητέρα μου μου έγραψε για να μου πει σχετικά.

Είδατε σκηνές από το μέλλον; Σκηνές από το μέλλον του κόσμου. Όχι πραγματικά από το μέλλον, απλώς βρισκόμουν εκεί, στον ακριβή χρόνο και τόπο όπου συνέβη.

Θεός, Πνευματικότητα και Θρησκεία

Ποια ήταν η θρησκεία σας πριν από την εμπειρία; Συντηρητική/Φονταμενταλίστρια

Ποια είναι η θρησκεία σας τώρα; Συντηρητική/Φονταμενταλίστρια

Μετά την ΕΚΘ:

Σας ήταν δύσκολο να περιγράψετε την εμπειρία σας με λόγια; Όχι

Υπάρχουν ένα ή περισσότερα σημεία της εμπειρίας σας που είναι ιδιαίτερα σημαντικά ή ουσιώδη για εσάς; Το καλύτερο ήταν που είδα τον φίλο μου για τελευταία φορά. Το χειρότερο ήταν η απώλεια του φίλου μου.

Έχετε μοιραστεί ποτέ αυτή την εμπειρία με άλλους; Ναι. Είμαι πολύ προσεκτική με το ποιους μοιράζομαι αυτές τις εμπειρίες. Χρησιμοποιώ λιγότερο έντονες εμπειρίες για να δω πώς αντιδρούν πριν διηγηθώ κάποιες από τις πιο βαριές εμπειρίες μου, όπως αυτή. Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν για τις εμπειρίες μου. Και από αυτούς που γνωρίζουν, δεν είμαι σίγουρη αν όλοι με πιστεύουν.

Σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής σας, υπήρξε ποτέ κάτι που αναπαρήγαγε μέρος της εμπειρίας; Ναι, έχω βιώσει πολυάριθμα γεγονότα τόσο πριν όσο και μετά από αυτό.

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε σχετικά με την εμπειρία σας; Γνώριζα για τον πόλεμο στο Βιετνάμ όπως όλοι εκείνη την εποχή, αλλά δεν τον σκεφτόμουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Δεν συμμετείχα σε κανένα αντιπολεμικό κίνημα, ούτε καν ενδιαφερόμουν αρκετά για να διαβάζω ή να ενημερώνομαι για τις ειδήσεις σχετικά με αυτό. Δεν ξέρω γιατί “προβλήθηκα” στο Βιετνάμ, εκτός ίσως για να δω τον φίλο μου για τελευταία φορά.

Υπάρχουν άλλες ερωτήσεις που θα μπορούσαμε να σας κάνουμε για να σας βοηθήσουμε να μοιραστείτε την εμπειρία σας; Θα μπορούσατε να ρωτήσετε περισσότερα σχετικά με τυχόν φυσικές εκδηλώσεις που υπήρξαν μετά το επεισόδιο.