Περιγραφή Εμπειρίας:

Ήμουν 16 ετών. Γεννήθηκα σε μια πιστή Καθολική οικογένεια. Εκείνη την ημέρα, ένα Σάββατο του Ιανουαρίου του 1982, πήγαινα περπατώντας στην εκκλησία για να παρακολουθήσω τη λειτουργία. Ήμουν πολύ απογοητευμένη που δεν μου επετράπη να πάω σε ένα πάρτι με μια φίλη μου. Μόλις είχα φύγει από το σπίτι της, λέγοντας από μέσα μου αυτή την προσευχή: “Κύριε, βλέπεις πόσο μου κοστίζει αυτή η θυσία, κάνε τουλάχιστον να μην είναι μάταιη!”

Διέσχιζα μια γέφυρα και φτάνοντας σε μια διασταύρωση, χρησιμοποίησα τη διάβαση πεζών. Η τελευταία εικόνα που είδα ήταν το τρομοκρατημένο πρόσωπο του οδηγού στο αυτοκίνητο. Ταυτόχρονα άκουσα έναν τρομακτικό ήχο φρεναρίσματος. Είπα: “Θα πεθάνω!”

Δεν υπέφερα καθόλου από τη σφοδρότητα της πρόσκρουσης. Μια νεαρή γυναίκα που ήταν παρούσα λιποθύμησε. Πετάχτηκα πάνω από το όχημα και ένα άλλο αυτοκίνητο, που δεν με είχε δει με παρέσυρε κάτω από τις ρόδες του. Εκείνη τη στιγμή, είδα τη σκηνή από ψηλά, με σφαιρική όραση 360° αλλά χωρίς να συνειδητοποιώ ότι αυτή η σκηνή αφορούσε εμένα. Έβλεπα ταραγμένους περαστικούς, ένα πλήθος, και άκουγα κραυγές και ουρλιαχτά.

Σκέφτηκα: “Γιατί ταράζονται τόσο;” Τότε μετακινήθηκα και είδα τους γονείς μου να τρέχουν προς τη γέφυρα. Σκέφτηκα: “Γιατί η μαμά είναι με τις παντόφλες; Φαίνεται συντετριμμένη· κάτι κακό συμβαίνει. Α, κοίτα, υπάρχει ένα τρακαρισμένο αυτοκίνητο και κάτι πόδια που προεξέχουν…(ήταν τα δικά μου!”. Έπειτα είδα έναν νεαρό άνδρα που γνώριζα να παρακολουθεί το συμβάν.

Αργότερα μπόρεσα να του πω, ότι ήξερα πως βρισκόταν εκεί εκείνη την ημέρα και του περιέγραψα με ακρίβεια τι φορούσε.

Ξαφνικά με τράβηξε μέσα του ένα τούνελ φωτός. Δεν είδα κανένα τοπίο, είδα ένα απέραντο φως. Κινήθηκα προς το φως, νιώθοντας έντονη Ευτυχία και μια πληρότητα και γαλήνη που δεν είχα γνωρίσει ποτέ. Ένιωσα την ψυχή μου να διευρύνεται σε σημείο που φαινόταν να περικλείει ολόκληρο το σύμπαν. Ήταν υπέροχα, καθώς βυθιζόμουν στην παγκόσμια αγάπη. Υπήρχε πλήθος ανθρώπων, αλλά δεν μπορούσα να δω τα πρόσωπά τους. Αντίθετα, τους “αισθανόμουν”. Όλες μου οι αισθήσεις ήταν ενισχυμένες με έναν εξαιρετικό τρόπο.

Εκείνη τη στιγμή, δεν ήθελα καθόλου να γυρίσω πίσω ούτε να αφήσω αυτή την Ευτυχία. Τότε μια μεγαλοπρεπής κυρία, ντυμένη με ένα φωτεινό, λευκό φόρεμα, στεκόταν μπροστά σε ένα μεγάλο φωτοστέφανο φωτός. Με τράβηξε μέσα σε αυτό το φως. Αυτή η γυναίκα ήταν πολύ όμορφη, κυρίως όμως λόγω της καλοσύνης που έβλεπα στο χαμόγελό της και στον τρόπο που με κοίταζε. Κατάλαβα ότι με αγαπούσαν. Σκέφτηκα τότε ότι ήταν η γιαγιά μου που είχε πεθάνει λίγο καιρό πριν από αυτή την εμπειρία. Φαινόταν να ακούει προσεκτικά το άτομο πίσω της που αποκαλώ “το φωτεινό αστέρι”. Ήθελα να προχωρήσω, αλλά εκείνη με σταμάτησε κάνοντάς μου νόημα να γυρίσω πίσω. Ήταν μια πολύ οδυνηρή απόρριψη που έμεινε χαραγμένη μέσα μου για αρκετά χρόνια. Επέμεινα, χωρίς να χρησιμοποιώ λόγια, ότι ήθελα να μείνω μαζί της. Τα λόγια δεν ήταν απαραίτητα. Εκείνη άκουγε το φωτεινό αστέρι που φαινόταν να της “μιλάει”, αλλά εγώ δεν μπορούσα να το ακούσω. Τότε μου είπε: “Έχεις ακόμα πράγματα να κάνεις στη Γη· πρέπει να γυρίσεις πίσω”.

Εκείνη τη στιγμή, είδα, σαν σε καλειδοσκόπιο, ένα είδος ταινίας αναδρομής όπου ξεδιπλώνονταν όλες οι στιγμές της ζωής μου όπου δεν είχα αγαπήσει αρκετά. Υπήρχαν κάποιες πολύ συγκεκριμένες καταστάσεις, αλλά δεν μπορώ να τις θυμηθώ ακριβώς. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι όλες εκείνες οι στιγμές ήταν σαν καυτή λάσπη που πεταγόταν στο πρόσωπό μου. Ήταν πολύ οδυνηρό, οπότε παρακάλεσα τον Θεό να σταματήσει αυτό το μαρτύριο. Έκανα μια τελευταία προσευχή: “Αν μου σώσεις τη ζωή (και εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι βρισκόμουν στο Βασίλειο των νεκρών), σου υπόσχομαι να επανορθώσω για όλες αυτές τις στιγμές και να αγαπήσω περισσότερο.”

Εκείνη τη στιγμή, άνοιξα τα μάτια μου και είδα τους τραυματιοφορείς να με τοποθετούν στο φορείο. Ήμουν ζαλισμένη και δεν μιλούσα. Η αστυνομία και οι πυροσβέστες μου είπαν ότι θα έπρεπε να είχα πεθάνει υπό αυτές τις συνθήκες. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι είχα μόνο μερικά σπασμένα κόκαλα, μώλωπες και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Για δύο χρόνια, είχα εφιάλτες κάθε φορά που άκουγα τον ήχο φρεναρίσματος. Αλλά κάθε φορά, σαν ένα καθησυχαστικό χέρι, η ανάμνηση της κυρίας με ηρεμούσε. Μετά έγραψα ένα σημείωμα στη μητέρα μου, η οποία μου είπε ότι από αυτό που της είχα γράψει, πίστευε ότι δεν είχα δει τη γιαγιά μου, αλλά την Παναγία. Δεν μπορούσα να το πω σε κανέναν άλλον, καθώς φοβόμουν ότι θα με κορόιδευαν, εκτός από τον σύζυγό μου στον οποίο το είπα δέκα χρόνια αργότερα.

Αυτή η σύντομη στιγμή μερικών δευτερολέπτων είναι αξέχαστη. Με βοήθησε πολύ τα επόμενα χρόνια να αντέξω σημαντικά οδυνηρές δοκιμασίες. Είχα άλλο ένα σοβαρό ατύχημα που οδήγησε σε πολλαπλές μεταμοσχεύσεις και ένα χρόνο αποκατάστασης. Βίωσα την απώλεια του πρώτου μας μωρού. Είχα δύο κρίσεις οξείας παγκρεατίτιδας με διαφορά δύο ετών κατά την περίοδο μετά τον τοκετό. Νοσηλεύτηκα αρκετές φορές σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Έχω βιώσει πέντε τοκετούς και τον θάνατο του παππού μου και αργότερα του πατέρα μου.

Πριν από αυτή την εμπειρία, η ζωή μου ήταν μια ασπρόμαυρη ταινία. Μετά, ήταν μια έγχρωμη ταινία.

Κάθε συνάντηση και τα λόγια του Ευαγγελίου απέκτησαν ένα απροσδόκητο νόημα υπό το φως αυτής της εμπειρίας. Η πίστη μου ενισχύθηκε. Σκέφτηκα μάλιστα ότι είχα κληθεί στη θρησκευτική ζωή. Μετά γνώρισα τον σύζυγό μου, ο οποίος είχε επίσης έντονη εσωτερική ζωή.

Κατάλαβα ότι θα κριθούμε με βάση την Αγάπη (όπως λέει ο Άγιος Ιωάννης του Σταυρού) και ότι η ζωή μας είναι μόνο ένα ασήμαντο πέρασμα, αλλά κυρίως δεν είναι η Αληθινή Ζωή. Η Αληθινή Ζωή είναι η μακαρία αιωνιότητα, αλλά μπορούμε να αρχίσουμε να ζούμε αυτή την αιωνιότητα από τώρα. Όπως κατάλαβα λίγα χρόνια αργότερα, δεν είναι πλέον απαραίτητο να πεθάνουμε για να γνωρίσουμε ή να ξαναζήσουμε αυτή την εμπειρία: αγαπώντας εδώ στη γη, εξερευνούμε τον Παράδεισο της ψυχής μας και βιώνουμε την κοινωνία των Αγίων, την προσμονή της Βασιλείας του Θεού.

Μπόρεσα να ξαναζήσω εκείνες τις σύντομες στιγμές στις φτωχογειτονιές της Καλκούτας το 1987-88. Ένιωσα τη γλυκύτητα μιας εξαιρετικής αρμονίας ανάμεσα σε παιδιά που πέθαιναν από την πείνα. Είχαν καταλάβει τι είναι πραγματικά η Αληθινή Ζωή.

Ξαναβίωσα επίσης αυτή την εμπειρία ορισμένες φορές κατά τη διάρκεια της Θείας Ευχαριστίας. Κάθε Ευχαριστία με φέρνει πιο κοντά σε εκείνους που έχουν φύγει. Και τέλος, πριν από 7 χρόνια, κατά τη διάρκεια μιας άλλης παρηγορητικής εμπειρίας, όταν αποθαρρυμένη ήμουν πίσω από το τιμόνι του αυτοκινήτου μου.

Αυτές οι εμπειρίες, που για μένα είναι σημάδια από τον Ουρανό, έχουν ενισχύσει την πίστη μου. Είμαι τώρα 54 ετών, αφοσιωμένη Καθολική, μητέρα 5 παιδιών, ηλικίας 13 έως 26 ετών. Έχω έναν σύντροφο στο ταξίδι μου… ένα φωτεινό ον, τον Θεό της Ζωής, που είναι πάντα μαζί μου.

Ιστορικό:

Φύλο: Γυναίκα

Ημερομηνία που Συνέβη η Εμπειρία: Ιανουάριος 1982

Στοιχεία της ΕΚΘ:

Την στιγμή της εμπειρίας σας, υπήρξε κάποιο σχετιζόμενο γεγονός που απειλούσε τη ζωή σας; Ναι. Ατύχημα. Γεγονός που απειλούσε τη ζωή, αλλά όχι κλινικός θάνατος. Ήμουν πεζή που περπατούσα σε διάβαση πεζών. Ένα αυτοκίνητο που πήγαινε με 90 χλμ/ώρα με χτύπησε μετωπικά, με αποτέλεσμα να πεταχτώ πάνω από το όχημα. Πριν προσγειωθώ στο δρόμο, ένα άλλο αυτοκίνητο που δεν με είχε δει, με παρέσυρε κάτω από τους τροχούς του για περίπου 50 μέτρα. Σύμφωνα με την αστυνομία, θα έπρεπε να είχα πεθάνει.

Πώς κρίνετε το περιεχόμενο της εμπειρίας σας; Και ευχάριστη ΚΑΙ οδυνηρή

Αισθανθήκατε ότι αποχωριστήκατε από το σώμα σας; Ναι. Ήμουν πάνω από τη σκηνή, σαν να αιωρούμουν στον αέρα. Είδα περαστικούς να μαζεύονται γύρω από το σημείο του δυστυχήματος, τους άκουσα να σχολιάζουν, είδα τους γονείς μου να έρχονται τρέχοντας και να διασχίζουν τη γέφυρα. Είδα ότι η μαμά φορούσε παντόφλες (της το είπα αργότερα και είπε ναι, ότι δεν είχε προλάβει να βάλει τα παπούτσια της). Λίγο αργότερα, είδα τη φίλη μου που μόλις είχα αφήσει. Είχε ακούσει τα πυροσβεστικά οχήματα και έλεγε στους γονείς της ότι θα πήγαινε στον τόπο του ατυχήματος για να δει τι συνέβαινε. Έμενε περίπου 500 μέτρα μακριά από το σημείο. Βγήκα ξεκάθαρα από το σώμα μου και υπήρχα έξω από αυτό.

Πώς συγκρίνεται το υψηλότερο επίπεδο συνείδησης και εγρήγορσης που είχατε κατά τη διάρκεια της εμπειρίας με την συνηθισμένη καθημερινή σας συνείδηση ​​και εγρήγορση; Περισσότερη συνείδηση και εγρήγορση από το συνηθισμένο. Είχα μια εξαιρετικά οξεία αντίληψη της πραγματικότητας. Ποτέ δεν ήμουν τόσο διαυγής και τόσο συνειδητοποιημένη ότι ζv πλήρως αυτό για το οποίο είχα δημιουργηθεί. Ήμουν στην πληρότητα της ύπαρξής μου.

Σε ποια στιγμή κατά τη διάρκεια της εμπειρίας σας βρισκόσασταν στο υψηλότερο επίπεδο συνείδησης και εγρήγορσης; Όταν ήμουν έξω από το σώμα μου και μετά μέσα στο τούνελ.

Οι σκέψεις σας επιταχύνθηκαν; Πιο γρήγορες από το συνηθισμένο

Ο χρόνος φαινόταν να επιταχύνεται ή να επιβραδύνεται; Όλα φαίνονταν να συμβαίνουν ταυτόχρονα ή ο χρόνος σταμάτησε ή έχασε κάθε νόημα. Ο χρόνος δεν ήταν στην ίδια διάσταση όπως εδώ στη γη· δεν υπάρχει πριν ή μετά. Όλα μοιάζουν αιωρούμενα, σαν “Χρόνος έξω από τον χρόνο…”

Οι αισθήσεις σας ήταν πιο έντονες από το συνηθισμένο; Απίστευτα πιο έντονες.

Παρακαλώ συγκρίνετε την όρασή σας κατά την διάρκεια της εμπειρίας με την συνήθη καθημερινή όραση που είχατε αμέσως πριν από τη στιγμή της εμπειρίας. Έβλεπα τα πάντα με όραση 360° και με μεγάλη οξύτητα. Έμοιαζε να βλέπω μέσα στους ανθρώπους που είχα αφήσει πίσω, όπως τους γονείς μου, τη φίλη μου που μόλις είχα αφήσει και τους γονείς της.

Παρακαλώ συγκρίνετε την ακοή σας κατά την διάρκεια της εμπειρίας με την συνήθη καθημερινή ακοή που είχατε αμέσως πριν από τη στιγμή της εμπειρίας. Δεν θυμάμαι καμία διαφορά.

Φαινόταν να έχετε επίγνωση γεγονότων που συνέβαιναν αλλού, σαν με εξωαισθητηριακή αντίληψη (ESP); Όχι

Περάσατε μέσα από κάποιο τούνελ ή σήραγγα; Ναι. Ένα φωτεινό τούνελ το οποίο  με ρούφηξε μέσα με τρελή ταχύτητα, όπως φανταζόμουν ότι είναι η ταχύτητα του φωτός. Ένιωσα την παρουσία όντων σε κάθε πλευρά μου που με χαιρετούσαν. Ήταν σαν οικογένεια, σαν να επέστρεφα στο λιμάνι. Είδα το ακτινοβόλο, φωτεινό ον στο τέλος του τούνελ.

Είδατε κάποια όντα κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας; Αισθάνθηκα την παρουσία τους

Συναντήσατε ή αντιληφθήκατε αποθανόντα (ή ζωντανα) όντα; Αβέβαιο. Ένιωσα και διέκρινα όντα που με γνώριζαν, αλλά που πιστεύω ότι ήταν είχαν ήδη πεθάνει. Όλα φαίνονταν να με γνωρίζουν ούτως ή άλλως.

Είδατε ή νιώσατε να σας περιβάλλει ένα λαμπερό φως; Ένα φως ξεκάθαρα μυστικής ή εξωκοσμικής προέλευσης

Είδατε κάποιο υπερκόσμιο φως; Ναι. Ένα εκθαμβωτικό και καλοκάγαθο φως μέσα στο οποίο λουζόμουν με μεγάλη γαλήνη.

Φάνηκε να εισέρχεστε σε κάποιον άλλο, υπερφυσικό κόσμο; Ένα αναμφίβολα μυστικιστικό ή υπερκόσμιο βασίλειο. Ένας φωτεινός κόσμος, πολύ γαλήνιος και ήρεμος. Υπήρχε μια εντυπωσιακή σιωπή. Ο κόσμος ήταν απαλός σαν τσόχα, όπου βασιλεύει η ΑΓΑΠΗ και όπου όλοι αγαπιούνται μεταξύ τους. Δεν υπάρχουν πλέον φραγμοί ανάμεσα στους ανθρώπους.

Ποια συναισθήματα νιώσατε κατά τη διάρκεια της εμπειρίας; Ένιωσα μεγάλη χαρά. Η διαστολή της καρδιάς μου καθώς έφτανε τις διαστάσεις του κόσμου, συμπεριέλαβε ολόκληρο το σύμπαν. Ήταν υπέροχο, θεϊκό! Μετά, όταν το φωτεινό ον, η κυρία, μου είπε ότι η ώρα μου δεν είχε έρθει, ένιωσα οξύ πόνο, συντριβή καρδιάς και έντονη θλίψη.

Νιώσατε μια αίσθηση γαλήνης ή ευχαρίστησης; Απίστευτη γαλήνη ή ευχαρίστηση

Νιώσατε κάποιο αίσθημα χαράς; Απίστευτη χαρά

Νιώσατε μια αίσθηση αρμονίας ή ενότητας με το σύμπαν; Αισθάνθηκα ενωμένος/η ή ένα με τον κόσμο

Σας φάνηκε ξαφνικά ότι κατανοείτε τα πάντα; Τα πάντα για τον εαυτό μου ή για τους άλλους. Είδα μονομιάς όλες τις φορές που ήμουν εγωίστρια, επικεντρωμένη στις προσωπικές μου απολαύσεις, στην ευημερία μου και ειδικά όλες τις φορές που δεν είχα ΑΓΑΠΗΣΕΙ αρκετά. Ένιωσα σε συγκεκριμένες περιστάσεις τον πόνο που είχαν βιώσει οι άνθρωποι που είχα πληγώσει με τη συμπεριφορά μου, και κατάλαβα ότι έπρεπε να αγαπώ περισσότερο χωρίς να περιμένω τίποτα σε αντάλλαγμα. Έπρεπε να αγαπώ χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα.

Είδατε σκηνές από το παρελθόν σας; Το παρελθόν μου πέρασε αστραπιαία από μπροστά μου, χωρίς να το ελέγχω.

Είδατε σκηνές από το μέλλον; Όχι

Φτάσατε σε κάποιο σύνορο ή σημείο χωρίς επιστροφή; Έφτασα σε ένα εμπόδιο που δεν μου επετράπη να περάσω· ή με έστειλαν πίσω παρά τη θέλησή μου.

Θεός, Πνευματικότητα και Θρησκεία

Ποια ήταν η θρησκεία σας πριν από την εμπειρία; Χριστιανή-Καθολική

Άλλαξαν οι θρησκευτικές σας πρακτικές μετά την εμπειρία; Ναι. Η Πίστη μου ενισχύθηκε, ήθελα να βιώσω το Δώρο της Αγάπης και έφυγα για τις παραγκουπόλεις της Καλκούτας σε ηλικία 20 ετών για να δω αν είχα κλήση για τη θρησκευτική ζωή ως ιεραπόστολος της φιλανθρωπίας. Μετά ασκούσα τη θρησκεία μου περισσότερο, αφού σε κάθε Ευχαριστία επανασυνδεόμουν, λίγο-πολύ έντονα, με την αιωνιότητα που είχα νιώσει κατά την εμπειρία μου. Πήγαινα στη λειτουργία πιο συχνά, συμπεριλαμβανομένων των καθημερινών. Προσπάθησα να διαβάζω και να ακούω περισσότερο τον Λόγο του Θεού, το Ευαγγέλιο, και να εφαρμόζω την υπόσχεση που έδωσα στον Θεό κατά την Επιθανάτια Εμπειρία.

Ποια είναι η θρησκεία σας τώρα; Χριστιανή-Καθολική

Η εμπειρία σας περιλάμβανε στοιχεία σύμφωνα με τις γήινες πεποιθήσεις σας; Περιεχόμενο που ήταν και σύμφωνο και ασύμφωνο με τις πεποιθήσεις που είχατε εκείνη την περίοδο. Πριν από το ατύχημα και την εμπειρία, οι πεποιθήσεις μου αντικατόπτριζαν αυτό που μαθαίνει κανείς από τους γονείς του. Είναι κάτι που μεταδίδεται και όχι απλά βιώνεται. Είχα μια μάλλον αδύναμη πίστη επειδή ήμουν 16 ετών και όπως ο Άγιος Θωμάς, χρειαζόμουν να δω για να πιστέψω. Έτσι πήρα την απάντηση στα ερωτήματά μου πολύ απλά. Ναι, ο Θεός υπήρχε. Ναι, ήθελε την Ευτυχία μου. Ναι, με αγαπούσε τρελά. Ναι, η Αγάπη με κεφαλαίο “” υπήρχε. Ναι, υπήρχε ζωή μετά τον θάνατο. Ναι, ο θάνατος δεν έπρεπε να με φοβίζει πια.

Υπήρξε κάποια αλλαγή στις αξίες και τις πεποιθήσεις σας εξαιτίας της εμπειρίας; Ναι. Η Πίστη μου στον Θεό ενισχύθηκε και φωτίστηκε από αυτή την εμπειρία. Έχοντας καρτεσιανό μυαλό, είχα επιτέλους απόδειξη της ύπαρξης του Θεού.

Φάνηκε να συναντήσατε μυστικιστικό ον ή παρουσία, ή να ακούσατε μη αναγνωρίσιμη φωνή; Συνάντησα ξεκάθαρα μια οντότητα ή φωνή σαφώς μυστικιστικής ή εξωκοσμικής προέλευσης. Υπήρχε αυτή η μεγαλοπρεπής, γλυκιά και όμορφη Κυρία της οποίας το βλέμμα μου έδειχνε πόσο με αγαπούσε και μου μίλησε. Δεν άκουσα άλλες φωνές. Ένιωσα τους άλλους ανθρώπους και μου φαίνονταν οικείοι. Με γνώριζαν και ένιωσα σαν να είχα επανενωθεί με την οικογένειά μου, έχοντας επιτέλους φτάσει στο λιμάνι.

Είδατε αποθανόντες ή θρησκευτικά πνεύματα; Αισθάνθηκα την παρουσία τους

Συναντήσατε ή αντιληφθήκατε όντα που είχαν ζήσει προηγουμένως στη γη και αναφέρονται ονομαστικά στις θρησκείες (π.χ. Ιησούς, Μωάμεθ, Βούδας κ.λπ.); Ναι. Η φωτεινή παρουσία ήταν Χριστιανική, αναμφίβολα για μένα ήταν ο Ιησούς. Αλλά δεν μπορώ να τον περιγράψω γιατί είδα μόνο τη φωτεινή του σιλουέτα με το ένα χέρι (το δεξί νομίζω). Το χέρι είχε δύο υψωμένα δάχτυλα. Δεν μπορούσα να διακρίνω το πρόσωπό του με ακρίβεια, αν και προσπαθούσα να τον πλησιάσω πάση θυσία. Ήταν υπερβολικά εκθαμβωτικός. Ήταν η Κυρία, η Παναγία, μπροστά μου που με σταμάτησε. Ήταν εξαιρετικά όμορφη και γλυκιά, με ένα βλέμμα γεμάτο αγάπη και η ομορφιά της οφειλόταν στην καλοσύνη που φαινόταν στα μάτια της. Ήταν ψηλή, με λευκό φόρεμα. Νομίζω ότι είχε μακριά μαλλιά, αλλά δεν είμαι σίγουρη γιατί εκείνη τη στιγμή δεν είχε σημασία για μένα. Μόνο αυτό που μου είπε είχε σημασία. Έμοιαζε να μιλά ως προέκταση των λόγων που της έλεγε ο Ιησούς από πίσω· σαν ηχώ. Έτσι, περίμενε και μετά μου μίλησε.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με προϋπάρχουσα ζωή (πριν τη γέννηση); Όχι

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με την παγκόσμια σύνδεση ή ενότητα; Ναι. Μια μυστικιστική ενότητα που συνίσταται σε αόρατους δεσμούς μεταξύ όντων που συνδέονται από την Αγάπη. Είναι σαν να είμαστε όλοι υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλον· ότι μια πράξη αγάπης μπορεί να ανυψώσει τον κόσμο, όπως με τον ίδιο τρόπο μια πράξη μίσους μπορεί να τον υποβαθμίσει.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη του Θεού; Ναι. Ο Θεός υπάρχει. Τον συνάντησα κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας που άλλαξε τη ζωή μου. Ήταν (μέσα) στο μεγάλο εκθαμβωτικό φως στο τέλος του τούνελ.

Σχετικά με την επίγεια ζωή μας πέρα από τη Θρησκεία:

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε ειδικές γνώσεις ή πληροφορίες σχετικά με τον σκοπό σας στη ζωή; Αβέβαιο. Δεν έλαβα καμία ακριβή γνώση αλλά είχα καλύτερη κατανόηση των άλλων, των συγγενών μου και του νοήματος της Ζωής. Νομίζω ότι η αποστολή μου είναι να διηγηθώ όλα όσα βίωσα, αλλά και να ασκώ την πίστη μου στον Θεό και την ανάγκη να ζούμε σε αρμονία μεταξύ μας, αυτό που αποκαλώ αποστολή της ενότητας.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε πληροφορίες σχετικά με το νόημα της ζωής; Ναι. Η ζωή είναι φτιαγμένη για να μάθουμε να αγαπάμε, είναι μια πρόγευση του Παραδείσου και είναι ένα είδος προθάλαμου της πραγματικής Ζωής. Είναι μια δοκιμασία για να ελέγξουμε τις ικανότητές μας να αγαπάμε ο ένας τον άλλον.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε πληροφορίες σχετικά με τη μετά θάνατον ζωή; Η μετά θάνατον ζωή σίγουρα υπάρχει. Ήταν βέβαιο ότι υπάρχει μια αιώνια ζωή, μια ζωή μετά την επίγεια ζωή.

Λάβατε πληροφορίες σχετικά με το πώς πρέπει να ζούμε τη ζωή μας; Όχι

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε πληροφορίες σχετικά με τις δυσκολίες, τις προκλήσεις και τις κακουχίες της ζωής; Ναι. Οι δυσκολίες και οι προκλήσεις, οι δοκιμασίες αυτής της ζωής επιτρέπονται για να μας διδάξουν να ξεπερνάμε τον εαυτό μας, να προσφέρουμε και να παραμένουμε ταπεινοί μπροστά στις αντιξοότητες. Έτσι μαθαίνουμε να εμπιστευόμαστε τον Θεό παρά όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με την αγάπη; Ναι. Η Αγάπη είναι ο απώτερος στόχος της Ζωής μας. Ο Θεός είναι Αγάπη και Ζωή· μας δίνει αυτή τη ζωή για να μας διδάξει να αγαπάμε ο ένας τον άλλον όπως ο Θεός μας αγαπά. Δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο πριν αγαπήσουμε περισσότερο και να μη φοβόμαστε να πάμε μέχρι το τέλος της αγάπης, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να θυσιάσουμε τη ζωή μας αν χρειαστεί.

Ποιες αλλαγές συνέβησαν στη ζωή σας μετά την εμπειρία σας; Μεγάλες αλλαγές στη ζωή μου. Μετά την εμπειρία μου, κατάλαβα ότι είχα μια αποστολή. Αλλά έπρεπε να την ανακαλύψω. Ο χρόνος ήταν πιο περιορισμένος και δεν μπορούσαμε να χάσουμε ούτε λεπτό για να αγαπήσουμε. Η στάση μας επηρεάζει το μέλλον μας στην μετά θάνατον ζωή. Η Αιωνιότητα και η Κόλαση υπάρχουν. Ήθελα να γίνω καλόγρια. Μετά κατάλαβα ότι αυτή δεν ήταν η αποστολή μου και παντρεύτηκα για να δημιουργήσω μια οικογένεια όπου θα μπορούσε κανείς να ζήσει αυτή τη θεϊκή και ανθρώπινη αγάπη ταυτόχρονα. Γέννησα 5 παιδιά. Πιστεύω ότι ανέπτυξα περισσότερη ταπεινοφροσύνη. Αφοσιώθηκα σε πολλούς περισσότερους συλλόγους, φοβόμουν λιγότερο να δώσω ό,τι μπορούσα. Πολέμησα ενάντια στον καρκίνο, μετά για τα συμφέροντα των οικογενειών και για την Καθολική Εκκλησία επίσης. Έγινα πιο αισιόδοξη, πιο γεμάτη εμπιστοσύνη στον Θεό και στην Πρόνοια. Είχα τη βεβαιότητα ότι η Ζωή είναι ένα φανταστικό δώρο και ότι αξίζει να προστατεύεται, ειδικά των πιο αδύναμων, ότι η ενότητα είναι δύναμη. Ότι πρέπει να αποφεύγουμε τις διαιρέσεις κ.λπ. Επιπλέον, ανέπτυξα μεγαλύτερη ευαισθησία και κατάφερα να αντιλαμβάνομαι τις προθέσεις των ανθρώπων που με πλησίαζαν. Μερικές φορές μαντεύω εκ των προτέρων τι θέλουν να μου πουν.

Έχουν αλλάξει οι σχέσεις σας ειδικά εξαιτίας της εμπειρίας σας; Ναι. Ανέπτυξα περισσότερη ενσυναίσθηση και συμπόνια. Έγινα λιγότερο εγωίστρια.

Μετά την ΕΚΘ:

Σας ήταν δύσκολο να περιγράψετε την εμπειρία σας με λόγια; Ναι. Δεν υπάρχουν λέξεις που να μπορούν να περιγράψουν μια τέτοια πραγματικότητα, επειδή η γλώσσα μας εδώ στη γη (η οποία επομένως χρησιμοποιεί λέξεις) δεν είναι η ίδια με τη μετά θάνατον ζωή. Όλα εδώ κάτω είναι πιο άνοστα από ό,τι εκεί και τίποτα δεν μπορεί να το περιγράψει πλήρως, έτσι είναι μια πολύ περιορισμένη ηχώ μιας μεγαλύτερης και απερίγραπτης πραγματικότητας.

Με πόση ακρίβεια θυμάστε την εμπειρία σας σε σύγκριση με άλλα γεγονότα της ζωής σας που συνέβησαν την ίδια περίοδο; Θυμάμαι την εμπειρία μου με μεγαλύτερη ακρίβεια από άλλα γεγονότα της ζωής που συνέβησαν την ίδια περίοδο. Αυτή η ανάμνηση παρέμεινε χαραγμένη στο μυαλό μου πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ανάμνηση εκείνης της περιόδου. Τόσο πολύ που 38 χρόνια αργότερα, την ξαναζώ με σχεδόν την ίδια ένταση και με κάνει να κλαίω από Ευτυχία.

Έχετε αποκτήσει υπερφυσικές, μη συνηθισμένες ή άλλες ειδικές ικανότητες μετά την εμπειρία σας που δεν είχατε πριν την εμπειρία; Ναι. Μάντευα εκ των προτέρων τι προσπαθούσε να μου πει κάποιος πριν καν αυτό το άτομο μιλήσει, σαν να μπορούσα να διαβάσω το μυαλό του/της. Αυτό συμβαίνει συχνά μέχρι και σήμερα.

Υπάρχουν ένα ή περισσότερα σημεία της εμπειρίας σας που είναι ιδιαίτερα σημαντικά ή ουσιώδη για εσάς; Η υπόσχεσή μου στον Θεό και ο φόβος ότι δεν θα μπορέσω να την εκπληρώσω.

Έχετε μοιραστεί ποτέ αυτή την εμπειρία με άλλους; Ναι. Μίλησα γι' αυτήν μια εβδομάδα αργότερα στη μητέρα μου, η οποία εντυπωσιάστηκε και μου είπε ότι πιθανώς είχα δει την Παναγία και ότι έπρεπε να το πω σε έναν ιερέα. Δεν μπόρεσα. Εννέα χρόνια αργότερα, το είπα στον αρραβωνιαστικό μου. Μετά, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου πριν από τρία χρόνια, το ανέφερα σε έναν γιατρό, που ήταν ο πρώην Διευθυντής του γραφείου αναγνώρισης θαυμάτων στη ΛΟΥΡΔΗ, ο οποίος ήθελε να συμπεριλάβει τη μαρτυρία μου στο τελευταίο του βιβλίο: “Εμπειρίες Κοντά στο Θάνατο” (σελ. 82 έως 86) που εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Artège.

Είχατε κάποια γνώση για τις Εμπειρίες Κοντά στον Θάνατο (ΕΚΘ) πριν από την εμπειρία σας; Όχι

Τι πιστεύατε για την πραγματικότητα της εμπειρίας σας λίγο μετά (μέρες έως εβδομάδες) αφότου συνέβη; Η εμπειρία ήταν σίγουρα πραγματική. Η εμπειρία ήταν εξαιρετικά πραγματική. Ήξερα πολύ καλά ότι δεν ήταν όνειρο, αλλά ένα σημάδι από το υπερπέραν.

Τι πιστεύετε για την πραγματικότητα της εμπειρίας σας τώρα; Η εμπειρία ήταν σίγουρα πραγματική. Αυτή η εμπειρία ήταν πραγματικά αληθινή και είχε έναν στόχο, που ήταν να με βοηθήσει να πιστέψω περισσότερο στην αιώνια ζωή, στον Θεό και να εμπιστευτώ τον εαυτό μου και τους άλλους.

Σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής σας, υπήρξε ποτέ κάτι που αναπαρήγαγε μέρος της εμπειρίας; Ναι. Μου συνέβη και μερικές φορές μου συμβαίνει κατά τη διάρκεια των λειτουργιών, τη στιγμή της θείας κοινωνίας (όταν το μυστήριο του δώρου του Ιησού Χριστού αναπαράγεται στο βωμό), ξαναζώ αυτή την έντονη κοινωνία που ένιωσα στον Παράδεισο, σαν μια πρόγευση του Παραδείσου στην πραγματικότητα. Είναι παράξενο, αλλά είναι σαν ο Παράδεισος να κατεβαίνει στη γη. Ξαναβρήκα επίσης αυτό το συναίσθημα μια φορά πίσω από το τιμόνι του αυτοκινήτου μου όταν νομίζω ότι είχα μια μυστικιστική εμπειρία, μετά από μια απογοήτευση λόγω μιας παρεξήγησης και ακριβώς μόλις έφυγα από μια λειτουργία. Ήταν σαν μια παρηγοριά που μου έδωσε ο Θεός: κρατούσα το τιμόνι και είδα ένα τεράστιο ουράνιο τόξο. Ήταν όμορφο, προσευχήθηκα και τότε, το αυτοκίνητο κινήθηκε μέσα στο ουράνιο τόξο! Φυσικά νόμιζα ότι ονειρευόμουν, έτσι είπα στον εαυτό μου ότι θα πρέπει να ζεσταίνομαι, ότι έπρεπε να ανοίξω το παράθυρο, πράγμα που έκανα ενώ οδηγούσα, αλλά και πάλι το αυτοκίνητο ήταν ακόμα μέσα σε αυτό. Έτσι σταμάτησα στην άκρη του δρόμου με τα φώτα κινδύνου. Εκεί, η καρδιά μου άνοιξε με τον ίδιο τρόπο που είχε ανοίξει κατά την Επιθανάτια Εμπειρία. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω ότι τίποτα σε ανθρώπινο επίπεδο δεν θα μπορούσε να με έχει προδιαθέσει γι' αυτό, αφού μόλις είχα νιώσει μια τεράστια απογοήτευση, αλλά από την άλλη πλευρά, είχα πράγματι κοινωνήσει με το σώμα και το αίμα του Χριστού. Μπήκα ξανά στο αυτοκίνητό μου και μετά μπόρεσα να πάω σπίτι, το ουράνιο τόξο είχε εξαφανιστεί. Επιπλέον, είχα ένα άλλο πολύ σοβαρό ατύχημα σε ηλικία 24 ετών, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν είχα καμία εμπειρία αυτού του τύπου. Παρέμεινα σε κώμα για 21 ημέρες.

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε σχετικά με την εμπειρία σας; Μακάρι όλοι να βίωναν μια τέτοια εμπειρία!

Υπάρχουν άλλες ερωτήσεις που θα μπορούσαμε να σας κάνουμε για να σας βοηθήσουμε να μοιραστείτε την εμπειρία σας; Για να βελτιώσετε αυτό το ερωτηματολόγιο, μην πείτε ότι θα χρειαστούν 45 λεπτά για να συμπληρωθεί, επειδή χρειάζεται πολύ περισσότερος χρόνος, τουλάχιστον 1 1/2 ώρα και για μένα, πολύ περισσότερος. Ευχαριστώ.