Περιγραφή Εμπειρίας:

Η εμπειρία μου κοντά στον θάνατο (ΕΚΘ): Ατύχημα σε αγρόκτημα. Περίπου το 1992.

Αν και οι μικρές γεωργικές μονάδες έχουν στραφεί σε μεγάλο βαθμό προς τη παραγωγή καλλιεργειών και σιτηρών τις τελευταίες δεκαετίες, οι μονάδες εκτροφής χοίρων και βοοειδών ήταν ακόμη αρκετά συνηθισμένες στην Ιντιάνα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Ως εκ τούτου, οι κτηνοτροφικές δραστηριότητες μιας φάρμας απαιτούσαν συνήθως μια σειρά από ανοιχτές δεξαμενές λυμάτων. Αυτές μερικές φορές ονομάζονταν λιμνοθάλασσες, ανοιχτές δεξαμενές ή λάκκοι κοπριάς. Αυτό γινόταν για να συγκρατούνται τα απόβλητα δεκάδων, αν όχι εκατοντάδων, ζώων. Κάθε χρόνο, δεκάδες αγρότες πεθαίνουν εργαζόμενοι μέσα και γύρω από αυτούς τους λάκκους λόγω θανατηφόρων εκπομπών μεθανίου, μονοξειδίου του άνθρακα και υδροθείου.

Όταν ήμουν μικρός περίπου 8 ετών, αυτό ακριβώς μου συνέβη.

Μια πολύ ζεστή μέρα με λίγο αέρα, με κατέκλυσε μια μυρωδιά θείου καθώς περπατούσα ανάμεσα σε ένα χοιροστάσιο “τελικής πάχυνσης” και μια ανοιχτή δεξαμενή λυμάτων. Ακόμη θυμάμαι το ένα κλάσμα δευτερολέπτου μειωμένης συνείδησης καθώς άρχιζα να πέφτω μπρούμυτα στο έδαφος. Το σημείο του γρασιδιού πάνω στο οποίο προσγειώθηκα είναι ακριβώς εκεί όπου ξεκίνησε η ΕΚΘ μου.

Βρέθηκα 9 με 12 μέτρα ψηλά στον αέρα κοιτάζοντας προς τα κάτω το σκηνικό. Μπόρεσα να υπολογίσω με ακρίβεια αυτό το ύψος επειδή υπήρχε ένας στύλος ηλεκτρικού ρεύματος/τηλεφώνου αρκετά μέτρα μπροστά μου. Θυμάμαι να αναρωτιέμαι μερικές μέρες αργότερα: “Πώς ανέβηκα στην κορυφή εκείνου του τηλεφωνικού στύλου;” Από εκεί ψηλά, άρχισα να πέφτω προς το έδαφος. Καθώς έπεφτα, παρατήρησα μια μαύρη τρύπα στο πράσινο γρασίδι στο έδαφος. Η τρύπα φαινόταν πολύ μικρή καθώς έπεφτα προς αυτήν. Συνέχισα να πέφτω, πλησιάζοντας την τρύπα. Δεν υπήρχε “έδαφος” για να χτυπήσω. Καθώς έπεφτα, ένιωθα σαν να είχα διαπεράσει κάποιου είδους πέπλο καθώς γλιστρούσα μέσα από τη μικροσκοπική, σκοτεινή τρύπα και έμπαινα μέσα σε ένα τούνελ.

Το τούνελ ήταν μαύρο στο εσωτερικό του και μεγάλωνε καθώς έπεφτα με ταχύτητα μέσα. Δεν κατευθυνόμουν προς κάποιο φως, όπως περιγράφουν άλλοι. Κοίταζα πίσω προς την είσοδο του τούνελ. Η παιδική ανθρώπινη φύση μου ξεθώριασε και έγινα μεγαλύτερος, και πιο “ενήλικας” στις νοητικές μου διεργασίες. Είχα μια ξεκάθαρη αίσθηση ότι είχα ξανακάνει αυτή τη διαδρομή, ότι είχα πεθάνει, και ότι επέστρεφα στη σοφότερη μορφή συνείδησής μου.

Κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας στο τούνελ, “έλαβα κάποιες πληροφορίες” τις οποίες ακόμα και σήμερα δυσκολεύομαι να θυμηθώ. Αυτό με στεναχωρεί πολύ, καθώς θυμάμαι το γεγονός αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ τις ακριβείς πληροφορίες που έλαβα. Ένα μήνυμα, ή συναίσθημα, που θυμάμαι ήταν ότι αυτή η ζωή που μόλις είχα αφήσει ήταν σαν ένα παιχνίδι. Υπήρχαν πολλοί τρόποι να παίξει κανείς το παιχνίδι, και κάποιοι τρόποι ήταν πολύ καλύτεροι από άλλους. Θυμάμαι να σκέφτομαι: “Θεέ μου, μακάρι να μπορούσα να ξαναζήσω αυτή τη ζωή! Πώς μπόρεσα να το ξεχάσω αυτό! Αναρωτιέμαι πόσο μακριά θα μπορούσα να φτάσω αν μπορούσα να θυμάμαι να ζήσω τη ζωή με αυτόν τον τρόπο;” Κατά τη διάρκεια αυτών των αναμνήσεων στην διαδρομή μου μέσα στο τούνελ, ήμουν κάπως απογοητευμένος που δεν τα πήγα καλύτερα στη σύντομη οκτάχρονη ζωή μου. Αλλά ήταν ένα είδος ανέμελης απογοήτευσης.

Κάποια στιγμή, η ταχύτητα μειώθηκε και μπήκα σε έναν χώρο με πανοραμικές οθόνες παντού τριγύρω. Ήταν σαν πολλές τηλεοράσεις κολλημένες η μία δίπλα στην άλλη. Αυτή ήταν η αρχή μιας σύντομης ανασκόπησης της ζωής μου.

Είδα κυρίως εικόνες της μητέρας μου και της αδελφής μου, αλλά ήμουν πολύ μπερδεμένος. Ήξερα τον χρόνο, τον τόπο και τα γεγονότα που έβλεπα, αλλά ήταν σαν να τα βίωνα από διαφορετική οπτική γωνία μέσα στο δωμάτιο. Ήταν déjà vu αλλά από διαφορετική οπτική γωνία και το έβλεπα διαφορετικά αυτή τη φορά. Να σημειώσω ότι αυτή ήταν μια βαθιά συναισθηματικά επώδυνη ανασκόπηση ζωής κατά την εμπειρία μου. Δεν ήταν σωματικός πόνος. Ένιωσα αυτό που είχαν νιώσει η μητέρα και η αδελφή μου σε εκείνες τις στιγμές και πώς τα νεανικά μου λόγια τις είχαν επηρεάσει. Ήταν συναισθήματα ντροπής, μεταμέλειας, τύψης, ζήλιας και λύπης, αλλά πολλαπλασιασμένα επί χίλια. Αυτά τα συναισθήματα που βίωνα, κορυφώθηκαν. Αυτά τα συναισθήματα και η συγκίνηση με κατέκλυσαν και μετά βίας μπορούσα να το αντέξω άλλο. Ήθελα τόσο πολύ να σταματήσει. Ξαφνικά, εκείνα τα φρικτά ανθρώπινα συναισθήματα απλώς εξαφανίστηκαν. Ο πόνος εξαφανίστηκε σε μια στιγμή. Ήταν σαν να είχα εξαγνιστεί, και στιγμιαία, με πέταξαν κατευθείαν πίσω σε εκείνο το σκοτεινό τούνελ. Αλλά αυτή τη φορά, ήμουν σε μια ευφορική ελεύθερη πτώση. Δεν έχω ξανανιώσει ποτέ τέτοιου είδους ανακούφιση στη γη.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από αυτό το σημείο, βρέθηκα να περπατώ σε ένα λιβάδι. Το ήξερα αυτό το μέρος. Το λάτρευα! Αυτό το λιβάδι ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα μου μέρη, παρόλο που δεν το είχα βιώσει ποτέ πουθενά στη γη. Ωστόσο, ήξερα ότι είχα ξανακάνει αυτόν τον περίπατο σε αυτό το μέρος και σε αυτόν τον καθαρό αέρα. Ήταν σαν ένας μακρύς δρόμος προς το σπίτι. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ήξερα πού κατευθυνόμουν κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας.

Σήμερα, 30 χρόνια αργότερα, νιώθω λυπημένος γιατί δεν μπορώ να θυμηθώ περισσότερα από το προαναφερθέν μέρος και την ευτυχία που βίωσα, και ένιωσα, σε εκείνο το λιβάδι. Επιπλέον, δεν μπορώ να προσδιορίσω πού με οδηγούσε το λιβάδι.

Βρέθηκα σε μια τεράστια αίθουσα, ή δωμάτιο. Υπήρχαν άνθρωποι εκεί που με γνώριζαν· ήταν μέλη της οικογένειας μου και πρόγονοι. Ήταν σαν να ήταν παραταγμένοι, σαν να κάθονταν σε κερκίδες δίπλα σε ένα γήπεδο μπάσκετ.  Τους ήξερα όλους. Κάποιοι φαινόντουσαν “μεγαλύτεροι” και πιο “μητριαρχικοί” ή “πατριαρχικοί” από άλλους. Περπατούσα πέρα δώθε μιλώντας με πολλούς από αυτούς. Να σημειώσω, εκ νέου, ότι δεν μπορώ να κατονομάσω κανέναν από αυτούς τους ανθρώπους που ήξερα. Ίσως αυτό οφείλεται στο ότι δεν είχα βιώσει κανέναν θάνατο μέχρι τότε στη σύντομη ζωή των 8 μου χρόνων;

Θυμάμαι μία ή δύο συνομιλίες που είχα με μια γυναίκα που με ήξερε.

Με ρώτησε “Δεν έχεις μιλήσει ακόμα μαζί του;” Εγώ απλώς γέλασα και είπα “Όχι, ξέρει ότι επιστρέφω.” Όσο παράξενο κι αν ακούγεται αυτό στον αναγνώστη, πιστεύω ότι αυτό αναφερόταν στον Θεό, ή σε κάποια θεότητα.

Σε αυτή την εμπειρία, αναγνώρισα τον Θεό να είναι στα δεξιά μου, αλλά ήταν απλώς εκεί με τη μορφή ενός φωτεινού, λαμπερού φωτός. Δεν είδα καμία φυσική, ή ανθρώπινη-μορφή εκδήλωσή του· ούτε κάτι σαν τον Ιησού επίσης.

Έπειτα, θυμάμαι να κουβεντιάζω με μερικούς άλλους ανθρώπους και να τους λέω: “Ναι, επιστρέφω.” Υπήρχε η κατανόηση ότι η επιστροφή θα ήταν δύσκολη και έγνεψα καταφατικά. Δυστυχώς, αυτό είναι το μόνο που μπορώ να θυμηθώ από αυτή τη μεγάλη αίθουσα και την εμπειρία με τους προγόνους μου.

Τελικά, βρέθηκα σε ένα μικρότερο δωμάτιο ή χώρο μέσα σε ένα μεγάλο κτίριο. Η αρχιτεκτονική ήταν πολύ ελληνική στο σχεδιασμό, με κίονες και λευκό μάρμαρο. Εδώ, συνάντησα μια αγαπημένη, αδελφή-ψυχή. Μιλήσαμε ο ένας στον άλλον για αρκετή ώρα, και θυμάμαι να συζητώ μαζί της ότι θα ήμασταν “μακριά” για λίγο, εννοώντας μακριά ο ένας από τον άλλον. Εγώ επρόκειτο να επιστρέψω στο σώμα μου και εκείνη δεν θα μετενσαρκωνόταν στην ζωή εδώ κάτω για κάποιο χρονικό διάστημα. Υπήρχε μια γνώση ότι οι ζωές μας στη γη δεν θα συνέπιπταν ακριβώς, αλλά ότι εκείνη θα ήταν πολύ νεότερη από εμένα σε αυτή την γήινη διάσταση. Είπαμε αντίο και εκείνη ήξερε ότι είχα δουλειά να κάνω.

Σίγουρα εύχομαι να μπορούσα να θυμηθώ περισσότερα για εκείνη, και περισσότερα από αυτό το μέρος της ΕΚΘ μου, αλλά απλώς δεν μπορώ. Δεν έχω ιδέα αν θα συναντήσω αυτό το άτομο σε αυτή τη ζωή ή όχι. Αλλά έχει κάνει τις συναντήσεις ενδιαφέρουσες, και μερικές φορές γελάω όταν συναντώ κάποιον νέο και λίγο νεότερο από εμένα.

Τότε, ΜΠΑΜ. Ήμουν πίσω στο σώμα μου και σε εκείνο το σημείο στο γρασίδι. Η ΕΚΘ μου είχε τελειώσει.

Δεν με βρήκε κανείς, ούτε με είδε αναίσθητο στο έδαφος εκείνη την ημέρα. Απλώς “συνήλθα” μόνος μου. Σηκώθηκα αργά, ζαλισμένος, και περπάτησα προς το σπίτι μας περίπου 50 μέτρα μακριά. Καθώς επέστρεφα, κοίταξα για πρώτη φορά εκείνον τον τηλεφωνικό στύλο, αναρωτώμενος πότε και πώς είχα καταφέρει να σκαρφαλώσω μέχρι εκεί πάνω και να κοιτάξω κάτω το έδαφος.

Εκείνη την εποχή, δεν είπα τίποτα για την ΕΚΘ στους γονείς μου, ή σε κανέναν άλλο. Ήμουν 8 ετών και ούτε εγώ καταλάβαινα τίποτα από όλα αυτά. Δεν κατάλαβα πραγματικά την εμπειρία μου μέχρι που “πάτησα” για τα καλά τα 30 μου. Πολλά από αυτά θα τα θυμόμουν αργότερα καθώς οι αναμνήσεις επέστρεφαν κατά κύματα. Δεν είχα ακούσει ποτέ τον όρο “Εμπειρίες κοντά στον Θάνατο” πριν, ούτε είχα καμία ιδέα ότι αυτές οι εμπειρίες υπήρχαν.

Πολλοί άνθρωποι που έχουν βιώσει ΕΚΘ έχουν αναφέρει ότι ήθελαν να μείνουν στην άλλη πλευρά, ή να μην επιστρέψουν. Για εβδομάδες μετά την ΕΚΘ μου, έβγαινα έξω όταν οι γονείς μου έλειπαν από το σπίτι και ξάπλωνα στο ίδιο ακριβώς σημείο στο γρασίδι όπου είχα βιώσει την εμπειρία μου. Έκλεινα τα μάτια μου και προσπαθούσα επίμονα να επιστρέψω σε εκείνο το μέρος. Λίγο αργότερα, για κάποιον λόγο, “έθαψα” μεγάλο μέρος αυτής της εμπειρίας στην ψυχή μου. Μάλιστα, απέφευγα ακόμη και να περπατήσω κοντά σε εκείνη την περιοχή του αγροκτήματος. Δεν είμαι σίγουρος γιατί, αλλά με τρόμαζε, κάτι που με έκανε να “θάψω” τις αναμνήσεις μου ακόμη πιο βαθιά στο μυαλό μου. Συνέπεια αυτού, άρχισα να έχω έντονα όνειρα για εβδομάδες μετά την ΕΚΘ. Αυτά ήταν έντονα, εξωσωματικά όνειρα με μερικά από αυτά να είναι αρκετά εφιαλτικά. Τελικά ξεθώριασαν, όπως και πολλές από τις αναμνήσεις της ΕΚΘ.

Ιστορικό:

Φύλο: Άνδρας

Ημερομηνία που Συνέβη η Εμπειρία: 1992

Στοιχεία της ΕΚΘ:

Την στιγμή της εμπειρίας σας, υπήρξε κάποιο σχετιζόμενο γεγονός που απειλούσε τη ζωή σας; Αβέβαιο. Ασφυξία από Μεθάνιο/Διοξείδιο του Άνθρακα/Υδρόθειο

Πώς κρίνετε το περιεχόμενο της εμπειρίας σας; Και ευχάριστη ΚΑΙ οδυνηρή

Αισθανθήκατε ότι αποχωριστήκατε από το σώμα σας; Όχι. Βγήκα ξεκάθαρα από το σώμα μου και υπήρχα έξω από αυτό.

Πώς συγκρίνεται το υψηλότερο επίπεδο συνείδησης και εγρήγορσης που είχατε κατά τη διάρκεια της εμπειρίας με την συνηθισμένη καθημερινή σας συνείδηση ​​και εγρήγορση; Συνηθισμένη συνείδηση και εγρήγορση

Σε ποια στιγμή κατά τη διάρκεια της εμπειρίας σας βρισκόσασταν στο υψηλότερο επίπεδο συνείδησης και εγρήγορσης; Όταν μπήκα στο τούνελ, η αληθινή παιδική μου ηλικία αντικαταστάθηκε από μια γηραιότερη ψυχή με υψηλότερο επίπεδο συνείδησης.

Οι σκέψεις σας επιταχύνθηκαν; Όχι

Ο χρόνος φαινόταν να επιταχύνεται ή να επιβραδύνεται; Ο χρόνος φαινόταν να κυλάει πιο γρήγορα ή πιο αργά από το συνηθισμένο. Ο χρόνος φάνηκε να κυλάει πολύ αργά κατά τη διάρκεια της ΕΚΘ, αλλά θα μπορούσε να ήταν σε μια στιγμή σε πραγματικό χρόνο. Δεν έχω ιδέα για πόσο χρονικό διάστημα ήμουν αναίσθητος, εκτός σώματος, νεκρός, κ.λπ.

Οι αισθήσεις σας ήταν πιο έντονες από το συνηθισμένο; Απίστευτα πιο έντονες

Παρακαλώ συγκρίνετε την όρασή σας κατά την διάρκεια της εμπειρίας με την συνήθη καθημερινή όραση που είχατε αμέσως πριν από τη στιγμή της εμπειρίας. Είδα χρώματα, φράκταλ και ένα βάθος πολύ διαφορετικό από εκείνο των συνηθισμένων καθημερινών εμπειριών. Το λιβάδι ήταν πιο όμορφο από οτιδήποτε έχω δει ποτέ στη γη.

Παρακαλώ συγκρίνετε την ακοή σας κατά την διάρκεια της εμπειρίας με την συνήθη καθημερινή ακοή που είχατε αμέσως πριν από τη στιγμή της εμπειρίας. Καμία αλλαγή.

Φαινόταν να έχετε επίγνωση γεγονότων που συνέβαιναν αλλού; Όχι

Περάσατε μέσα από κάποιο τούνελ ή σήραγγα; Ναι. Πέρασα μέσα από ένα μαύρο τούνελ με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Το τούνελ μου δεν είχε φως στο τέλος του.

Είδατε κάποια όντα κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας; Όχι

Συναντήσατε ή αντιληφθήκατε αποθανόντα (ή ζωντανα) όντα; Ναι. Είδα μέλη της οικογένειάς μου, προγόνους, και ένα αγαπημένο άτομο, σαν αδελφή-ψυχή.

Είδατε ή νιώσατε να σας περιβάλλει ένα λαμπερό φως; Όχι

Είδατε κάποιο υπερκόσμιο φως; Ναι. Είχα μια συνάντηση με τον Θεό κατά τη διάρκεια της ΕΚΘ μου. Ο Θεός ήταν ένα λαμπερό, λευκό φως και όχι ένας άνθρωπος ή μορφή σαν τον Ιησού.

Φάνηκε να εισέρχεστε σε κάποιον άλλο, υπερφυσικό κόσμο; Ένα αναμφίβολα μυστικιστικό ή υπερκόσμιο βασίλειο. Περπάτησα σε ένα λιβάδι όπου είχα ξαναβρεθεί. Αργότερα μπήκα σε μια μεγάλη αίθουσα ή δωμάτιο με ελληνική αρχιτεκτονική.

Ποια συναισθήματα νιώσατε κατά τη διάρκεια της εμπειρίας; Βαθύ, αβάσταχτο, συναισθηματικό πόνο κατά τη διάρκεια της ανασκόπησης ζωής. Μελαγχολία. Μια δόση χιούμορ. Μια συγκεκριμένη εσωτερική γνώση.

Νιώσατε μια αίσθηση γαλήνης ή ευχαρίστησης; Απίστευτη γαλήνη ή ευχαρίστηση

Νιώσατε κάποιο αίσθημα χαράς; Ευτυχία

Νιώσατε μια αίσθηση αρμονίας ή ενότητας με το σύμπαν; Ένιωσα ότι δεν ήμουν πλέον σε σύγκρουση με τη φύση

Σας φάνηκε ξαφνικά ότι κατανοείτε τα πάντα; Τα πάντα για τον εαυτό μου ή τους άλλους. Μια διαύγεια για την ζωή που εκδηλώθηκε από την αρχή της ΕΚΘ μου. Η ζωή ήταν ένα παιχνίδι που έπρεπε να προσπαθήσει να παίξει καλά κανείς.

Είδατε σκηνές από το παρελθόν σας; Το παρελθόν μου πέρασε αστραπιαία από μπροστά μου, χωρίς να το ελέγχω.

Είδατε σκηνές από το μέλλον; Όχι

Φτάσατε σε κάποιο σύνορο ή σημείο χωρίς επιστροφή; Όχι

Θεός, Πνευματικότητα και Θρησκεία

Ποια ήταν η θρησκεία σας πριν από την εμπειρία; Χριστιανός – Άλλος Χριστιανικός κλάδος. Ήμουν Χριστιανός με βάση το υπόβαθρο και την καταγωγή της οικογένειάς μου, αλλά σχεδόν ποτέ δεν είχα πάει στην εκκλησία. Δεν κάναμε οικογενειακή προσευχή ή λατρευτικές εκδηλώσεις οποιουδήποτε είδους.

Άλλαξαν οι θρησκευτικές σας πρακτικές μετά την εμπειρία; Όχι

Ποια είναι η θρησκεία σας τώρα; Χωρίς θρησκευτική ένταξη – Τίποτα συγκεκριμένο – Πνευματικός αλλά μη θρησκευόμενος.

Η εμπειρία σας περιλάμβανε στοιχεία σύμφωνα με τις γήινες πεποιθήσεις σας; Περιεχόμενο πλήρως ασύμφωνο με τις πεποιθήσεις που είχατε εκείνη την περίοδο. Δεν είχα καθόλου πεποιθήσεις κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου της παιδικής μου ηλικίας.

Υπήρξε κάποια αλλαγή στις αξίες και τις πεποιθήσεις σας εξαιτίας της εμπειρίας; Ναι. Αλλά αυτό συνέβη δεκαετίες αργότερα όταν μπόρεσα να ανακαλέσω την εμπειρία ως ενήλικας.

Φάνηκε να συναντήσατε μυστικιστικό ον ή παρουσία, ή να ακούσατε μη αναγνωρίσιμη φωνή; Συνάντησα ξεκάθαρα μια οντότητα ή φωνή σαφώς μυστικιστικής ή εξωκοσμικής προέλευσης. Μέλη της οικογένειας και πρόγονοι, ένα φαινομενικά ρομαντικό ερωτικό σύντροφο. Ο Θεός ήταν ένα εξαιρετικά λαμπρό λευκό φως.

Είδατε αποθανόντες ή θρησκευτικά πνεύματα; Όχι

Συναντήσατε ή αντιληφθήκατε όντα που είχαν ζήσει προηγουμένως στη γη και αναφέρονται ονομαστικά στις θρησκείες (π.χ. Ιησούς, Μωάμεθ, Βούδας κ.λπ.); Αβέβαιο. Χωρίς όνομα, αυτό καθαυτό. Απλά “Θεός”.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με προϋπάρχουσα ζωή (πριν τη γέννηση); Αβέβαιο. Απλώς ένα αίσθημα déjà vu ότι είχα βρεθεί στο τούνελ και το λιβάδι πολλές φορές στο παρελθόν.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με την παγκόσμια σύνδεση ή ενότητα; Όχι

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη του Θεού; Ναι. Ο Θεός εμφανίστηκε με την μορφή ενός λαμπρού λευκού φωτός. Εκείνος και εγώ είχαμε μια ευχάριστη φιλική σχέση, σαν φιλαράκια, κατά την διάρκεια της ΕΚΘ.

Σχετικά με την επίγεια ζωή μας πέρα από τη Θρησκεία:

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε ειδικές γνώσεις ή πληροφορίες σχετικά με τον σκοπό σας στη ζωή; Όχι

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε πληροφορίες σχετικά με το νόημα της ζωής; Όχι

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε πληροφορίες σχετικά με τη μετά θάνατον ζωή; Αβέβαιο. Μόνο αυτό που είδα και βίωσα. Δεν μου αποκαλύφθηκαν περαιτέρω πληροφορίες.

Λάβατε πληροφορίες σχετικά με το πώς πρέπει να ζούμε τη ζωή μας; Ναι. Συμμετείχα σε μια τελετή ayahuasca που είχε πολλά παρόμοια στοιχεία με την ΕΚΘ που είχα στα 8 μου χρόνια.

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, αποκτήσατε πληροφορίες σχετικά με τις δυσκολίες, τις προκλήσεις και τις κακουχίες της ζωής; Όχι

Κατά την διάρκεια της εμπειρίας σας, λάβατε πληροφορίες σχετικά με την αγάπη; Ναι. Είχα μια πολύ ασυνήθιστη ρομαντική εμπειρία αγάπης κατά την διάρκεια της ΕΚΘ μου. Πολύ περίεργο για ένα αγόρι 8 ετών, προεφηβικής ηλικίας. Αλλά κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μου, η συνείδησή μου ήταν περισσότερο σαν την συνείδηση ενός ενήλικου άνδρα και καθόλου σαν αυτή ενός νεαρού αγοριού.

Μετά την ΕΚΘ:

Σας ήταν δύσκολο να περιγράψετε την εμπειρία σας με λόγια; Αβέβαιο. Ήταν, αλλά έχει γίνει πολύ πιο εύκολο να περιγραφεί τα τελευταία χρόνια.

Με πόση ακρίβεια θυμάστε την εμπειρία σας σε σύγκριση με άλλα γεγονότα της ζωής σας που συνέβησαν την ίδια περίοδο; Δεν ξέρω πώς συγκρίνεται η ανάμνηση της εμπειρίας με την ανάμνηση άλλων γεγονότων της ζωής μου.

Έχετε αποκτήσει υπερφυσικές, μη συνηθισμένες ή άλλες ειδικές ικανότητες μετά την εμπειρία σας που δεν είχατε πριν την εμπειρία; Ναι. Μετά την ΕΚΘ, είχα έντονα όνειρα που ήταν πιο κοντά στις εμπειρίες ayahuasca. Αυτά ήταν πολύ σαμανιστικού στυλ, εξωσωματικά όνειρα.

Έχετε μοιραστεί ποτέ αυτή την εμπειρία με άλλους; Ναι. Μόνο με λίγους ανθρώπους. Δεν την πήραν πολύ καλά και πάντα νιώθω κάπως ανόητος μετά την αφήγηση. Την κρατάω κυρίως για τον εαυτό μου.

Είχατε κάποια γνώση για τις Εμπειρίες Κοντά στον Θάνατο (ΕΚΘ) πριν από την εμπειρία σας; Όχι

Τι πιστεύατε για την πραγματικότητα της εμπειρίας σας λίγο μετά (μέρες έως εβδομάδες) αφότου συνέβη; Η εμπειρία ήταν σίγουρα πραγματική. Ήμουν νέος, αλλά ήξερα ότι ήταν πραγματική και ήθελα απεγνωσμένα να αφήσω τη γη και να γυρίσω “πίσω”.

Τι πιστεύετε για την πραγματικότητα της εμπειρίας σας τώρα; Η εμπειρία ήταν σίγουρα πραγματική. Πιο πραγματική τώρα από ό,τι ήταν πριν από 30 χρόνια όταν την βίωσα.

Σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής σας, υπήρξε ποτέ κάτι που αναπαρήγαγε μέρος της εμπειρίας; Ναι. Με την Ayahuasca - ξεκλείδωσε αναμνήσεις του γεγονότος που είχα ξεχάσει.