Beschrijving Ervaring:

Er is een lege plek, nadat ik met mijn kin op het marmeren aanrecht sloeg. Alles was zwart, maar ik kon elk woord van de drie tot vijf mensen in de nabijheid horen. Ik vroeg me af waarom ik niet kon zien en besefte toen dat mijn ogen gesloten waren. Ik opende mijn ogen en keek vanaf het plafond naar een toneel van chaos. Er lag iemand op de grond – ik kon niet zien wie – en drie mensen, twee vrouwen en één man, zaten op hun knieën om de persoon heen. Een verpleegster kwam aanrijden met een duwkar. Iemand riep bloeddruknummers; de laatste set die ik hoorde was '35 over 15'. Ik verveelde me; het leek op een tv-programma. Ik draaide me om (op een horizontale as). Op dat moment besefte ik dat ik 'zweefde', omdat ik vooruit wilde en linksaf een gang in wilde gaan, waar ze me hadden verteld dat mijn kamer was. Ik heb 'zwemmen' geprobeerd. Dat werkte niet, maar alleen al het idee dat ik ergens wilde zijn bracht me daar. Niet ogenblikkelijk. Maar ik bewoog me moeiteloos door de lucht. De gang was kort. Er waren slechts drie deuropeningen; twee aan de rechterkant, één aan de linkerkant.

Recht voor me uit was een glas-in-loodraam met gedeeltelijk glas-in-lood dat uitkeek op een binnenplaats met een fontein en een vijver. Nadat ik in mijn kamer had gekeken, keek ik uit het raam naar de fontein en de vijver in het felle zonlicht, en ik dacht dat mijn dochter er graag met mij zou willen zitten en praten; Ik had toen nog geen dochter. Ik had geen kinderen. Ik vond ook dat het gebied beter verzorgd en opgeruimd moest worden, en dat ik daar wat geld voor zou doneren. Op dat moment werd het weer zwart en voelde het alsof iemand me achteruit trok. Ik werd boos. Ik was erg boos toen ik mijn ogen opende en ontdekte dat ik op de grond lag. Het voelde erg koud en hard aan. De begeleider die mij naar mijn kamer bracht, vroeg waar ik heen ging. Dit kwam uit het niets, omdat ik niets had gezegd. Ik was te boos. Ik vertelde het hem en vertelde hem over het raam en de binnenplaats. Hij zei: 'Dus je bent al eerder in dit ziekenhuis geweest.' Ik zei 'Nee. Ik ben sinds mijn geboorte niet meer in een ziekenhuis geweest.' Hij zei: 'Ze hebben dat raam in de jaren veertig, tijdens de oorlog, dichtgemetseld; het liet 's nachts te veel licht door.'

Achtergrondinformatie:

Geslacht:    Man

Datum BDE:  25/7/68

Was er een levensbedreigende gebeurtenis op het moment van de ervaring?    Nee.   Criminele aanval.  Direct hoofdletsel. Ik was meerdere keren geslagen met een ploertendooder aan de rechterkant van mijn hoofd, waardoor de oogbaan werd gebroken.

BDE elementen:

Hoe schat je de inhoud in van je ervaring?     Prachtig.

Voelde je je afgescheiden van je lichaam?   Nee.

Hoe was je hoogste peil van bewustzijn en alertheid tijdens de ervaring in vergelijking tot je normale, alledaagse bewustzijn en alertheid?    Net zoals mijn beste dagen. Totaal alert, wakker, maar ontspannen.

Op welk moment tijdens je ervaring was je op je hoogste peil van bewustzijn en alertheid?     Ongeveer alles.

Werden je gedachten sneller?     Ongelooflijk snel.

Leek het alsof de tijd sneller of trager ging?   Alles leek ineens te gebeuren; of tijd leek te stoppen of verloor alle betekenis.   Het was anders, dat is alles wat ik er kan van zeggen, anders.

Waren je zintuigen scherper dan gewoonlijk?    Ongelooflijk scherper.

Vergelijk je zicht tijdens de ervaring met je alledaags zicht die je had net vóór het moment van de ervaring.    Ja.  De zon was veel helderder. Ik verwachtte steeds dat het gevoelig en pijnlijk zou zijn, maar dat was niet zo. Ik hoorde en zag alles om me heen, maar kon mijn aandacht beter filteren en centreren.

Vergelijk je gehoor tijdens de ervaring tegenover je alledaags gehoor die je had net vóór het moment van de ervaring.   Nee.

Leek jij je bewust te zijn van zaken die elders gebeurden, zoals een buitenzintuiglijke waarneming?    Ja en de feiten zijn gecontroleerd geweest.

Ben je in of door een tunnel gegaan?   Onduidelijk.  Weet het niet. Ik wilde door het raam naar de binnenplaats gaan. Ook al zaten we op de vierde verdieping, ik voelde me volkomen veilig om het te doen.

Was je je bewust van of ben je overleden (of levende) wezens tegengekomen?     Ja. Ze waren onduidelijk en ik was egocentrisch en ongeïnteresseerd. Ze bevonden zich op een afstand, ook al waren ze maar anderhalve meter verwijderd; ze waren onduidelijk.

Heb je een helder licht gezien of gevoeld dat het je omringde?   Een licht dat duidelijk van mystieke of niet-aardse origine was.

Heb je een onaards licht gezien?     Onduidelijk.  HET LICHT???? Ik weet het niet. Licht, ja. Alles was heel normaal, maar er was over alles een gevoel van juistheid. Alles was zoals het zou moeten zijn.

Leek het alsof je een andere, onaardse wereld binnendrong?    Nee.

Welke emoties voelde je tijdens de ervaring? Vrede (ik weet dat het geen emotie is), vreugde, verwachting (geen emotie), een gevoel van macht, controle (geen emotie), onzekerheid (geen emotie) woede.

Had je een gevoel van vrede of vrolijkheid?     Opluchting of kalmte.

Had je een gevoel van vreugde?     Blijdschap.

Had je een gevoel van harmonie of eenheid met het universum?     Ik voelde me verenigd of één met de wereld.

Leek je opeens alles te verstaan?     Alles over het universum.

Heb je beelden gezien uit je verleden?     Mijn verleden flitste zich voor mijn ogen, buiten mijn controle.

Waren er beelden uit de toekomst?    Beelden van de toekomst van de wereld.  Ik weet gewoon bepaalde 'kleine' dingen over mijn leven en de levens van anderen. Er is een dieper bewustzijn van de emoties van anderen, zelfs als ze deze verbergen, en een betere interpretatie van non-verbale communicatie.

Kwam je aan een obstakel of een fysieke structuur die je tegenhield?     Ja.  De muur en het raam. Dat deed ik niet. Er zou niets gebeuren, behalve dat ik bij de vijver kon gaan zitten en het misschien een beetje kon opruimen.

Kwam je aan een grens of een punt waar je niet meer kon terugkeren?   Ik kwam aan een barriere waar ik geen toegang kreeg om verder te gaan; ik werd teruggezonden tegen mijn zin.

God, Spiritueel en Religie:

Wat was je godsdienst vóór je ervaring?     Onduidelijk.   Ik was een niet-dienstbezoekende, maar diepgelovige rooms-katholiek.

Zijn je religieuze gewoonten veranderd sinds je ervaring?     Onduidelijk.  Ik denk dat het niet zo veel hierdoor komt. Ik was waarschijnlijk toch op weg naar dit pad.

Welke godsdienst beoefen je nu?     Liberaal.  Ik ben boeddhist/christelijk. Ik beoefen de achtvoudige weg en kwam af en toe naar een christelijke kerk.

Veranderden je waarden en overtuigingen door de ervaring?    Onduidelijk. Ik denk dat het niet zo veel hierdoor komt. Ik was waarschijnlijk toch op weg naar dit pad.

Leek het alsof je een mystiek wezen of aanwezigheid ontmoette? Of een stem hoorde die je niet kon identificeren?     Ik zag duidelijk een wezen of ik hoorde duidelijk een stem van mystieke of onaardse origine.

Zag je overledenen of religieuze geesten?     Ik zag hen duidelijk.

In verband met onze levens op Aarde niet gerelateerd aan godsdienst:

Verkreeg je tijdens je ervaring speciale kennis of informatie over je doel?     Ja, maar ik verloor het toen ik bijkwam.

Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring?     Ja. Daarna wel. Ik accepteerde de gevoelens van anderen meer en stond er meer voor open.

Na de BDE: 

Was de ervaring moeilijk te verwoorden?     Nee.

Heb je helderziende, ongewone of andere speciale gaven gekregen na je ervaring die je niet had vóór je ervaring?     Onduidelijk. Ik weet niet of mijn toekomstgevoel (zo simpel als 'Sla deze straat niet in, maar neem de volgende. En er is een verkeersopstopping.) paranormaal begaafd is of een goede intuïtie.

Is er één of zijn er verschillende delen van je ervaring die meer betekenis heeft/hebben voor jou?  Niet echt. Het was het gevoel van vrede en saamhorigheid dat belangrijk was.

Heb je ooit deze ervaring gedeeld met anderen?     Ja.   Eén persoon was eigenlijk een discussiegroep van vijf, maar ik sprak er maar met één. De drie personen zijn mijn vrouw en twee van mijn kinderen. Het leek gewoon nooit iets gepasts om over te praten. De reacties waren vooral ongeloof, dacht ik, of shock. Slechts vier personen. Het duurde gemakkelijk twintig jaar voordat ik erover sprak.

Had je kennis over bijnadoodervaring (BDE) vóór je ervaring?     Nee.

Wat geloofde je over de echtheid van je ervaring kort nadat het gebeurd was? (dagen tot weken)     Ervaring was zeker reëel.

Wat geloof je nu over de realiteit van jouw ervaring?     Ervaring was zeker reëel.

Heeft er ooit iets in je leven je hetzelfde gevoel gegeven als jouw ervaring?     Nee.

Is er nog iets dat je wil toevoegen over je ervaring?    Het is echt. Sommige dingen veranderden. Mijn handschrift is ongeveer een jaar lang totaal veranderd. Ik werd stiller, gedetailleerder en analytischer.

Zijn er andere vragen die we kunnen stellen om jouw ervaring beter te begrijpen?      Schrijven in twee dimensies kan de ervaring niet adequaat beschrijven.