Beschrijving Ervaring:

Ik had een overdosis heroïne genomen. Mijn vrienden konden me niet reanimeren; ze hadden me ijlings naar het ziekenhuis gebracht, me op de balie van de receptioniste gedumpt en waren verdwenen. Ik herinner me hier niets van. Ik was klinisch dood (DOA – bij aankomst overleden), zonder hartslag of ademhaling. Ik werd opgenomen en behandeld.

Mijn gevoel van 'zijn' was dat ik met grote snelheid door de ziekenhuisgangen raasde. Er was iemand bij me (mijn haren gaan overeind staan ​​terwijl ik dit typ), en deze persoon of entiteit had een houding van grote, dringende haast — alsof diegene me wilde aansporen: "Schiet op!" Ik kon er geen touw aan vastknopen. We kwamen de kamer binnen waar ik lag (dwars door de muur heen), en de persoon hield mijn hand vast. Ik herinner me hoe diegene (ik kon de persoon niet zien, maar voelde enkel de hand) me aanspoorde om te kijken wat er aan de hand was — zelf had ik geen haast, noch enig vermoeden of de behoefte om te kijken — maar uiteindelijk deed ik het toch. Ik was volkomen ontzet!

In een flits besefte ik dat ik dood was; dat was ik, daar op de tafel. Ik zag de drie mensen om mij heen die met grote haast en een ernstige mate van urgentie aan mij werkten. Ik was zo bang dat ik letterlijk weer ‘terug in mijn vel sprong’. Sindsdien heb ik de uitdrukking ‘uit je vel springen’ nooit meer begrepen, aangezien mij juist het omgekeerde was overkomen. Ik was van schrik weer terug in mijn vel gesprongen. Op dat moment hoorde ik de artsen zeggen dat ik wakker moest worden; ik hoorde geschreeuw en kwam rechtop zitten. De arts vertelde me hoeveel geluk ik had dat ik eindelijk weer reageerde.

Achtergrondinformatie:

Geslacht: Vrouw.

Datum BDE: 5 februari, 2000

Was er een levensbedreigende gebeurtenis op het moment van de ervaring? Ja.   Ongeval.       Overdosis.

BDE elementen:

Hoe schat je de inhoud in van je ervaring? Positief

Kan drugs of medicatie de ervaring beïnvloed hebben? Ja.   Heroïne.

Leek de ervaring op één of ander manier op een droom? Het kwam deels doordat er een gebrek aan geluid was. De communicatie verliep via gevoel. Ik kan me de persoon niet herinneren die erbij betrokken was en die me naar mijn lichaam bracht om me te laten zien wat er aan de hand was.

Voelde je je afgescheiden van je lichaam? Ja. Ik was losgekoppeld, want toen ik mijn lichaam zag, had ik me nog niet eens gerealiseerd dat ik buiten mijn lichaam was – totdat ik het zag.

Op welk moment tijdens je ervaring was je op je hoogste peil van bewustzijn en alertheid? Enige tijd nadat ik in het ziekenhuis was aangekomen, was ik weer bij bewustzijn. Maar ik kwam niet op de spoedeisende hulp weer bij; het was ergens anders in het ziekenhuis dat ik weer bij zinnen kwam en samen met die andere persoon door de gangen snelde.

Leek het alsof de tijd sneller of trager ging? Alles leek ineens te gebeuren; of tijd leek te stoppen of verloor alle betekenis.

Vergelijk je gehoor tijdens de ervaring tegenover je alledaags gehoor die je had net vóór het moment van de ervaring. Nee.   Er was een ongewone stilte.

Leek jij je bewust te zijn van zaken die elders gebeurden, zoals een buitenzintuiglijke waarneming? De artsen en verpleegkundigen die ik aan mij zag werken, waren degenen die er waren toen ik wakker werd.

Ben je in of door een tunnel gegaan? Onduidelijk.

Was je je bewust van of ben je overleden (of levende) wezens tegengekomen? Ja.  Sindsdien heb ik geprobeerd het me te herinneren. Ik voel de hand, maar ik 'zie' de persoon niet wanneer ik probeer terug te denken. Ik zie al het andere dat ik heb beschreven, maar fysiek zie ik de ziekenhuismuur links van me – geen persoon. Ik weet dat daar iemand was. Het frustreert me dat ik diegene niet kan zien. Het is bijna alsof het zo moet zijn dat ik die persoon niet kan zien.

Heb je een onaards licht gezien? Onduidelijk.

Leek het alsof je een andere, onaardse wereld binnendrong? Een duidelijk mystiek of onaards gebied.

Welke emoties voelde je tijdens de ervaring? Zie hoofdverhaal.

Leek je opeens alles te verstaan? Alles over het universum. De paar dagen daarna waren mijn zintuigen buitengewoon scherp. Ik herinner me dat er enige communicatie plaatsvond met die persoon. Het was telepathie. Wanneer ik een vraag stelde, werd deze beantwoord op precies hetzelfde moment dat ik de vraag voor het eerst dacht. Ik kan me echter niet meer herinneren welke vraag ik stelde. Ik weet nog wel dat ik versteld stond van het idee dat vragen op exact hetzelfde moment werden beantwoord als waarop ze werden gesteld. Volledig gelijktijdig. Zodra ik ook maar begon na te denken over een vraag, werd deze al beantwoord.

Heb je beelden gezien uit je verleden? Heel even – voordat ik terug in mijn lichaam sprong en weer tot leven kwam – herinner ik me slechts dat ik daar stond, vervuld van een afschuwelijk verdriet over het feit dat ik mijn leven met behulp van drugs had beëindigd.

Waren er beelden uit de toekomst? Beelden van de toekomst van de wereld. Ik kan het me niet herinneren. Het is zo frustrerend omdat ik weet dat ik zoveel ben vergeten. Ik weet alleen dat als ik sterf, ik slechts een heel klein deel van de zintuigen gebruik die iemand daadwerkelijk heeft.

Kwam je aan een obstakel of een fysieke structuur die je tegenhield? Onduidelijk.  Ik ervaar heel sterk het besef dat ik precies op tijd naar mijn lichaam ben teruggebracht. Ik herinner me het gevoel dat ik niet wilde gaan. Het doet me denken aan een situatie waarin je een klein kind klaar probeert te maken om ergens naartoe te gaan – je hebt zelf enige haast, maar het kind voelt die haast totaal niet; het is zorgeloos en heeft nog geen enkel besef van de noodzaak om zich te haasten. Zo was ik destijds ook. Die persoon voerde de druk om op te schieten echt op, en ik herinner me nog een zekere, milde frustratie. Het was voor diegene van het grootste belang om mij daar te krijgen.

Kwam je aan een grens of een punt waar je niet meer kon terugkeren? Ik kwam aan een barriere waar ik geen toegang kreeg om verder te gaan; ik werd teruggezonden tegen mijn zin.   Ik was bang en kreeg, neem ik aan, een keuze. De persoon die me naar mijn lichaam bracht, probeerde iemand mee te nemen die absoluut geen haast had om terug te keren naar zijn lichaam – dat is één ding dat zeker is.

God, Spiritueel en Religie:

Wat was je godsdienst vóór je ervaring? Onduidelijk.    Christen (hoewel gevallen)

Welke godsdienst beoefen je nu? Liberaal — Momenteel verdiep ik me in alles wat ik maar wil, terwijl ik me voorheen verplicht voelde om me aan christelijke overtuigingen te houden. Ik voel me meer aangetrokken tot op de natuur gebaseerde spiritualiteit en geloof sterk in het bestaan ​​van een soort God.

Veranderden je waarden en overtuigingen door de ervaring? Ja.  Ik ben gestopt met drugsgebruik. Ik weet dat er leven is na de dood en heb het gevoel dat dit slechts een klein onderdeel is; ik begrijp niet waarom we het leven op aarde doormaken. Mijn kijk op spiritualiteit is opener geworden. Ik heb hulp gezocht voor mijn verslaving buiten een christelijke kerk om, zonder me daarover schuldig te voelen. Ik geloof dat er een God bestaat, maar niet noodzakelijkerwijs een christelijke God. Dit heeft me de vrijheid gegeven om hulp te zoeken voor mijn verslaving.

Leek het alsof je een mystiek wezen of aanwezigheid ontmoette? Of een stem hoorde die je niet kon identificeren?     Ik zag duidelijk een wezen of ik hoorde duidelijk een stem van mystieke of onaardse origine.

In verband met onze levens op Aarde niet gerelateerd aan godsdienst:

Veranderingen in je leven na je BDE: Verminderd.

Wat is er veranderd in je leven na je ervaring? Ik ben clean; ik ben spiritueel fitter, omdat ik mezelf heb weten los te maken uit een bepaald geloof en dingen heb kunnen verkennen die mijn geest voeden. Ik heb me bevrijd van verslaving. Ik weet dat dierbaren die overlijden niet zomaar 'niets' zijn. Mijn vader en mijn eigen dochter zijn overleden, en ik weet dat ze ergens daarbuiten zijn.

Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring? Wanneer ik gefocust ben (met tussenpozen), ervaar ik meer vervulling in mijn spirituele zoektochten. Mijn relaties met mensen zijn ongeveer hetzelfde gebleven.

Na de BDE:

Was de ervaring moeilijk te verwoorden? Ja. De bijzondere kennis is moeilijk uit te leggen. Er is niets aards – en er zijn geen woorden – om de gewaarwordingen die ik had te beschrijven. Er was sprake van enige telepathie, en mijn zintuigen waren de dagen erna uiterst scherp.

Heb je helderziende, ongewone of andere speciale gaven gekregen na je ervaring die je niet had vóór je ervaring? Ja.  Lucide dromen is tegenwoordig vrij eenvoudig.

Is er één of zijn er verschillende delen van je ervaring die meer betekenis heeft/hebben voor jou? Het mooiste deel was het haasten door het ziekenhuis — best leuk eigenlijk. Een ander goed aspect was het besef dat ik niet zomaar zal ophouden te bestaan ​​en tot niets zal vervallen wanneer ik sterf. Ik geloof niet langer in het niets. Het ergste deel is dat ik me niet alles kan herinneren, dat die persoon uit mijn geheugen is gewist, en mijn onvermogen om de zintuiglijke waarnemingen die ik ervoer, te beschrijven. Het ontbreekt me aan woorden, of aan de mogelijkheid om het met iets anders te vergelijken, om mezelf duidelijk te maken. Er is niets waarmee dit te vergelijken valt.

Heb je ooit deze ervaring gedeeld met anderen? Ja.  Ze geloven me; ik deel het niet met iedereen. Ik deel het wel met drugsverslaafden, omdat ik het gevoel heb dat ik anderen moet laten weten dat er een uitweg is uit verslaving. Ik voel de behoefte om anderen te helpen. Ik voel de behoefte om van mijn leven een waardig doel te maken.

Heeft er ooit iets in je leven je hetzelfde gevoel gegeven als jouw ervaring? Nee.

Is er nog iets dat je wil toevoegen over je ervaring? Ik voel dat ik geluk heb gehad.