Beschrijving Ervaring:

Tegen die tijd was ik al ongeveer twaalf uur aan het bloeden. Zoals ik eerder al opmerkte (in een vraag hierboven), begon de verpleegkundige mij een injectie te geven. Om de één of andere reden moest ze deze injectie heel langzaam toedienen. Toen ze ongeveer halverwege was, begon ik me 'licht' te voelen. Toen hoorde ik haar, van heel ver weg, zeggen: "Wat is je naam? Zeg me je naam." Ik begon die uit te spreken, en toen voelde ik plotseling dat ik mijn lichaam verliet. Het was alsof ik door een vacuüm via de bovenkant van mijn hoofd naar buiten werd gezogen. Vervolgens bevond ik me in een donkere tunnel en schoot ik met enorme snelheid omhoog, in de richting van een licht. Toen ik heel dicht bij het licht kwam, werd ik me bewust van een 'wezen' in dat licht, dat me verwelkomde alsof er al heel, heel lang op mij was gewacht – met vreugde en met liefde. Aan mijn rechterzijde bevonden zich drie andere 'wezens'. We communiceerden zonder te spreken. Ik kan me hier niet veel meer van herinneren, behalve dat mij (ogenschijnlijk retorisch) werd gevraagd of ik wilde blijven. Ik antwoordde ja, omdat ik oprecht het gevoel had dat ik eindelijk – na al die tijd – thuis was gekomen. Maar zij gaven aan dat mijn tijd hier nog niet voorbij was, dat ik nog meer te doen had. Ik werd teruggestuurd – achteruit, door de tunnel heen – en naarmate ik verder ging, werd ik steeds zwaarder; de belletjes veranderden van een zacht getinkel in zware klokslagen.

Toen ik terugkwam, was ik omringd door acht verpleegkundigen en artsen; ik was op 'shockblokken' gelegd en ze probeerden een infuus aan te leggen – mijn aderen waren vrijwel volledig ingezakt door een gebrek aan bloeddruk.

Ik probeerde er met mijn familie over te praten, maar zij wilden er echt niets over horen. Mijn kinderen zijn geïnteresseerd, maar mijn ouders en broers en zussen niet. Ik werd behoorlijk emotioneel als ik erover sprak. Pas zo'n tien jaar later begon ik erover te lezen en ontdekte ik dat anderen – VELE anderen – precies hetzelfde hadden meegemaakt. Ik was verbaasd, opgelucht en getroost. Ik had me lange tijd een 'freak' gevoeld. Ik wist dat mijn ervaring echt was – dat heb ik altijd geweten – en toch voelde het zo goed om niet alleen te zijn.

Ik weet nog iets. Er ZIJN redenen en patronen in het leven. We zijn hier allemaal om bijzondere redenen – al is het maar om ons eigen bewustzijn, of dat van een ander, te vergroten. Al is het maar om die ene bijzondere daad te verrichten, of dat ene bijzondere te zeggen.

Bedankt dat je me dit forum hebt geboden.

Achtergrondinformatie:

Geslacht: Vrouw

Datum BDE: 29 mei, 1967

Was er een levensbedreigende gebeurtenis op het moment van de ervaring? Ja. Bevalling. Sterker nog, tien dagen na de bevalling was ik – als gevolg van een infectie en een bloeding – blijkbaar in shock geraakt, wat levensbedreigend is.

BDE elementen:

Hoe schat je de inhoud in van je ervaring? Positief.

Kan drugs of medicatie de ervaring beïnvloed hebben? Onzeker. Rond 8.00 uur 's ochtends kwam in het ziekenhuis de hoofdverpleegkundige binnen om me een injectie te geven. Ongebruikelijk. Ik had zelf twee jaar in een ziekenhuis gewerkt, en dit is iets wat de hoofdverpleegkundige zou delegeren, niet persoonlijk zou doen. Hoe dan ook, ze begon me de injectie te geven (ik was tegen die tijd behoorlijk verzwakt door het bloedverlies), en op dat moment begon ik weg te zakken.

Leek de ervaring op één of ander manier op een droom? Nee.

Voelde je je afgescheiden van je lichaam? Ja. Ik zag mijn etherische vorm niet.

Op welk moment tijdens je ervaring was je op je hoogste peil van bewustzijn en alertheid? Hoewel de medische wereld waarschijnlijk zou zeggen dat ik fysiek in feite was uitgevallen, zou ik zeggen dat dit de meest alerte ervaring van mijn hele leven was.

Leek het alsof de tijd sneller of trager ging? Alles leek ineens te gebeuren; of tijd leek te stoppen of verloor alle betekenis. Zoals ik al zei, lijken het 'versnellen en vertragen' mij tijdgerelateerd te zijn.

Vergelijk je gehoor tijdens de ervaring tegenover je alledaags gehoor die je had net vóór het moment van de ervaring. Ja. Bellen toen ik naar het licht toe ging, en bonzen (alsof alles vertraagde) toen ik terugkwam.

Leek jij je bewust te zijn van zaken die elders gebeurden, zoals een buitenzintuiglijke waarneming? Ik weet zeker dat de ziekenhuisdossiers nagekeken zouden kunnen worden. Er waren zoveel verpleegkundigen en artsen bij betrokken.

Ben je in of door een tunnel gegaan? Ja. Zie hoofdverhaal.

Was je je bewust van of ben je overleden (of levende) wezens tegengekomen? Ja. Ik kende ze wel. Ze waren me vertrouwd.

Heb je een onaards licht gezien? Ja.

Leek het alsof je een andere, onaardse wereld binnendrong? Een duidelijk mystiek of onaards gebied.

Leek je opeens alles te verstaan? Alles over het universum. Ik weet niet zeker of de kennis die ik ontving een herhaling was van de kennis die ik al bezat, of niet. Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot dit soort kennis. Ik weet wel dat ik pas na deze ervaring begon met het bestuderen van astrologie, en ontdekte dat ik er daadwerkelijk een 'gave' voor heb. Ik denk dat deze ervaring bepaalde kanalen heeft geopend, waardoor ik helderziender werd – of me er in ieder geval bewuster van werd dat ik helderziend ben.

Waren er beelden uit de toekomst? Nee.

Kwam je aan een obstakel of een fysieke structuur die je tegenhield? Ja. Ik kon niet voorbij het licht komen. De drie gestalten aan mijn rechterkant maakten op de één of andere manier duidelijk dat ik terug moest gaan.

Kwam je aan een grens of een punt waar je niet meer kon terugkeren? Ik kwam aan een barriere waar ik geen toegang kreeg om verder te gaan; ik werd teruggezonden tegen mijn zin. Zie hoofdverhaal.

God, Spiritueel en Religie:

Wat was je godsdienst vóór je ervaring? Geen.

Welke godsdienst beoefen je nu? Liberaal.

Veranderden je waarden en overtuigingen door de ervaring? Ja. Tjonge. Deze vragenlijst wordt wel erg lang. Natuurlijk kun je dit niet meemaken zonder dat het je verandert. Ik ben niet bang voor de dood – niet voor anderen, en ook niet voor mezelf. Sterker nog, ik vind het eigenlijk heel moeilijk om te rouwen om degenen die ons verlaten. Mijn vader overleed in 1998 aan ALS (amyotrofische laterale sclerose). Mijn man overleed in 1994 aan kanker. Het enige wat ik over hen – of andere dierbaren – kan denken, is: 'Godzijdank, ze zijn vrij.' Ze rennen, bewegen zich zonder beperkingen, zonder pijn; ze doen wat ze willen en wachten op de dag dat we allemaal weer samen zullen zijn. Ik praat veel met hen, en ook met mijn gidsen en engelen, want ik *weet* dat we die allemaal hebben.

Leek het alsof je een mystiek wezen of aanwezigheid ontmoette? Of een stem hoorde die je niet kon identificeren? Ik zag duidelijk een wezen of ik hoorde duidelijk een stem van mystieke of onaardse origine.

In verband met onze levens op Aarde niet gerelateerd aan godsdienst:

Veranderingen in je leven na je BDE: Vermeerderd.

Wat is er veranderd in je leven na je ervaring? Je blijft dezelfde vraag op een andere manier stellen. Ik heb hier al antwoord op gegeven.

Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring? Op basis van deze ervaringen en mijn studie van astrologie geloof ik dat we hier allemaal zijn om te leren; we zullen allemaal terugkeren, die levensschouw ondergaan en – op de een of andere manier – doorgaan naar het volgende leven. Ik denk dat het me vriendelijker en toleranter heeft gemaakt, zij het lang niet zo vriendelijk en tolerant als ik zou willen zijn. Daar werk ik nog steeds aan.

Na de BDE:

Was de ervaring moeilijk te verwoorden? Ja. Om te proberen aan iemand in *mijn* specifieke kring het gevoel van liefde, acceptatie en LIEFDE uit te leggen dat voortkwam uit het Licht. Het Licht dat zo fel was, en waar ik toch rechtstreeks in kon kijken. De klokjes en het getinkel op weg naar het Licht, en het gevoel van lichtheid; en de zwaarte en het doffe gebeier van de klanken toen ik moest terugkeren. Het gevoel — dat ik, geloof ik, nog nooit aan iemand heb beschreven — dat het was alsof ik thuiskwam en werd verwelkomd door een ouder van wie ik het lievelingskind was.

Heb je helderziende, ongewone of andere speciale gaven gekregen na je ervaring die je niet had vóór je ervaring? Ja. Ik geloof dat deze ervaring kanalen heeft geopend die voorheen gesloten waren.

Is er één of zijn er verschillende delen van je ervaring die meer betekenis heeft/hebben voor jou? Erheen gaan. Terugkomen.

Heb je ooit deze ervaring gedeeld met anderen? Ja. De meesten van hen geloven het eigenlijk niet echt, denk ik. Maar ze zijn vriendelijk. Ze geloven dat ík het geloof.

Heeft er ooit iets in je leven je hetzelfde gevoel gegeven als jouw ervaring? Nee. Er is niets dat dat zou KUNNEN! Tot de dag dat ik sterf.

Is er nog iets dat je wil toevoegen over je ervaring? Nee. Ik word moe.