Khadija H BDE
|
Beschrijving Ervaring:
Ik woonde destijds in Egypte en werkte daar met een filmploeg. We gingen vaak paardrijden in de woestijn. Op een dag kreeg ik een paard toegewezen waarop ik nog nooit eerder had gereden. (Ik had een slecht voorgevoel over dit paard, maar negeerde dat gevoel.) We reden door onbekend terrein in de woestijn toen het dier plotseling schrok en met mij op de loop ging. Het lukte me niet om haar tot stilstand te brengen en ze bleef in volle vaart door de woestijn rennen. Het laatste wat ik me herinner te hebben gezien, was een enorme greppel waarvan ik wist dat ze er niet overheen zou kunnen springen.
Het volgende dat ik me herinner, is dat ik zei: "Ik kan niet ademen." Daarna volgde duisternis. Toen ik weer bij bewustzijn kwam, bevond ik me hoog boven mijn lichaam en keek ik naar beneden. Er waren mensen om me heen. Ik had geen behoefte om terug te keren en draaide me om. Ik voelde me op dat moment zo licht en gelukkig, en ik kon zelfs neerzien op de Sfinx beneden me! Vervolgens zag ik een ander bestaansniveau opengaan, een beetje zoals de scène uit de film *Ghost*. Er waren veel wezens die waren gekomen om op mij te wachten. (Ik was stomverbaasd toen ik de film 'Ghost' zag na mijn terugkeer naar de Verenigde Staten – het ging er echt zo aan toe!) Er werd me verteld dat ik kon blijven of kon terugkeren, maar dat ik in dat laatste geval hevige pijn zou lijden. Ik herinner me dat ik een keuze maakte, omdat ik dacht dat er nog iets was dat ik in dit leven moest volbrengen.
Ik besefte dat ik in een busje lag en hoorde de filmploeg huilen en mijn naam roepen. De producent tikte zachtjes tegen mijn wang en probeerde contact met me te maken. Ik probeerde mijn ogen te openen of mijn hand te bewegen, maar dat lukte niet; wel kon ik hen horen huilen. (Ik heb gevoel voor humor en herinner me dat ik dacht: 'De hersenen zijn net als een computer – het systeem ligt plat...') Vervolgens belandde ik in een geborgen toestand van zachte duisternis en bleef daar. Ik vroeg me af of dit de staat van de dood was; het voelde zo vredig en als een baarmoeder. Toen hoorde ik de arts zeggen:
'Ze heeft een zware hersenschudding opgelopen. We weten niet of ze de nacht zal overleven.' Er klonk meer gehuil. Ik wilde lachen en hun vertellen dat ik al had besloten niet dood te gaan – ik wilde ze wat plagen – maar ik kreeg mijn lichaam niet zover dat het reageerde.
Ergens in de vroege ochtend kwam ik weer bij bewustzijn, met de ergste hoofdpijn die ik ooit heb gehad. Ze wilden me niets tegen de pijn geven, uit angst dat ik daardoor opnieuw in coma zou raken. Mijn bewustzijn was enorm verhoogd en ik leek het hogere wezen in ieder mens te kunnen waarnemen dat de kamer binnenkwam. Het was alsof ik in iedereen een engel zag, of hun hogere zelf. Het was prachtig. Ik was vervuld van een enorme liefde voor de mensheid. Ik ben niet langer bang voor de dood.
Achtergrondinformatie:
Geslacht: Vrouw
Datum BDE: 1992
Was er een levensbedreigende gebeurtenis op het moment van de ervaring? Ja. Ongeval. Direct hoofdletsel. Thrown from a horse. Landed on my head and sustained concussion. Was in a coma. In a coma in the Desert. It took an hour for them to obtain a jeep to rescue me.
BDE elementen: Ik werd van een paard geworpen. Ik kwam op mijn hoofd terecht en liep een hersenschudding op. Ik raakte in een coma. In een coma, midden in de woestijn. Het duurde een uur voordat ze een jeep hadden geregeld om me te redden.
Hoe schat je de inhoud in van je ervaring? Prachtig.
Voelde je je afgescheiden van je lichaam? Ik verliet duidelijk mijn lichaam en bestond er los van.
Hoe was je hoogste peil van bewustzijn en alertheid tijdens de ervaring in vergelijking tot je normale, alledaagse bewustzijn en alertheid? Meer bewustzijn en alertheid dan normal. Ik zag kleuren en schoonheid die moeilijk in woorden te vatten zijn. Het leek alsof ik 'zag' met een ander deel van mijn wezen. Ik voelde me als energie.
Op welk moment tijdens je ervaring was je op je hoogste peil van bewustzijn en alertheid? Direct nadat ik mijn lichaam had verlaten en me 'bewust' werd van het vliegen door de lucht, hoog boven de Sfinx.
Werden je gedachten sneller? Ongelooflijk snel.
Leek het alsof de tijd sneller of trager ging? Alles leek ineens te gebeuren; of tijd leek te stoppen of verloor alle betekenis. Ik was me bewust van een andere dimensie. Eén die aards was, een die op een droomwereld leek – een donkere, baarmoederachtige plek – en vervolgens een andere die leek op een lichtrijk vol schoonheid en kleur, bevolkt door wezens.
Waren je zintuigen scherper dan gewoonlijk? Ongelooflijk scherper.
Vergelijk je zicht tijdens de ervaring met je alledaags zicht die je had net vóór het moment van de ervaring. Ja. Very vivid colors.
Vergelijk je gehoor tijdens de ervaring tegenover je alledaags gehoor die je had net vóór het moment van de ervaring. Nee.
Leek jij je bewust te zijn van zaken die elders gebeurden, zoals een buitenzintuiglijke waarneming? Ja en de feiten zijn gecontroleerd geweest.
Ben je in of door een tunnel gegaan? Nee.
Was je je bewust van of ben je overleden (of levende) wezens tegengekomen? Ja. Ze leken destijds ver weg. Er werd me verteld dat ik mee kon komen of teruggaan; de keuze was aan mij.
Heb je een helder licht gezien of gevoeld dat het je omringde? Een licht dat duidelijk van mystieke of niet-aardse origine was.
Heb je een onaards licht gezien? Ja. Het leek wel alsof de plek waarheen ik had kunnen gaan, een 'Land van Licht' van grote schoonheid was. Ik zag wel andere wezens, maar ze bevonden zich ver weg en boven mij.
Leek het alsof je een andere, onaardse wereld binnendrong? Een duidelijk mystiek of onaards gebied.
Welke emoties voelde je tijdens de ervaring? Eerst verwarring, dan een beetje angst voor de nieuwe ervaring. Daarna vreugde.
Had je een gevoel van vrede of vrolijkheid? Ongelooflijke vrede of plezier.
Had je een gevoel van vreugde? Ongelooflijke vreugde.
Had je een gevoel van harmonie of eenheid met het universum? Ik voelde me verenigd of één met de wereld.
Leek je opeens alles te verstaan? Alles over het universum.
Heb je beelden gezien uit je verleden? Mijn verleden flitste zich voor mijn ogen, buiten mijn controle.
Waren er beelden uit de toekomst? Beelden van de toekomst van de wereld.
Kwam je aan een obstakel of een fysieke structuur die je tegenhield? Ja. Toen ik eenmaal het besluit had genomen om terug te keren, werd ik vanuit het 'Land van Licht' teruggetrokken; ik herinner me dat ik vreselijke hoofdpijn had toen ik weer bij bewustzijn kwam in mijn lichaam.
Kwam je aan een grens of een punt waar je niet meer kon terugkeren? Ik kwam aan een barriere waar ik geen toegang kreeg om verder te gaan; ik werd teruggezonden tegen mijn zin.
God, Spiritueel en Religie:
Wat was je godsdienst vóór je ervaring? Onduidelijk.
Zijn je religieuze gewoonten veranderd sinds je ervaring? Nee.
Welke godsdienst beoefen je nu? Liberaal.
Veranderden je waarden en overtuigingen door de ervaring? Nee.
Leek het alsof je een mystiek wezen of aanwezigheid ontmoette? Of een stem hoorde die je niet kon identificeren? Ik zag duidelijk een wezen of ik hoorde duidelijk een stem van mystieke of onaardse origine.
Zag je overledenen of religieuze geesten? Ik zag hen duidelijk.
In verband met onze levens op Aarde niet gerelateerd aan godsdienst:
Verkreeg je tijdens je ervaring speciale kennis of informatie over je doel? Ja. Het leek voor mij een zegen dat ik de 'andere kant' kon ervaren en kon weten dat er geen dood bestond in de zin waar we allemaal bang voor zijn.
Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring? Nee.
Na de BDE:
Was de ervaring moeilijk te verwoorden? Nee.
Heb je helderziende, ongewone of andere speciale gaven gekregen na je ervaring die je niet had vóór je ervaring? Ja. Een tijdlang leek ik het 'hogere zelf' in anderen te zien, ongeacht wat ze zeiden of deden. Na verloop van tijd vervaagde dit echter.
Is er één of zijn er verschillende delen van je ervaring die meer betekenis heeft/hebben voor jou? Ik ben tot het inzicht gekomen dat wij NIET ons lichaam zijn. En al helemaal niet de hersenen. Ik zie ze als een soort radio-ontvanger die kapot kan gaan en niet meer kan reageren. Ik wilde heel graag tegen mijn vrienden zeggen dat het goed met me ging toen ze overstuur waren en huilden, maar mijn hersenen werkten niet mee. Ik herinner me nog goed dat ik me aan mijn hersenen ergerde; ik besefte dat ze als een soort machine waren die niet goed functioneerde. Ik voelde me volledig losstaan van mijn lichaam! Het lukte me niet om het aan de praat te krijgen, of zelfs maar mijn vingers te bewegen om ze te laten weten dat ik niet dood was!
Heb je ooit deze ervaring gedeeld met anderen? Nee.
Had je kennis over bijnadoodervaring (BDE) vóór je ervaring? Nee.
Wat geloofde je over de echtheid van je ervaring kort nadat het gebeurd was? (dagen tot weken) Ervaring was zeker reëel.
Wat geloof je nu over de realiteit van jouw ervaring? Ervaring was zeker reëel.
Heeft er ooit iets in je leven je hetzelfde gevoel gegeven als jouw ervaring? Nee.
Is er nog iets dat je wil toevoegen over je ervaring? Ik zou graag contact willen hebben met anderen die een bijna-doodervaring hebben gehad.
Zijn er andere vragen die we kunnen stellen om jouw ervaring beter te begrijpen? Dit is geweldig! Heel erg bedankt voor jullie harde werk. Vooral de verhalen van mensen uit andere landen zijn interessant. Ik zou graag willen zien wat kinderen ervaren tijdens een BDE, aangezien zij zo puur en oprecht zijn. Ook ben ik benieuwd naar de verschillen in BDE's wereldwijd, afhankelijk van religie en land.