Jim F BDE
Home Page Bestaande BDEs Deel uw BDE


Beschrijving Ervaring:

De zomer tussen mijn achtste en negende schooljaar was de langste en moeilijkste uit mijn leven. Sterker nog, het was bijna de láátste zomer van mijn leven. Ik had net een zeer goed schooljaar achter de rug, waarin ik bij het einde ervan door mijn medeleerlingen en docenten werd verkozen tot degene met de 'grootste kans op succes'. Ik ontving een onderscheiding als beste leerling-atleet van mijn klas en keek ernaar uit om aan mijn middelbareschooltijd te beginnen.

Vlakna school voor de zomervakantie was afgelopen, kreeg ik herhaaldelijk ernstige astma-aanvallen (iets waar ik voorheen nooit last van had gehad). Deze aanvallen waren zo hevig dat ik in een periode van vier weken – eind juni en begin juli – drie keer in het ziekenhuis werd opgenomen. Toen er een paar weken later een vierde zware aanval plaatsvond, werd ik met spoed naar het University of Michigan Children's Hospital (Motts) in Ann Arbor, Michigan, gebracht. Na een behandeling van enkele dagen vertelde de arts aan mijn ouders dat ze me graag drie maanden in het ziekenhuis wilden houden voor uitgebreid onderzoek. Omdat de zorgverzekering van mijn ouders een verblijf van die duur niet zou dekken, werd ik ontslagen met de instructie om bij het eerste teken van ademhalingsproblemen direct terug te keren.

Enkele weken na mijn ontslag liep ik een zware verkoudheid met longklachten op. Terwijl ik boven in mijn slaapkamer in het huis van mijn ouders lag, werd ademen erg moeilijk. Ik voelde hoe mijn borstkas zich samentrok; elke ademteug kostte meer moeite. Zonder dat mijn ouders of ik het wisten, bleek de verkoudheid in werkelijkheid een longontsteking te zijn, wat vervolgens een zware astma-aanval veroorzaakt. Mijn ademhaling werd zo snel zo moeizaam dat ik geen kans kreeg om om hulp te roepen. Al gauw hapte ik naar adem en kreeg ik nauwelijks nog lucht binnen. Ik voelde pure paniek en machteloosheid terwijl ik wanhopig probeerde zuurstof in mijn longen te krijgen. Ik bad om hulp, in de hoop dat iemand zou komen kijken hoe het met me ging. Ik wist dat ik op het punt stond te sterven, maar ik kon op geen enkele manier de aandacht op mezelf vestigen; ik was simpelweg te zwak om te bewegen.

Plotseling bevond ik me zwevend nabij het plafond van mijn slaapkamer, terwijl ik neerkeek op mijn roerloze, levenloze lichaam. Het voelde op geen enkele wijze vreemd of angstaanjagend aan – integendeel zelfs – nooit eerder of later heb ik zo’n onbeschrijflijk gevoel van vrede, kalmte en warmte ervaren; ik was volledig ondergedompeld in onvoorwaardelijke liefde. Woorden schieten tekort om de overweldigende gevoelens die ik destijds ervaarde, te kunnen beschrijven. (Tot op de dag van vandaag schiet ik vol van vreugdetranen wanneer ik aan deze ervaring terugdenk.)

Het voelde volkomen natuurlijk om vanuit mijn uitkijkpunt nabij het plafond rond te kijken. Ik kon mezelf duidelijk op mijn bed zien liggen – roerloos, en eruitziend alsof ik... dood was. Ik zag mijn zus Mary haar make-up doen in de badkamer en mijn moeder in de keuken het avondeten bereiden, terwijl ze een liedje uit 'My Fair Lady' zong. Ik kon ook enkele van mijn andere broers en zussen in de woonkamer televisie zien kijken, en ik zag de zijtuin van ons huis, de zon die scheen, en het verkeer dat door de straat reed. De muren van ons huis leken doorschijnend; ze waren er wel, zij het vaag, maar ik kon er dwars doorheen bewegen. Verbazingwekkend genoeg voelde dit alles totaal niet vreemd aan – het leek juist heel natuurlijk. Bovenal ervoer ik een liefde zoals ik die nog nooit eerder had gekend. Het was alsof ik in die liefde gehuld was, en alsof een helende hand al mijn pijn en ongemak had weggenomen. Ik wilde deze plek – dit gevoel – niet verlaten; ik wilde verdergaan.

Net zo plotseling bevond ik me weer in mijn bed, en was mijn astma-aanval volledig voorbij. Ik had nog wel een behandeling nodig voor de longontsteking, maar dat was de LAATSTE ernstige astma-aanval van mijn leven. Ik dank God voor het ongelooflijke geschenk dat Hij mij die dag heeft gegeven, en ik kijk ernaar uit om naar Hem terug te keren wanneer mijn missie hier op aarde is volbracht. De dood boezemt mij geen angst meer in! (Al maak ik me nog wel een beetje zorgen over het proces zelf – haha...)

In de loop van mijn leven heb ik in totaal vier specifieke momenten van goddelijke tussenkomst ervaren; ik ben oprecht nederig en dankbaar voor deze geschenken. Ze zijn van grote waarde geweest voor mijn kinderen, mijn familie, mijn vrienden, anderen die ik op mijn levenspad ben tegengekomen, en voor mijzelf.

Achtergrondinformatie:

Geslacht: Man.

Datum BDE: Zomer van 1969.

Was er een levensbedreigende gebeurtenis op het moment van de ervaring? Ja.   Ziekte.  De ernst van de astmaanval zorgde er in feite voor dat ik stopte met ademen – ik was overleden.

BDE elementen:

Hoe schat je de inhoud in van je ervaring? Prachtig.

Voelde je je afgescheiden van je lichaam? Ik verliet duidelijk mijn lichaam en bestond er los van.

Hoe was je hoogste peil van bewustzijn en alertheid tijdens de ervaring in vergelijking tot je normale, alledaagse bewustzijn en alertheid? Meer bewustzijn en alertheid dan normal. Het is erg lastig te omschrijven, maar op dat specifieke moment viel alles op zijn plek. Het was alsof mij de gave van inzicht was geschonken: er was een volkomen afwezigheid van angst, en een allesomvattende liefde en bescherming.

Op welk moment tijdens je ervaring was je op je hoogste peil van bewustzijn en alertheid? Gedurende de hele tijd dat ik buiten mijn lichaam volledig bewust.

Werden je gedachten sneller? Ongelooflijk snel.

Leek het alsof de tijd sneller of trager ging? Alles leek ineens te gebeuren; of tijd leek te stoppen of verloor alle betekenis.   Zie verhaal hierboven.

Waren je zintuigen scherper dan gewoonlijk? Ongelooflijk scherper.

Vergelijk je zicht tijdens de ervaring met je alledaags zicht die je had net vóór het moment van de ervaring. Ja. Alle grenzen leken te zijn weggenomen. Ze waren nog wel zichtbaar, maar waren doorschijnend of transparant. Ik had sterk het gevoel dat ik waarnam met iets anders dan mijn ogen.

Vergelijk je gehoor tijdens de ervaring tegenover je alledaags gehoor die je had net vóór het moment van de ervaring. Nee.

Leek jij je bewust te zijn van zaken die elders gebeurden, zoals een buitenzintuiglijke waarneming? Ja en de feiten zijn gecontroleerd geweest.

Ben je in of door een tunnel gegaan? Nee.

Was je je bewust van of ben je overleden (of levende) wezens tegengekomen? Nee.

Heb je een helder licht gezien of gevoeld dat het je omringde? Een licht dat duidelijk van mystieke of niet-aardse origine was.

Heb je een onaards licht gezien? Nee.

Leek het alsof je een andere, onaardse wereld binnendrong? Nee.

Welke emoties voelde je tijdens de ervaring? Dit is het allermoeilijkste om uit te leggen – woorden schieten tekort om de gevoelens te beschrijven, maar ik zal een poging wagen: totale, onvoorwaardelijke, allesomvattende liefde, mededogen, vrede, warmte, geborgenheid, ergens bij horen, begrip, een overweldigend gevoel van 'thuis' zijn, en vreugde.

Had je een gevoel van vrede of vrolijkheid? Ongelooflijke vrede of plezier.

Had je een gevoel van vreugde? Ongelooflijke vreugde.

Had je een gevoel van harmonie of eenheid met het universum? Ik voelde me verenigd of één met de wereld.

Leek je opeens alles te verstaan? Alles over het universum.

Heb je beelden gezien uit je verleden? Mijn verleden flitste zich voor mijn ogen, buiten mijn controle.

Waren er beelden uit de toekomst? Beelden van de toekomst van de wereld.

Kwam je aan een obstakel of een fysieke structuur die je tegenhield? Nee.

Kwam je aan een grens of een punt waar je niet meer kon terugkeren? Ik kwam aan een barriere waar ik geen toegang kreeg om verder te gaan; ik werd teruggezonden tegen mijn zin.

God, Spiritueel en Religie:

Wat was je godsdienst vóór je ervaring? Onduidelijk. Katholiek.

Zijn je religieuze gewoonten veranderd sinds je ervaring? Ja. Ik vrees niet langer een oordelende God – een God die naar redenen zoekt om mij uit de hemel te weren. Ik zie nu de schoonheid in Zijn scheppingen en weet dat Hij wil dat wij vreugdevolle, liefdevolle wezens zijn terwijl we Zijn scheppingen hier op aarde ervaren.

Welke godsdienst beoefen je nu? Gematigd, niet-praktiserend katholiek

Veranderden je waarden en overtuigingen door de ervaring? Ja. Ik vrees niet langer een oordelende God – een God die naar redenen zoekt om mij uit de hemel te weren. Ik zie nu de schoonheid in Zijn scheppingen en weet dat Hij wil dat wij vreugdevolle, liefdevolle wezens zijn terwijl we Zijn scheppingen hier op aarde ervaren.

Leek het alsof je een mystiek wezen of aanwezigheid ontmoette? Of een stem hoorde die je niet kon identificeren?     Ik zag duidelijk een wezen of ik hoorde duidelijk een stem van mystieke of onaardse origine.

Zag je overledenen of religieuze geesten? Ik zag hen duidelijk.

In verband met onze levens op Aarde niet gerelateerd aan godsdienst:

Verkreeg je tijdens je ervaring speciale kennis of informatie over je doel? Ja.   Ook dit is lastig uit te leggen. Ik kwam tot het inzicht dat er een reden is waarom ik hier ben. Er is een doel met mijn aanwezigheid hier; een doel dat, hoewel het me misschien nog niet volledig duidelijk is, te zijner tijd vervuld zal worden. Ik ben gaan begrijpen dat we allemaal een doel hebben, en dat een essentieel onderdeel daarvan is om van elkaar te houden en elkaar te helpen de pracht van de schepping te ervaren.

Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring? Onduidelijk.    Ik was veertien.

Na de BDE:

Was de ervaring moeilijk te verwoorden? Ja.  Woorden kunnen op geen enkele wijze de ongelooflijke liefde, vrede, acceptatie, verbondenheid, kalmte en vreugde beschrijven die ik heb ervaren.

Heb je helderziende, ongewone of andere speciale gaven gekregen na je ervaring die je niet had vóór je ervaring? Ja. Het lijkt erop dat ik in staat ben om dingen te voorspellen met een frequentie die hoger ligt dan wat op basis van statistische waarschijnlijkheid normaal gesproken mogelijk zou zijn – ik heb niet geprobeerd dit vermogen verder te ontwikkelen.

Is er één of zijn er verschillende delen van je ervaring die meer betekenis heeft/hebben voor jou? De hele ervaring is van bijzondere betekenis voor mij. Omdat ik opgroeide in een streng fundamentalistisch katholiek gezin, was ik doodsbang dat ik nooit in de hemel zou komen. Deze ervaring heeft me wat dat betreft volledig gerustgesteld. Ik weet wat me te wachten staat en ik kijk uit naar de dag waarop ik word geroepen om naar huis te gaan.

Heb je ooit deze ervaring gedeeld met anderen? Ja. Ik heb dit ruim dertig jaar met niemand gedeeld. Sindsdien heb ik het alleen met een handvol zeer goede vrienden en familieleden besproken. Pas nu voel ik sterk de behoefte om er openlijk over te praten. Sommigen aan wie ik het vertelde, waren zichtbaar ontroerd, terwijl anderen er juist afwijzend op reageerden.

Had je kennis over bijnadoodervaring (BDE) vóór je ervaring? Nee.

Wat geloofde je over de echtheid van je ervaring kort nadat het gebeurd was? (dagen tot weken)     Ervaring was zeker reëel.

Wat geloof je nu over de realiteit van jouw ervaring? Ervaring was zeker reëel.

Heeft er ooit iets in je leven je hetzelfde gevoel gegeven als jouw ervaring? Nee.