Beschrijving Ervaring:

Toen ik vijf jaar oud was, werd ik ziek door keelpijn (streptokokken) en moest ik naar het ziekenhuis. Dit werd gecompliceerd door het feit dat ik toen een milde, algemene vorm had (en nu heb) van een aandoening die bekend staat als Myasthenia Gravis (MG) - dat, als het niet wordt behandeld, de dood door uitputting tot gevolg heeft, zelfs als je alleen maar in bed ligt! Het is beschreven als de 'ziekte die kracht wegneemt'. Voordat het medicijn Prostigmine (en later de medicijnen Mestinon en Mytelase) werden ontdekt, stierf negentig procent van de Myasthenics (MG). Nu leeft negentig procent. (Ik vond dat ik deze informatie eerst moest geven, omdat MG zelfs vandaag de dag niet zo bekend is - hoewel het steeds beter bekend wordt. Maar ik was altijd jaloers op mensen met diabetes omdat niet-diabetici tenminste wisten wat hun ziekte was! Het is ook belangrijk voor wat ik heb meegemaakt. Maar ik dwaal hier af. Sorry.

Hoe dan ook, ik was vijf jaar oud, had MG en had nu ook keelontsteking. In het ziekenhuis lag ik met ongeveer twintig andere kinderen op een afdeling. (Later werd ik verteld dat ik een temperatuur van 42.2 graden had.) Hoe dan ook, plotseling, tijdens de nacht (ik herinner me dat het donker was in de kamer), merkte ik dat ik plotseling naar alle kleine bedden op de afdeling keek. Ik kan me niet herinneren dat ik naar het plafond ben gegaan, maar ik weet wel dat ik dacht dat al die kleine bedden op schoenendozen leken. Dat perspectief krijg je alleen als je vanaf het plafond naar beneden kijkt.

Toen werd ik ineens omringd door een helder blauw licht en voelde ik dat ik ergens naartoe werd getrokken. Het was alsof ik door de lucht werd getrokken, het blauw had die kleur. Ik wist niet waarom dit gebeurde; zoals de meeste kinderen accepteerde ik wat er gebeurde zoals het zou moeten zijn. Toen bevond ik me plotseling in een prachtige tuin. De beste beschrijving die ik kan geven is dat het een beetje op 'Tellytubbyland' leek, maar dan met hogere heuvels.

Voor mij, toen ik aankwam, stonden al deze mooie dames! Op één na hadden ze allemaal lang blond haar en ze waren allemaal gekleed in witte jurken. Ieder bevond zich onder een individueel prieel. De dame in het midden had lang, donker haar, net als het mijne. En ze keek naar mij, heel aandachtig naar mij. Ik voelde dat ze een groot en vriendelijk verlangen had om mij te leren kennen, om alles over mij te weten.

Toen lag ik plotseling weer in mijn bed in het ziekenhuis. Het bleek dat de ik niet alleen een temperatuur van 42.2 graden hadden, maar de drukke verpleegster ook vergeten waren mij mijn MG-medicatie te geven! Als er ooit een ‘formule’ bestond voor het hebben van een bijna-doodervaring, dan moet het deze wel zijn! En het zou waarschijnlijk geen 'bijna'-doodervaring zijn geweest als mijn vader niet had uitgesproken en tegen de verpleegsters had gezegd dat ze mij mijn medicijnen moesten geven!

Ongeveer vijfendertig jaar lang heb ik deze ervaring altijd ‘het Magische Leven’ genoemd. Ik had GEEN idee dat het een bijna-doodervaring was, totdat mijn moeder me op een dag vertelde over de temperatuur van 42.2 graden, en mijn vader tegen de verpleegsters zei dat ze me mijn medicijnen moesten geven! Ze vertelde me ook dat op dat moment al mijn familieleden aan beide kanten van de familie nog leefden, inclusief beide grootouders. Al mijn familieleden BEHALVE de vrouw naar wie ik ben vernoemd: de zus van mijn moeder, die op negentienjarige leeftijd stierf aan longontsteking en hoge bloeddruk.

Ik geloof dat het mijn naamgenoot moet zijn geweest, de mooie dame met het lange donkere haar, die ik zag te midden van de andere mooie dames, met lang blond haar, van wie ik denk dat het engelen moeten zijn geweest.

Achtergrondinformatie:

Geslacht:    Vrouw.

Datum BDE:  1950.

Was er een levensbedreigende gebeurtenis op het moment van de ervaring?    Ja.   Ziekte. Ik lag in het ziekenhuis met keelontsteking. Ik had een temperatuur van 42.2 graden.

BDE elementen:

Hoe schat je de inhoud in van je ervaring?     Prachtig.

Voelde je je afgescheiden van je lichaam?   Nee.

Hoe was je hoogste peil van bewustzijn en alertheid tijdens de ervaring in vergelijking tot je normale, alledaagse bewustzijn en alertheid?    Meer bewustzijn en alertheid dan normal.  Eigenlijk heel weinig verschil. Maar ik had wel het gevoel dat ik me op een vreemde maar vriendelijke plek bevond, en dat er veel stukjes kennis waren die voor de meeste mensen verborgen waren.

Op welk moment tijdens je ervaring was je op je hoogste peil van bewustzijn en alertheid?  Ik was de hele ervaring bij bewustzijn en alert. Maar ik denk dat toen ik door 'de blauwe lucht' ging, ik een verhoogd gevoel van bewustzijn en alertheid had.

Werden je gedachten sneller?     Ongelooflijk snel.

Leek het alsof de tijd sneller of trager ging?   Alles leek ineens te gebeuren; of tijd leek te stoppen of verloor alle betekenis.  

Waren je zintuigen scherper dan gewoonlijk?    Ongelooflijk scherper.

Vergelijk je zicht tijdens de ervaring met je alledaags zicht die je had net vóór het moment van de ervaring.    Ja. Het enige dat anders was, was dat ik me herinner dat de 'blauwe lucht'-tunnel heel, heel helder was. Het deed GEEN pijn aan mijn ogen - het was gewoon heel helder.

Vergelijk je gehoor tijdens de ervaring tegenover je alledaags gehoor die je had net vóór het moment van de ervaring.   Nee.  

Leek jij je bewust te zijn van zaken die elders gebeurden, zoals een buitenzintuiglijke waarneming?    Ja en de feiten zijn gecontroleerd geweest.    

Ben je in of door een tunnel gegaan?   Onduidelijk.  Het was geen tunnel waar ik het gevoel had dat ik er doorheen ging. Het voelde alsof ik door de lucht ging.

Was je je bewust van of ben je overleden (of levende) wezens tegengekomen?     Ja.    

Heb je een helder licht gezien of gevoeld dat het je omringde?   Een licht dat duidelijk van mystieke of niet-aardse origine was.

Heb je een onaards licht gezien?     Onduidelijk.  Er waren misschien enkele 'fonkelende sterren' in de 'hemel' waar ik doorheen ging. Ik weet eerlijk gezegd niet meer of dat wel of niet zo was.

Leek het alsof je een andere, onaardse wereld binnendrong?    Een duidelijk mystiek of onaards gebied.

Welke emoties voelde je tijdens de ervaring?     Als kind vroeg ik mij natuurlijk niet af wat er gebeurde. Ik accepteerde het als normaal, maar zoals ik al zei, ik weet nog dat ik aan het begin van de ervaring dacht dat alle kleine bedden op de afdeling op kleine schoenendozen leken.

Had je een gevoel van vrede of vrolijkheid?     Ongelooflijke vrede of plezier.

Had je een gevoel van vreugde?     Ongelooflijke vreugde.

Had je een gevoel van harmonie of eenheid met het universum?     Ik voelde me verenigd of één met de wereld.

Leek je opeens alles te verstaan?     Alles over het universum.    

Heb je beelden gezien uit je verleden?     Mijn verleden flitste zich voor mijn ogen, buiten mijn controle. Nee, ik was vijf jaar oud en was nog niet eens naar de basisschool gegaan, dus ik had echt geen gebeurtenissen uit vorige levens om te beoordelen. Ik weet nu echter dat ik niet altijd een volledige agnost kan zijn. Misschien bestaat er toch een hemel en/of hel. Ik ben er nog steeds ambivalent over. Misschien omdat elke keer dat ik met mijn ouders iets ongewoons besprak (geesten, UFO's, maar ook OBE's), ze altijd zeiden dat dit 'dwaas' was. Omdat, denk ik, het jodendom zich meer bezighoudt met het hier en nu dan met het hiernamaals, en hoe liberaal ze ook zijn, ze zijn zo opgevoed. Toch vraag ik me zelf af of misschien...!

Waren er beelden uit de toekomst?    Beelden van de toekomst van de wereld.    

Kwam je aan een obstakel of een fysieke structuur die je tegenhield?     Ja. Nou, zoals ik al zei, er waren allemaal mooie dames onder de prieelen die mij begroetten. Ik denk dat er een hoge heg achter hen stond. Maar ik was daar niet lang genoeg om de grens over te steken.

Kwam je aan een grens of een punt waar je niet meer kon terugkeren?   Ik kwam aan een barriere waar ik geen toegang kreeg om verder te gaan; ik werd teruggezonden tegen mijn zin.  

God, Spiritueel en Religie:

Wat was je godsdienst vóór je ervaring?     Onduidelijk. Ik was 5 jaar oud en was me niet zo bewust van welke religie dan ook. De religie waarin ik was geboren was joods, maar in die tijd had ik geen enkele religieuze gevoelens.

Zijn je religieuze gewoonten veranderd sinds je ervaring?     Ja. Ik kan nu niet elke dag een volledige agnost zijn. Het is heel goed mogelijk, denk ik, dat God bestaat.

Welke godsdienst beoefen je nu?     Gematigd.   Joods maar heel erg liberaal! Ik heb de neiging om elke dag het gevoel te hebben dat ik een andere religie heb! In mijn hart ben ik op één dag boeddhist, op een andere dag ben ik episcopaal, op weer een andere dag ben ik atheïst, op de volgende dag ben ik agnost, een dag later ben ik katholiek, enz.! Soms voel ik me Joods, maar heel zelden. Ik denk dat als er één God is (voor hindoes en polytheïsten, een oppergod), mensen lijken eigenlijk meer op elkaar dan dat ze van elkaar verschillen, en dat de basis van alle moderne religies – anderen behandelen zoals je zelf behandeld zou willen worden – voor iedereen hetzelfde is!

Veranderden je waarden en overtuigingen door de ervaring?    Ja. Ik kan nu niet elke dag een volledige agnost zijn. Het is heel goed mogelijk, denk ik, dat God bestaat.

Leek het alsof je een mystiek wezen of aanwezigheid ontmoette? Of een stem hoorde die je niet kon identificeren?     Ik zag duidelijk een wezen of ik hoorde duidelijk een stem van mystieke of onaardse origine.

Zag je overledenen of religieuze geesten?     Ik zag hen duidelijk.

In verband met onze levens op Aarde niet gerelateerd aan godsdienst:

Verkreeg je tijdens je ervaring speciale kennis of informatie over je doel?     Ja.  Zoals ik al zei, Ik had het idee dat er veel verborgen kennis is.

Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring?     Ja.    Mijn ouders vinden het nog steeds 'dom', of een 'droom'. Maar mijn zus is ook geïnteresseerd in het paranormale, en we zijn dichter bij elkaar gekomen – tenminste als we deze ervaring bespreken.

Na de BDE:  Mijn ouders vinden het nog steeds 'dom', of een 'droom'. Maar mijn zus is ook geïnteresseerd in het paranormale, en we zijn dichter bij elkaar gekomen – tenminste als we deze ervaring bespreken.

Was de ervaring moeilijk te verwoorden?     Nee.    

Heb je helderziende, ongewone of andere speciale gaven gekregen na je ervaring die je niet had vóór je ervaring?     Onduidelijk. Ik denk dat ik meer paranormaal uit de ervaring kwam. Ik heb niet veel om mijn paranormale vermogens te vergelijken voordat het gebeurde, aangezien ik toen vijf was, maar alleen al door deze ervaring besefte ik dat er dingen kunnen zijn waar we nog geen weet van hebben.

Is er één of zijn er verschillende delen van je ervaring die meer betekenis heeft/hebben voor jou?    Het was allemaal een avontuur! Elk onderdeel was betekenisvol en belangrijk, en versterkte mijn overtuiging dat er inderdaad iets ‘anders’ na de dood mogelijk zou kunnen zijn.