Beschrijving Ervaring:

Het was zomer en ik was op een zwemfeest met barbecue van de kerk. We waren allemaal in het zwembad aan het spelen; ik lag op een luchtbed en hield me vast aan de rand van het zwembad. Eén van de dames riep dat het eten klaarstond. Iedereen klom uit het zwembad, toen een jongetje het grappig vond om mij van het luchtbed af te duwen terwijl hij zelf uit het water stapte. Toen ik van het luchtbed werd geduwd, probeerde ik bij de rand van het zwembad te blijven en boven water te blijven, maar al snel sloeg de paniek toe. Naarmate de paniek toenam, begon ik onder water te zakken. Terwijl ik onderging, lukte het me niet meer om terug naar het wateroppervlak te komen. Al snel begon ik om hulp te schreeuwen, zonder me zelfs maar te realiseren dat ik onder water was. Kort daarna begon ik water in te ademen, en toen werd alles donker.

Toen ik ontwaakte uit de duisternis, kijk ik om me heen alsof er niets was gebeurd – totdat ik zie dat ik zweef. Ik kijk naar beneden en zie een jongen, met zijn gezicht naar beneden, in het water drijven; bewegingloos, levenloos – zonder me op dat moment zelfs maar te realiseren dat ik naar mezelf kijk. Dan wordt alles zwart, maar op de één of andere manier blijf ik bij bewustzijn. Vervolgens omhult een licht langzaam alles. Terwijl dit gebeurt, voel ik een warmte, liefde en vrede die met woorden nauwelijks te beschrijven zijn. Dan hoor ik een stem die me vertelt dat het nog niet mijn tijd is en dat ik terug moet gaan.

Vervolgens werd ik wakker, voorovergebogen over een schommelstoel, terwijl ik water uitbraakte en terug wilde naar de plek waar ik zojuist vandaan was gekomen. Daarna raakte ik buiten bewustzijn en werd ik wakker in het ziekenhuis, aangesloten op pompen en beademingsapparatuur. Terwijl ik in bed lag, was mijn vader de hele tijd aanwezig en week hij geen moment van mijn zijde. Ik vroeg hem wie de man aan het voeteneind van mijn bed was, maar ze vertelden me dat daar niemand stond — toch bleef de man daar staan tot de dag dat ik het ziekenhuis verliet. Het was alsof hij in het niets was opgegaan.

De persoon die mij mond-op-mondbeademing en borstcompressies gaf, was een padvinder van ongeveer tien tot twaalf jaar oud. Het hele voorval rondom de bijna-verdrinking werd gepubliceerd in de *Daily Oklahoman*, en mijn familie en de familie van de padvinder werden door de gouverneur uitgenodigd in het parlementsgebouw van de staat. De gouverneur reikte de padvinder een onderscheiding uit en bood mij gratis zwemlessen aan; toch leerde ik pas zwemmen toen ik achtentwintig was, onder begeleiding van instructeurs van de U.S. Navy Seals. De padvinder werkt nu bij de brandweer van Oklahoma City. Sinds het ongeluk heb ik het gevoel dat ik het leven – en alles wat daarbij hoort – anders zie dan ieder ander. Ook heb ik het gevoel dat ik op zoek ben naar iets, al weet ik niet precies waarnaar. Dit gevoel heb ik al sinds het ongeluk. Ik ben nog steeds op zoek, en ik weet niet of ik datgene waarnaar ik zoek hier, in deze wereld, ooit zal vinden. God zegene iedereen.

Achtergrondinformatie:

Geslacht: Man.

Datum BDE: Zomer 1981

Was er een levensbedreigende gebeurtenis op het moment van de ervaring? Ja. Verdrinking.

BDE elementen:

Hoe schat je de inhoud in van je ervaring? Prachtig.

Voelde je je afgescheiden van je lichaam? Ik verliet duidelijk mijn lichaam en bestond er los van

Hoe was je hoogste peil van bewustzijn en alertheid tijdens de ervaring in vergelijking tot je normale, alledaagse bewustzijn en alertheid? Meer bewustzijn en alertheid dan normaal. Leek meer in harmonie met het leven in het algemeen.

Op welk moment tijdens je ervaring was je op je hoogste peil van bewustzijn en alertheid? Terwijl ik door het licht werd omhuld.

Werden je gedachten sneller? Sneller dan gewoonlijk.

Leek het alsof de tijd sneller of trager ging? Alles leek ineens te gebeuren; of tijd leek te stoppen of verloor alle betekenis.

Waren je zintuigen scherper dan gewoonlijk? Ongelooflijk scherper.

Vergelijk je zicht tijdens de ervaring met je alledaags zicht die je had net vóór het moment van de ervaring. Ja. Ik draag een bril, maar toen ik in het licht was, had ik hem niet nodig – en had ik hem ook niet bij me.

Vergelijk je gehoor tijdens de ervaring tegenover je alledaags gehoor die je had net vóór het moment van de ervaring. Nee.

Leek jij je bewust te zijn van zaken die elders gebeurden, zoals een buitenzintuiglijke waarneming? Ja en de feiten zijn gecontroleerd geweest.

Ben je in of door een tunnel gegaan? Onduidelijk. Terwijl ik in het licht was, ging ik er gedeeltelijk in over, maar werd ik tegengehouden.

Was je je bewust van of ben je overleden (of levende) wezens tegengekomen? Onduidelijk. Ik hoorde zojuist een stem van overal. Ik vertelde haar dat ik wilde blijven, maar sprak dat niet uit — ik dacht het, op een bepaalde manier.

Heb je een helder licht gezien of gevoeld dat het je omringde? Een licht dat duidelijk van mystieke of niet-aardse origine was.

Heb je een onaards licht gezien? Ja. Het is een licht – een heel fel licht – maar aan de andere kant was het helemaal geen licht; het was warm en troostrijk.

Leek het alsof je een andere, onaardse wereld binnendrong? Nee.

Welke emoties voelde je tijdens de ervaring? Geen pijn of lijden; voelde me kalm.

Had je een gevoel van vrede of vrolijkheid? Ongelooflijke vrede of plezier.

Had je een gevoel van vreugde? Ongelooflijke vreugde.

Had je een gevoel van harmonie of eenheid met het universum? Ik voelde me verenigd of één met de wereld.

Leek je opeens alles te verstaan? Alles over het universum.

Heb je beelden gezien uit je verleden? Mijn verleden flitste zich voor mijn ogen, buiten mijn controle.

Waren er beelden uit de toekomst? Beelden van de toekomst van de wereld.

Kwam je aan een obstakel of een fysieke structuur die je tegenhield? Ja. Soms heb ik het gevoel alsof mijn lichaam me tegenhoudt – alsof mijn denken mijn leeftijd en lichaam ver voorbij is gestreefd.

Kwam je aan een grens of een punt waar je niet meer kon terugkeren? Ik kwam aan een barriere waar ik geen toegang kreeg om verder te gaan; ik werd teruggezonden tegen mijn zin.

God, Spiritueel en Religie:

Wat was je godsdienst vóór je ervaring? Onduidelijk. Nazarener.

Zijn je religieuze gewoonten veranderd sinds je ervaring? Nee.

Welke godsdienst beoefen je nu? Conservatieve/fundamentalistische Nazarener

Veranderden je waarden en overtuigingen door de ervaring? Nee.

Leek het alsof je een mystiek wezen of aanwezigheid ontmoette? Of een stem hoorde die je niet kon identificeren? Ik zag duidelijk een wezen of ik hoorde duidelijk een stem van mystieke of onaardse origine.

Zag je overledenen of religieuze geesten? Ik zag hen duidelijk,

In verband met onze levens op Aarde niet gerelateerd aan godsdienst:

Verkreeg je tijdens je ervaring speciale kennis of informatie over je doel? Onduidelijk. Het lijkt erop dat ik dingen anders begrijp en zie dan ieder ander. Kort daarna lieten mijn ouders mijn lichaam onderzoeken op eventuele blijvende effecten; ik onderging een MRI-scan, een elektro-encefalogram (EEG), een elektrocardiogram (ECG), CT-scans en slaaponderzoeken. Uit de resultaten bleek dat mijn hersenactiviteit en neurologische denkvermogen tien keer groter zijn dan die van de gemiddelde persoon.

Zijn je relaties specifiek veranderd door je ervaring? Nee.

Na de BDE:

Was de ervaring moeilijk te verwoorden? Nee.

Heb je helderziende, ongewone of andere speciale gaven gekregen na je ervaring die je niet had vóór je ervaring? Ja. Soms kan ik dingen om me heen voelen die niet van deze wereld zijn, maar het is vaag.

Heb je ooit deze ervaring gedeeld met anderen? Ja. Dagen later, samen met mijn familie, mijn familie gelooft dat ik anders ben dan ieder ander.

Had je kennis over bijnadoodervaring (BDE) vóór je ervaring? Nee.

Wat geloofde je over de echtheid van je ervaring kort nadat het gebeurd was? (dagen tot weken) Ervaring was zeker reëel.

Wat geloof je nu over de realiteit van jouw ervaring? Ervaring was zeker reëel.

Heeft er ooit iets in je leven je hetzelfde gevoel gegeven als jouw ervaring? Nee.

Is er nog iets dat je wil toevoegen over je ervaring? Als samenleving hebben we de neiging om ons tussen die regels te houden en zijn we bang om daarbuiten te treden. Als samenleving zouden we naar het grotere geheel moeten kijken – en niet altijd tussen de regels door, zoals de maatschappij ons voorschrijft.