David BDE 10025

Ik ging liggen en werd spoedig overspoeld door een krachtig, helder wit licht dat gevuld was met de meest ontzagwekkende Kracht en Liefde in het heelal. Binnenin het licht hoorde ik oorverdovend gewapper van wind en de mooiste stemmen van engelen die boven het geluid van de wind uitkwamen. Ik werd verlamd door de kracht van het Licht. De Liefde was overweldigend. Ik was als de dood om de macht over mijn lichaam te verliezen. De wil om zelfbeheersing te behouden, de wil zelf, beweging, gedachten, alles wat menselijk was stierf in dit licht.

Toen het me in zijn geheel opslokte, begon er een uitbarsting van Verrukking en Liefde in mijn buik die zich uitbreidde tot in het licht zelf. Weldra werd ik het Licht en werd ik Onschuld, Liefde, Verrukking, Vrede, Kracht, Schoonheid en Wijsheid van het licht. Zoals een moeder haar kind in haar armen draagt, zo droeg het licht me met een enorme snelheid omhoog. Het Licht sprak tegen me en ik wist dat het God was, de Kracht die het hele heelal had geschapen. Het Licht vertelde me dat deze eerste heldere, lichte hemel waar ik nu was(en het was er miljoenen malen lichter dan wat voor liefde die ook die ik op aarde had ervaren) bestond uit ontelbare paradijs planeten. Ik keek naar beneden naar mijn lichaam en zag dat het bestond uit wit licht alhoewel het nog steeds een lichtgevende menselijke vorm had.

Ik bleef daar enige tijd, maar werd toen verder mee naar boven genomen. Daar waar de Vreugde en Heerlijkheid van God me verpletterde zodat ik de Verrukking niet langer kon verdragen en ik uitbarstte in een nieuw licht en Heerlijkheid van Onschuld, Liefde, Verrukking, Vrede, Kracht en Wijsheid. Alles miljoenen malen lichter dan het in de eerste Hemel was geweest. Mijn nieuwe lichaam was lichter en zuiverder en kon op de een of andere manier deze grote toename van Heerlijkheid weerstaan. Mij werd verteld dat deze Tweede Hemel bestond uit ontelbare paradijs planeten.

In elke hogere hemel vermenigvuldigden de Heerlijkheid van de eigenschappen in het licht zich weer miljoenen malen. Het is niet voor te stellen hoe helder en mooi het leven in deze hemelen is. Ik bereikte een moment waarop de Verrukking en Liefde zo overweldigend waren dat ik het peil van kosmische energie en Verrukking nauwelijks meer kon verdragen.

Ik barstte uit in een nieuw licht dat miljoenen malen lichter was dan de Tweede Hemel, ik was in de Derde Hemel. Hier zag mijn lichaam er nog steeds menselijk uit, maar het straalde zoveel wit licht uit dat ik mijn ogen niet kon geloven. Ik kon heel duidelijk miljoenen kilometers ver kijken. Het gezang van de Engelen boven me was zo mooi, overdonderend en Heerlijk dat het net was of de trillingen van hun geluid vervuld waren van wijsheid.

Deze geluidstrillingen waren daadwerkelijk leven en ontelbare mogelijkheden aan het scheppen in het heelal. Deze Engelen waren niet zo maar voor hun plezier aan het zingen, ze schiepen met hun geluid.

Ik snelde door deze Derde Hemel en werd naar de vierde gebracht. Hier was de Heerlijkheid van God zo helder dat ik het gevoel had dat elk wezen hier zelfs boven onvoorstelbare Heerlijkheid stond. Mijn lichaam was hier zo licht dat het nauwelijks iets menselijks meer had. De Heerlijkheid was zo helder dat ik tegen God zei:"Ik kan er niet meer tegen, U bent veel groter dan ik me God ooit had voorgesteld. Hele melkwegstelsels van energie kunnen van dit licht worden gevormd".

Ik vroeg aan God om me niet hoger te brengen, maar dat deed Hij wel. Ik geloof niet dat er hier planeten zijn, maar misschien wel wezens die binnenin de sterren leven. De Genade van God, de mooiste en meest dichterlijke eigenschap van God, kwam neer als miljoenen bladeren die in harmonie met elkaar neervallen en kalmeerde en zuiverde de Verrukking en Heerlijkheid zodat ik het kon verdragen. Ik zou een heel hoofdstuk over Genade kunnen schrijven en het toch geen recht doen.

Toen werd ik mee genomen naar de Vijfde Hemel. Mijn lichaam leek nu op een reusachtige zon. Het had geen menselijke vorm meer. Hier was de Genade onuitsprekelijk. Wat hier gebeurt is werkelijk niet te bevatten voor mensen.

Ik verbleef daar enige tijd en werd toen mee genomen naar de Zesde Hemel, die miljoenen malen lichter is dan de Vijfde. Ik zal het er niet over hebben hoe licht God hier is. De Engelen zongen zo luid dat deze muziek van het heelal niet waarneembaar is voor het menselijk gehoor. Mijn lichaam was nu een nog lichtere zon, samengesmolten met het licht van God.

Ik werd naar de Zevende Hemel gebracht en wat daar gebeurt ligt zo ver buiten mijn mogelijkheden dat God me naar beneden bracht. Ik hield het maar 10 seconden uit in de Zevende Hemel. Met groot gemak zouden hele melkwegstelsels gevormd kunnen worden met licht daar.

Enig wezen dat daar in kan gaan is miljoenen jaren verder geevolueerd dan ik. Te bedenken dat in elk van die hoge hemelen het Licht en de Heerlijkheid van Onschuld. Liefde, Verrukking, Vrede, Kracht, Schoonheid, Genade en Wijsheid miljoenen malen vermenigvuldigd worden dan in de voorgaande hemel, maakt het zo moeilijk om er door heen te gaan en er te leven.